IN DE DAGELIJKSE

OMGANG De zeventienjarige Jenny ontmoet een jongen die zij aardig vindt. „Pappa", vertrouwt ze haar vader toe, „ik geloof dat ik werkelijk van Frank hou". Haar stem klinkt vol verwachting, bijna vragend.

„Ha, ha!" lacht haar vader. „Jij verliefd? Je bent pas zeventien! Zeg mamma, hoor je dat?

Onze kleine meid denkt dat ze verliefd is!" Hij wendt zic'n tot zijn dochter met een vernietigend: „Ach, je zult wel merken wat liefde is, als je groot bent", terwijl hij weer in de krant duikt.

Het „gevoel" van Jenny kan haar vader belachelijk toeschijnen, maar voor het meisje is het een heel belangrijke, zo niet de belangrijkste faktor op dat moment. Want wat hoort ze al niet over deze dingen in haar dagelijkse omgeving!

Ook aan haar kollegaatjes vertelde ze de volgende dag het voorvalletje. En ook die moesten lachen.

Ben je nou mal, meid! Moet je daarover met je ouders praten. Doe toch wat je zelf wil!

Als je toch een beetje van hem houdt ga je er toch lekker mee uit!

Oh, is het geen jongen van jullie kerk? Nou, ook wat!

Is het dan per sé nodig een jongen van je eigen kerk te hebben? Die van mij is Katholiek. Ik zelf ben Hervormd. Nou, 't gaat prima! De weekends zijn we meestal op mijn eigen kamer. Dacht je dat ik dat mijn ouders vertelde? Ben jij mal! Ik wil vrij zijn!

Veranderende tijden

We leven vandaag in een maatschappij, waarin „vrijheid" de leus is. Waarin je moet kunnen doen wat je wil, waarin de sex een grote rol speelt. Lees maar eens een moderne roman. Als je nog nooit iets met een jongen of een meisje beleefd hebt, word je voor belachelijk ouderwets uitgemaakt. Tegenwoordig vindt bijna iedereen het gewoon dat je als jongen en meisje met elkaar leeft, alsof je al getrouwd bent. Hoor je een gesprek tussen kollega's op het werk b.v. dan valt het op hcevelen het de gewoonste zaak van de wereld vinden dat je vóór het huwelijk reeds sexuele omgang hebt met elkaar. Er zijn immers voorbehoedsmiddelen genoeg om de gevolgen te voorkomen, zo redeneert men.

Ik kan me voorstellen dat velen die als eenling tussen andersdenkenden werken het wel eens moeilijk vinden om een tegenovergesteld standpunt te blijven verdedigen. Zeker als deze meningen ook al gaan postvatten in eigen gezindte.

Als deze gedachten meer en meer de houdingen gaan bepalen, dan wordt ongeremdheid kenmerkend voor het gedragspatroon, ook inzake sex als genotmiddel. Een dergelijk sexueel gedrag wordt een macht die zich breed maakt in onze maatschappij, die vele slachtoffers maakt, een exponent van een geesteloze, materialistische levenshouding. De liefde wordt er volledig in gemist.

Het is duidelijk de weg, die naar beneden voert, de dekadentie. De Bijbel wijst een andere weg. Een weg die omhoog leidt, de weg van de liefde tot God en tot de naaste.

Vriendschap

In het vorige artikel van de serie „hij en' zij", waarin voornamelijk vanuit psychologische visie geschreven werd, konden we lezen, en ik citeer: „wanneer het andere

geslacht als aantrekkelijk is ontdekt treden verschillende uitingsvormen op: verliefdheid, los-vaste verkeringen, vriendschappen. Ze kunnen een bepaalde waarde hebben in de ontwikkeling naar het doel: het vermogen tot duurzaam liefhebben van de ander.”

In of na de puberteit krijg je oog voor het andere geslacht. Wie kent niet — als het huiswerk gemaakt moet worden — de mijmeringen over hem of haar? Het vage moeilijk te definiëren gevoel van verliefdheid, waardoor al de andere dingen op de achtergrond geplaatst worden.

Je vindt het weer fijn als je de volgende dag weer onder de leeftijdgenoten op school bent waar je hem of haar weer eens ziet. Waar je wat kan praten, met elkaar van gedachten kunt wisselen, onderwijl steelse blikken één kant uitwerpend.

Maar evengoed is het onverklaarbaar voor je als dat vage gevoel van verliefdheid weer wegebt en je gewoon in een prettige ongedwongen sfeer met elkaar kunt omgaan.

Kontakt met eigen leeftijdgenoten, zowel jongens als meisjes is een waardevolle faktor in de vorming van eigen persoonlijkheid, vooral als dat gebeurt in een vriendschappelijke ongedwongen sfeer. Dat je erachter komt hoe jongens, resp. meisjes zijn en zich gedragen', zonder dat er van een persoonlijke verhouding sprake is.

Ik herinner me b.v. jeugdverenigingen, waar men op prettige wijze met elkaar omgaat. Maar ik herinner me ook jeugdverenigingen waar dat niet gevonden wordt. Bij het binnenkomen van de zaal heb je meteen al een eerste indruk. Aan de ene kant de meisjes, aan de andere kant de jongens. Waarom? Je krijgt dan al gauw een wat gedwongen sfeer. En als er dan eens een meisje tussen de jongens durft te gaan zitten, is ze al gauw een jongens-gek. Waarom niet ongedwongen door elkaar? Een praatje met hem, een praatje met haar. Kontakt hebben we allen nodig. Verantwoord kontakt. Juist in de omgangmet leeftijdgenoten leer je jezelf kennen; ontdek je bij jezelf eigenschappen die je nooit vermoed had. Je ervaart hoe de ander je waardeert en merk je wat je zwakke kanten zijn. En dan is het ook zo fijn met jongelui te praten die eenzelfde opvoeding hebben als jij, omdat ze vaak met dezelfde vragen zitten. Je hoort hoe een jongen erover denkt of wat een meisje ervan vindt. In tegenstelling tot vroeger is er vandaag volop gelegenheid voor een vriendschappelijke omgang tuseen jongens en meisjes. Ik denk aan de jeugdverenigingen en de zomerkampen.

Laatst hoorde ik van een moeder: ik ben blij dat mijn dochter naar de jeugdvereniging gaat en dat ze ook aan de zomerkampen deelneemt. Want als enig kind meet ze kontakten' met meisjes en jongens nogal eens missen. En, wie weet! Misschien vindt ze er wel een levenspartner, die in ieder geval ook dezelfde levensovertuiging heeft als zij. We kunnen bij het ouder worden niet oppervlakkig met elkaar blijven omgaan, zoals we dat aantreffen op 15—10 jarige leeftijd. Zie het vorige artikel: blijven steken in los-vaste relaties, bovenal in flirtende omgangsvormen doet een onrijpheid vermoeden die schadelijk is voor de verdere ontwikkeling.

Verkering

Als twee jonge mensen elkaar ontmoeten is het eerste wat beiden van de andere zien de uiterlijke verschijning. De ander kan voor mij aantrekkelijk zijn en direkt of na een langere periode een geweldige aantrekkingskracht op mij uitoefenen: verliefdheid. De ander is dan voor mij alles.

Maar er is meer dan alleen uiterlijke verschijning. Je gaat merken dat er wederzijdse belangstelling is, dat je door steeds meer openhartig wordende gesprekken begrip kunt opbrengen voor eikaars vragen en problemen, je kunt samen praten, eikaars reakties begrijpen, elkaar opvangen.

Het is in alle opzichten fijn bij elkaar te zijn. Je komt uit hetzelfde milieu, ook kerkelijk. Het is zo dik aan, je gaat zelfs al aan verloven en trouwen denken. Je bent er vast van overtuigd dat je bij elkaar hoort. En toch kunnen er facetten zijn die je zo gemakkelijk over het hoofd ziet. Praat je met elkaar ook over later? Besef je dat je niet alleen lief, maar ook leed met elkaar moet kunnen dragen?

Er kan tegenslag komen: verdriet, ongevallen, ziekte, ongelukkige kinderen enz., allemaal dingen waar je voor het huwelijk wellicht helemaal niet aan denkt. Redden we het dan nog met elkaar?

Voelen we elkaar ook in die situaties aan? Als er geen oplossingen gevonden kunnen worden weten we dan van elkaar dat we alleen bij de Heere terecht kunnen die ons leven' leidt en vragen wij überhaupt al de Heere om Zijn goedkeuring èn Zijn zegen over onze verhouding?

De andere kan van de kerk zijn, dat is verheugend, maar weet je ook wat er van binnen leeft? Ben je het met elkaar eens over wat in het huwelijksformulier staat: dat Göd als met Zijn eigen hand man en' vrouw bij elkaar brengt. Vóór je weet of je ook in deze geest bij elkaar past, èn... om een levenspartner te vinden die in alle opzichten bij je past, meet je toch eerst zelf ook tot een zekere persoonlijkheid zijn uitgegroeid. Dat vraagt tijd. Daarom loop niet te hard van stapel. Bind je niet tè vroeg aan de ander. Het is goed als je iemand zoekt uit eigen milieu, waarmee ik bedoel met dezelfde opvoeding en overtuiging, maar bind je niet b.v. uit angst om over te schieten.

Want de basis voor een goed huwelijk is gebed, eerbied en liefde. Wat onder liefde wordt verstaan, daarvoor ontbreekt me helaas de ruimte. Maar lees 1 Cor. 13.

De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren

De liefde is niet afgunstig, zij zoekt zichzelf niet

De liefde handelt niet lichtvaardig, zij wordt niet verbitterd.

Verloving

Liefde is naar mijn gevoelens een groeiproces. Belangrijk in deze periode is de geestelijke rijping. Houden we werkelijk genoeg van elkaar? Hebben' we alles voor elkaar over?

Ik herinner me in dit verband een uitspraak van een meisje waarmee ik eens een gesprek had.

„Het is belangrijk dat je het met elkaar eens bent op fundamentele zaken. Dat. je de grenzen weet te bewaren. Maar het is wel erg moeilijk, als je veel van elkaar houdt, om je niet helemaal aan elkaar te geven. Er met elkaar over praten kan in zulke situaties wellicht een oplossing bieden”.

Als je met ouderen hierover praat, blijken de reakties weer anders te zijn. „Erover praten? Nooit gedaan! We moeten vechten dat het niet meer naar boven komt. Gods Woord zegt dat het gedichtsel van des mensen hart ten alle dage boos is van zijn jeugd aan". Dat is waar.

Toch kan ik me voorstellen dat jongeren die in hun werkkring iedere dagmet andersdenkenden over sexualiteit in aanraking komen — waar men het gewoon vindt om met elkaar naar bed te gaan als je verkering hebt, zeker als je verloofd bent voor zich een eigen bijbels standpunt willen hebben. Tegenwicht vanuit eigen milieu is hier geen overbodige zaak. Het zal naast lezen en praten vóór al ook een zaak van gebed moeten zijn.

Mede door een langere verloving is het moeilijker om op de juiste wijze met elkaar te blijven omgaan en niet vooruit te grijpen op dat wat erbij hoort: de geslachtelijke eenwording van man en vrouw. Lees blz. 424 van de vorige „Daniël" nog maar eens.

Maar wat zegt Gods Woord? Dat moet toch ons enige richtsnoer zijn! Principieel is de tekst in Gen. 2. Vers 24 zegt: Daarom zal de man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen tot één vlees zijn". En de Heere Jezus onderstreept dit blijkens Matth. 9 : 6.

Het huwelijk is een instelling van God. Niet een tijdelijke los-vaste verbintenis van één vrouw met meer mannen of omgekeerd, zoals dat tegenwoordig in een kommune of in een zo geheten meervoudig huwelijk wel wordt gepraktiseerd, maar een duurzame verbintenis van één man met één vrouw. In het huwelijk als de totale gemeenschap van man en vrouw is de lichamelijke omgang met elkaar uitdrukking van wederzijdse liefde en verbondenheid.

Lichamelijk samenzijn vindt plaats binnen de sfeer van intieme vertrouwelijkheid en geborgenheid, die onontbeerlijk is en die buiten het huwelijk zo niet gevonden wordt.

Wie zich laat verleiden tot geslachtelijke omgang vóór het huwelijk in tijdelijke verhoudingen en losse ontmoetingen, leert de vreugde van de echte gemeenschap, van een duurzame geestelijk-lichamelijke gemeenschap, die het huwelijk bedoeld te zijn, niet kennen. Willen we leven in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift, dan mogen we dus de geslachtelijke omgang niet losmaken van het huwelijk, al is die tendens aan

wezig en de hele maatschappij erop gericht het leven volledig te verseksualiseren. De NVSH verstrekt nota bene pakketjes aan middelbare scholieren met voorbehoedsmiddelen. Om onaangename verrassingen te voorkomen, zo stelt men. Maar als we 1 Cor. 6 : 12-20 lezen, moet het ons duidelijk zijn dat we zo bewust in de verleiding gebracht worden om onvruchtbare werken der duisternis te praktiseren. We hebben de plicht te mijden wat ons maar enigszins kan brengen in de buurt van het „oudste beroep ter wereld”.

Zo propageert men de ongebondenheid. Maar 't is naar Gods bedoeling een' ontheiliging van het huwelijk, en een uiteenhalen van wat bij elkaar hoort: het lichamelijke wordt verzelfstandigd en daarmee het geheim van de liefde geschonden.

Lustbevrediging komt inplaats van het onderhouden van de liefdesverhouding, hetgeen versterking van eigenliefde betekent waardoor echte gemeenschap onmogelijk is.

Het gevolg kan niet anders zijn dan door ongeregelde verhoudingen chaos in de menselijke relaties, innerlijke vereenzaming, en een eisende egoïstische instelling, die geen waarde hecht aan zelfbeheersing.

Maar als je „vaste verkering" hebt? Dan is er toch geen sprake van ongeregelde verhoudingen?

Er is dan toch echte liefde in het spel! Vooral wanneer je verloofd bent en je elkaar trouw beloofd hebt, behoeft er toch geen bezwaar te zijn zich helemaal aan elkaar te geven? Is er niet veel voor te zeggen, wanneer men in de verlovingstijd leert zich seksueel aan elkaar aan te passen?

Wie zo redeneert gaat van de verlovingstijd een proefhuwelijk maken, en daarover wordt in de Bijbel beslist niet gesproken.

De wijze waarop in de Bijbel volgens 1 Cor. 6 : 12-20 geslachtelijke vereniging wordt gezien als een essentiële vereniging, die de mens naar ziel en lichaam omvat, het „een vlees zijn", laat alleen maar het huwelijk als plaats en ruimte van geslachtsgemeenschap toe. En zoals een bekend hoogleraar het onlangs nog uitdrukte: Zij behoort de bezegeling en viering van het huwelijksverbond te zijn”.

Tot slot: het huwelijk is heilig.

En zo is de gemeenschap van het huwelijk uitdrukking van die bijzondere betrekking tussen man en vrouw, waarvan Paulus in Efeze 5 : 32 zegt, dat zij een verborgenheid is, afspiegeling van de verhouding van Christus en Zijn gemeenten.

Wie echter uit zwakheid in zonde viel, hoeft aan Gods genade niet te twijfelen. Die wete echter dat God rechtvaardig is; Hij zal de zonde niet ongestraft laten. Maar God is ook barmhartig. Wie werkelijk en oprecht zijn schuld belijdt voor de Heere mag weten dat God door Zijn vergevende liefde in Christus herstellen kan wat geschonden is.

Ik ben me ervan bewust dat deze aflevering in de serie „hij en zij" van ons jeugdblad niet de eenvoudigste is; misschien roept ze bij sommige lezers wel weerstanden op. Maar we krijgen zovele vragen over deze materie dat we het onverantwoord vinden deze vragen uit de weg te gaan.

We dienen toch immers ons gehele leven te zien in het licht van Gods Woord!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen