HERLEEFT HET GERMAANS HEIDENDOM?
Levenswijze en godsdienst der Germanen zijn ons sinds onze schooljaren ruimschoots in het geheugen geprent. Voor onze kinderlijke begrippen was het echter een belachelijke zaak, dat door onze voorouders hulde aan Wodan en Bonar werd bewezen. Met het gevoelen, dat de komst van het Christendom deze dwaasheid nog niet had achterhaald, konden wij ons goed verenigen. Vandaar dan ook dat naar onze mening door het woord der Evangeliepreidkers dit Germaans heidendom definitief naar het rijk der oudwijfse fabelen werd verwezen. Dat was verleden tijd!
Niettemin: in de afgelopen oorlogsjaren werden we soms weer met de neus op een nieuw soort Germaans heidendom gedrukt, dat in het naticnaal-socialisme scheen te herleven. Allerlei oude Germaanse symbolen en magische runetekens ontvingen weer een bepaalde funktie in Hitiers heilstaat. Was de legendarische Wodan dan toch no^ niet ter ziele en slingerde Donar nog zijn onheilshamer door de lucht?
Welnu, op het in de Noordelijke Atlantische wateren gelegen IJsland worden deze vragen momenteel positief beantwoord. Wodan en zijn compagnons zijn uit een grijs verleden' wedergekeerd, zij leven! Een recent persbericht vraagt in dit verband onzë welwillende aandacht.
„IJslanders willen terug tot de Viking-cultus!" Ter opheldering: de Vikingen dat waren immers die schrikaanjagende kapers, die de kuststreken terroriseerden en het vooral op het Christendom hadden voorzien? Wij lezen genoemd bericht.
„Omstreeks het jaar duizend werd IJsland officieel een christelijke natie. Maar de oude zeden verdwenen nooit helemaal en het land beleeft een wederopleving van het heidendom met zijn aanbidding van goden als Thor (Donar) en Wodan. Vóór de christelijke tijd offerden de Vikings mensen en dieren als eerbewijs aan hun goden. Maar hedentendage bestaan de offers voornamelijk uit wijn en graan.”
Officiële erkenning bleef zelfs niet achterwege: premier Johannesson ging hiertoe over, tegen het protest van de officiële Lutherse kerk van IJsland in. Zelfs onder vooraanstaande intellektuelen vindt cle nieuwe cultus haar aanhangers. De enige Nobelprijswinnaar van IJsland Halldor Laxness beweert zelfs dat de IJslanders eigenlijk nooit echte Christenen zijn geworden en in hun hart meer zijn blijven voelen voor hun oude Vikinggoden. En een der prominente vertegenwoordigers van deze herleefde heidense religie, Dagur Thorleifsson, voorspelt dat dit een eerste aanzet is om deze cultus in heel Europa te doen herleven.
Zijn woorden behelzen tevens een aanklacht tegen het Christendom. „De laatste tijd hebben de christenen gezegd dat God dood is. Het is de schreeuw van de overgave van een beschaving in verval, die stikt in de modder van haar eigen corruptie. Wij heidenen weten dat God leeft en zich in vele gedaanten openbaart zoals de goden in heidense tijden.”
Volgens deze apostel van het heidendom verklaren' de Christenen dat God dood is en de heidenen — waaronder hij zichzelf rangschikt — dat God in het heidendom leeft!
Zaken om over na te denken. Het Christelijk westen is snel bezig om te verheidensen, zij het dan ook tot een uiterst geraffineerde en uitwendig beschaafde vorm van heidendom, De symptomen zijn aanwijsbaar — denk aan de oosterse religies — maar treden nergens op een zo duidelijke en onbeschaamde wijze aan het licht als bij del geproclameerde Viking-cultus op IJsland. Tijdens de recente „kabeljauwoorlog" met | Engeland droegen alle IJslandse patrouilleboten de naam van een of andere heidense god. Onder welke vlag en onder welke naam varen wij?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 oktober 1974
Daniel | 24 Pagina's