ZODEN AAN DE DIJK..
Het krioelt in ons goede vaderlandje van de politieke partijen. Er kan dan ook geen verkiezing worden gehouden of men krijgt een volumineus stembiljet uitgereikt, waarop de aanduidingen van veel politieke partijen en de namen van diegenen die voor hen kandidaat zijn gesteld zijn vermeld.
Op veel van die biljetten komt ook de S.G.P. voor. Straks, als de gemeenteraadsverkiezingen 1974 worden gehouden, zal ook de S.G.P. daaraan deelnemen.
Het lezersbestand van „Daniël" is er — daar ga ik tenminste van uit — van op de hoogte dat de aanduiding S.G.P. een afkorting is van „Staatkundig Gereformeerde Partij". En men moet weten, voorzover dat al niet bekend is, dat de S.G.P. gedragen' wordt door al diegenen, die het onverzwakte Woord van God en de daarop steunende geschriften naar de oude gereformeerde opvatting onderschrijven. Nu hoor ik iemand die dit leest zeggen: „Ja, dat is wel mooi gezegd, maar wat heb je daar nu in de politieke praktijk aan? Er zijn maar zo weinig mensen die op de S.G.P. stemmen en dus is het aantal zetels dat door de S.G.P. wordt bezet zo gering. Het zet geen zoden aan de dijk."
Over deze gedachtengang, die onder jongeren van gereformeerde huize zo nu en dan schijnt veld te winnen, gaan we in dit artikeltje eens wat doorpraten. En dan begin ik maar meteen met een stelling te poneren, namelijk de stelling, dat wie het Woord van God ernstig neemt en tot leidraad voor zijn handel en wandel begeert, niet anders kan dan kiezen voor een op dat Woord gebaseerde politiek. Deze stelling staat in lijnrechte tegenspraak tot de opvatting van velen, die menen dat een politieke keuze géén directe relatie behoeft te hebben met godsdienstige inzichten'. Groen van Prinsterer, een groot staatsman uit vroeger tijden schrijft ergens: „De politiek, die ik voorsta, met verwerping van de politiek waarbij God buiten de staat wordt gesloten, staat met de godsdienst in onafscheidelijk verband". Ik val hem daarin onmiddellijk en zonder enige reserve bij.
Wanneer men erkent, dat die relatie tussen politiek en godsdienst bestaat en voorts dat men bij het doen van een verantwoorde politieke keuze zijn godsdienstige inzichten niet buiten beschouwing kan laten, dan kan het niet anders of die politieke keuze wordt door de godsdienstige inzichten geïnspireerd. Ik beweer dan bovendien nog dat de lezers van dit blad, voorzover zij althans stemrecht bezitten, op geen andere partij kunnen stemmen dan de S.G.P., omdat deze partij de enige is die zoveel mogelijk correspondeert met hun godsdienstige inzichten. Overweeg en onderzoek dit en de eerlijkheid zal U gebieden dit toe te stemmen.
Wat betekent het in de praktijk als U op de S. G. P. stemt?
Welnu, dat betekent in de meeste gevallen dat er zetels in bestuurlijke organen' worden bezet door mensen, die bereid zijn de Staatkundig Gereformeerde opvattingen uit te dragen. Mensen ook,
die bereid zijn om, zich geleid wetend door Gods Woord, bestuursverantwoordelijkheid te dragen. De realiteit dwingt er toe te zeggen, dat dit deze mensen niet altijd in dank wordt afgenomen. Het is moeilijk werk dat iemand nimmer tot een gevierd politicus maakt, waarmede al evenmin lauweren worden geoogst en dat niet tot gewin leidt. Heel ikort getypeerd kan men wel stellen, dat S.G.P.-bestuurders voortdurend bezig zijn tegen de stroom op te roeien. Dat zij daarvoor bijzondere kracht van God nodig hebben en die ook dienen te begeren is een duidelijke zaak, want zij wensen zich in hun politieke gedragingen gebonden' te weten aan het Woord van God, dat in ons land in toenemende mate in de goot wordt getrapt. Dat zijn twee zich steeds verder van elkaar verwijderende zaken en het is juist de toeneming van die verwijdering, die mij wel eens tot de verzuchting brengt dat de andersdenkende je vroeger als S.G.P.-er nog wel enigszins begreep, doch dat in deze tijd in een aantal gevallen van duidelijke vijandschap jegens S.G.P.-ers wordt blijk gegeven.
De taak van een S. G. P. - bestuurder.
Van een bestuurder worden beslissingen gevraagd; dat geldt ook voor een S.G.P.bestuurder. Voor het gemak delen wij die beslissingen in twee categorieën in, t.w.:
a. die, welke rechtstreeks het beginsel van waaruit men werkt raken (b.v. de zondagsheiliging) en
b. die, waaraan het beginsel van waaruit men werkt niet of nauwelijks te pas komt (b.v. het aanleggen van een straat).
Hieruit valt na enig nadenken de conclusie te trekken', dat de S.G.P.-bestuurder alle hem voorgelegde voorstellen heeft te toetsen aan zijn principiële maar ook aan zijn praktische opvattingen'. Indien er voorstellen zijn die niet overeenstemmen met zijn principiële inzichten, dan zal hij dat kenbaar moeten maken. Hij moet dat doen op een wijze, die allereerst in overeenstemming is met het beginsel dat hij voorstaat, maar verder ook zodanig dat daarvan een zekere overtuigingskracht op de ander overgaat. In de praktijk komt het er dikwijls op neer, dat de S.G.P.-bestuurder alleen staat en dat zijn opvattingen slechts als een getuigenis overkomen, omdat zij verder door niemand worden gedeeld. Hoe treurig dit ook is, hij zal daar vrede mee moeten hebben' en zich er voortdurend rekenschap van moeten geven dat wij in een ondergaande wereld leven, die hoe langer hoe minder met het Woord van God van doen wenst te hebben en hem ook meer en meer vijandschap gaat toedragen.
We stelden al vast, dat er ook voorstellen zijn die niet of nauwelijks met het beginsel verband houden. Ook daarin zal de S.G.P.-bestuurder beslissingen moeten nemen. Een S.G.P.-bestuurder is op de verkeerde weg als hij daaraan voorbijgaat en alleen' de stellingen beklimt als het getuigenis aan de orde komt. Hij neemt deel aan het politieke bedrijf, is vertegenwoordiger van een politieke partij en kan het zich niet permitteren aan een aantal facetten van de hem opgelegde werkzaamheden voorbij te gaan. Hij moet het ene doen' en het andere niet nalaten. Een andere benadering kan niet anders dan tot „half werk" leiden.
De mij toegemeten ruimte is beperkt, doch nog één opmerking wil ik kwijt en dat is deze. S.G.P.-bestuurders trachten in afhankelijkheid van God, de Schepper en Onderhouder van alle dingen, en in gehoorzaamheid aan Zijn Woord aan de samenleving mede gestalte te geven. Zij beroepen zich vaak op dat Woord van God en terecht, want dat is hun inspiratiebron. Dat heet „christelijke politiek" en komt in de praktijk neer op de voortdurende confrontatie tussen het willen leven en werken vanuit dat uitgangspunt en de steeds op hen afstormende problematiek.
Een opwekking tot slot. Wees eerlijk tegenover God en bedrieg jezelf niet. Stem daarom straks op de S.G.P. Koester daarbij niet de illusie dat de S.G.P. ooit een grote partij zal worden, want dat zal het niet worden, integendeel. Als we in getallen denken zal de S.G.P. nooit zoden aan de dijk zetten. We moeten een keus doen, die voor God verantwoord is en in dat licht bezien beveel ik de S.G.P. van harte aan.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 mei 1974
Daniel | 24 Pagina's