EEN GESPREK MET EEN GEHANDICAPT MEISJE

Voor mij zit Hennie Hoogendoorn, een blond meisje van twaalf jaar. Het haar hangt los langs haar gezicht en haar vrolijke blauv/e ogen kijken me vol verwachting aan. Zo op het eerste gezicht merk je niets aan haar, alleen de beugels aan haar benen en de krukken, die naast haar liggen, verraden dat ze gehandicapt is.

Hennie, ben jij met dit handicap geboren?

Ja, ik heb een lichte hersenbloeding gehad bij de geboorte, en daardoor zijn er een aantal spieren beschadigd. Tot mijn vierde jaar ken ik helemaal nog niet zitten of lopen. Ik was al bij verschillende dokters geweest. Een dokter zei tegen mijn moeder dat ik een luie baby was, maar mijn moeder begreep wel, dat er iets niet in orde was. Toen ik vier jaar was, ben ik naar een tehuis gegaan: „De Hoogstraat" in Leersum. Daar leerde ik zitten en lopen met krukken, driepoot krukken. Ik ben daar vier maanden geweest. Ik ben nooit op een kleuterschool geweest, omdat wij niet aan de v/al woonden. Toen ik zes jaar was, zijn we hier in Werkendam gaan wonen. Ik ging toen elke dag met een taxi naar Dordt, naar de mytylschool.

Wat is dat voor een school?

Deze school is speciaal voor gehandicapte jongens en meisjes. In een klas zitten' tien tot twaalf kinderen. Kinderen van verschillende leeftijd zitten bij elkaar. Elke klas heeft een juf of een meester en een kinderverzorgster. Deze helpt de kinderen met alles wat ze niet kunnen. Sommige kinderen kunnen niet alleen eten. Je gaat niet over na een jaar, maar als je je boekjes uit hebt.

Wat deden jullie daar in de pauze?

Als het mooi weer was mochten we buiten spelen. Er waren daar driewielfietsjes en daar reden we op. Ik had een vriendinnetje, dat altijd in een rolstoel zat, ik duwde haar vaak in die rolstoel.

Heb je vaak in het ziekenhuis gelegen?

Ja, wel vijf keer. De laatste keer heb ik vier maanden in de Annakliniek in Leiden gelegen. Eerst moest ik drie weken oefenen, daarna heb ik met mijn benen in het gips gezeten en' toen ben ik geopereerd. Er is een beenspier verlegd en een verslapt en andere zijn weer versterkt.

Wanneer heb je die beugels gekregen?

Na de operatie. Met die beugels houd ik mijn knieën recht bij het lopen en dat is juist de bedoeling. Ik liep eerst met kromme knieën. Als ik zelf kracht genoeg heb mag de helft van die ene beugel er misschien weer af.

Ben je na die tijd naar een andere school gegaan?

Ja, mijn vader en moeder wilden graag, dat ik in Werkendam op school zou komen. Hier kan ik nu ook oefenen met lopen. Dat moet ik drie keer in de week. Mijn ouders hebben mij zelf laten kiezen, en ik wilde ook wel.

Vond je het niet moeilijk om clls enige gehandicapte op een school te komen met gezonde jongens en meisjes?

In het begin vond ik het wel moeilijk. Alle kinderen keken naar me als ik op mijn driewielfiets kwam aanrijden'. Als ik er afgetild werd stonden een hoop kinderen om me heen. Dat vond ik niet fijn, maar ik dacht bij mezelf, als ik in hun plaats was, zou ik ook wel staan kijken. Nu is iedereen er aan gewend. Eerst ging ik altijd direkt naar binnen, als ik op school kwam, maar nu blijf ik gewoon op het plein fietsen tot de bel gaat. Als de meisjes elastiekspringen, houd ik soms het elastiek vast, terwijl ik op mijn fiets zit.

Vind je het fijner op een gewone school?

Ja, zeker. Je zit hier met kinderen van dezelfde leeftijd bij elkaar. Dat is veel fijner. Ik vind het ook fijn, dat ik hier veel vriendinnen heb, die me overal rnee helpen. Hier beginnen we met zingen' en gebed, dat was in Dordt niet zo.

Je zit ook op een jeugdvereniging; wat doen jüllie daar?

Voor de pauze wordt er een inleiding gehouden over een bijbels of een vrij onderwerp. Hierna gaan we dit onderwerp samen of in groepen bespreken. In de pauze kun je chocomel of limonade kopen. Na de pauze hebben we handenarbeid. Als het nodig is, helpen de meisjes me, zodat ik ook daaraan kan mee doen.

Wat heb je gemaakt op de vereniging?

Eerst heb ik een eendje van gekleurd vilt gemaakt, daarna een armbandje van zilverdraad en kraaltjes, daarna een schrijfmap, en de laatste keer hez ik een mozaïek gemaakt van stukjes gekleurd zeil.

Naar welke school ga je na de vakantie?

Naar de Havo ik er alleen heen. in Sleeuwijk. Misschien krijg ik een motortje op mijn fiets, clan kan

Heb je er al over nagedacht wat je later worden wilt?

Ja, ik zou graag kleuterjuf worden. Ik heb hier rnet de dokter over gepraat. Er is een kleine kans, dat het kan, want het lopen gaat nog steeds vooruit. Ik reken er echter niet te vast op, want anders wordt de teleurstelling te groot, als het niet door zou gaan.

V/at zou je dan willen worden?

Als ik geen kleuterjuf kan worden, zou ik naar een basisschool willen of naar een mavo. Daar is het minder lastig als je je slecht kunt bewegen dan op een kleuterschool. Als dit ook niet zal gaan, zal ik wel op kantoor terecht komen.

Hennie, bedankt voor dit fijne gesprek. Ik hoop dat de Heere alle middelen zegenen wil, zodat het lopen nog vooruit gaat, en jij het gewenste doel mag bereiken. Bovenal hoop ik, dat jij je leven in Gods hand mag geven, en je voor tijd en eeuwigheid geborgen mag zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen