Voortgaande verblinding

In „Koers” schreef ds. J. H. Velema het volgende:

Een koramunist op school

In Zwolle heeft een schoolbestuur het aangedurfd om een leraar te ontslaan, die lid bleek te zijn van de C.P.N.

Een kommunist op een' christelijke school! Hulde aan het schoolbestuur dat het deze maatregel heeft genomen.

Het moest niet nodig zijn om een bestuur voor een dergelijke beslissing te prijzen. Het moest immers een vanzelfsprekende zaak zijn, dat een schoolbestuur in een dergelijk geval een dergelijke maatregel neemt.

Maar er is reeds zoveel getolereerd en er .kan vandaag zoveel bij door, dat men van moed moet spreken om een kloek besluit te nemen en duidelijk te stellen: het kan niet dat een kommunist les geeft op een christelijke school.

Uit de reacties blijkt clan ook wel, dat niet ieder in schoolkringen het met het Zwolse besluit eens is.

De oude argumenten worden weer gehoord: ieder zijn eigen mening; wat iemand politiek wil zijn moet hij weten, als hij maar een goed leraar is en op deskundige wijze weet les te geven.

Dat dergelijke argumenten zwart op wit worden neergeschreven is een symptoom (aanwijzing) van de voortgaande verblinding, die over een groot deel van de christenheid is gekomen.

Een van tweeën

Immers wie zo redeneert weet niet meer wat het betekent dat de christelijke school een grondslag heeft. Want een van tweeën: die school heeft een grondslag en dan moet die grondslag worden gehandhaafd en moet ieder die in die school werkt zich daaraan houden of die school heeft geen grondslag, maar dan is ze ook de naam christelijke school niet waard.

Wie als kommunist les geelt aan een christelijke school is constant bezig in strijd te handelen met het Woord van God, dat op de een of andere wijze in de grondslag genoemd wordt van een christelijke school.

Hoe is het mogelijk dat men een dergelijke vérgaande infiltratie in het christelijke onderwijs kan goedpraten?

Hoe kan men in gemoede menen dat een lid van de kommunistische partij het christelijk onderwijs kan dienen? Of men weet niet wat het kommunisme betekent of men heeft geen kijk meer op het christelijk onderwijs!

Al te veel wordt vergeten dat zowel het Evangelie van Jezus Christus als het Kommunisme beiden totalitair zijn. Beiden eisen zij het hele leven cp van hun volgelingen. Maar dan is er ook geen gemeenschap mogelijk tussen deze twee.

Hier, uit welke motieven ook — het recht b.v. op persoonlijke verantwoordelijkheid en het recht van vrije politieke keuze — iets vanaf te doen, bewijst slechts hoe verblind men is in allerlei kringen van ons volk.

Op elk terrein verblinding

Die verblinding is helaas in vele verbanden te konstateren.

Het komt steeds vaker voor dat gezegd wordt: er is vandaag niets bijzonders aan de hand; waar maken jullie je toch zo druk cm; er zijn heus niet meer gevaren dan vroeger en het is heus niet slechter dan veertig jaar geleden.

Het is onzin om verontrust te zijn over de situatie in de kerk, over het christelijk onderwijs, over de christelijke organisaties, over de christelijke kommunikatiemedia (o.a. de krant). Wie zo redeneert kemt voor mijn besef in de buurt van de door de profeten zo fel gestriemde mentaliteit van: Vrede, vrede en geen gevaar. En men heeft niet in de gaten dat de vijand reeds in de vesting is; dat veel reeds is ondermijnd en dat vele instellingen zijn verslapt en veler geestkracht is verlamd. Want men ziet niet meer wat God wil, omdat men Zijn Woord niet meer kent en in ieder geval niet meer geestelijk weet te lezen.

Norm: de bij bel òf de tijd

Men ziet niet meer dat allerlei opvattingen ons allen langzaam maar zeker infecteren, die ontsproten' zijn aan een geheel andere achtergrond, vreemd aan het gereformeerd belijden, doortrekken van de veralgemening, het wegvlakken van de antithese, het humanistisch levensbesef: de goede mens, die door omstandigheden slecht is geworden. Wie zelf door deze geest is aangevreten' — zonder het natuurlijk zelf te weten — praat alles goed; vindt niets meer erg; heeft overal begrip voor en kan met alles meedoen en heeft voor iedere mening respect.

Wie uitgaat van de tijd en die tijd het zwaarste accent geeft, staat principieel verkeerd. Niet dat we niet moeten denken om het feit dat we nu leven. Maar dat betekent niet dat de tijd en de omstandigheden' ons uitgangspunt en onze norm mogen zijn. Het is deze voortgaande verblinding, die openbaar komt bij de tegenstanders van de Zwolse beslissing.

We hopen en bidden dat veler ogen worden geopend; dat men niet meegezogen wordt met de algemene stroom; dat men toch eindelijk eens vraagt naar wat God wil en naar wat het gezag van Zijn Woord betekent in het hele leven.”

Loten toe deze waarschuwing ter harte nemen en overdenken wat de apostel Johannes schrijft: „Gelooft niet een iegehjken geest, maar beproeft cle geesten of ze uit God zijn, want vele valse profeten zijn uitgegaan in de wereld." (1 Joh. 4:1).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen