HOE EN WAT

Een anecdote.

't Is 11 augustus 1948. Door Amsterdam dwaalt een dominee uit India, ds. Wesley. Hij is door zijn kerk gestuurd naar een vergadering van de Wereldraad van Kerken. Hij weet niet goed cle weg. En men wijst hem „verkeerd". Hij komt terecht bij de Engelse Ksrk op het Begijnhof, de kerk van cle Pilgrim Fathers vóór zij emigreerden naar Amerika. In dit kerkgebouw is de vergadering van kerken heeft men hem verteld. Als hij naar binnengaat, is hij opgelucht als daar werkelijk allemaal predikanten bijeen blijken te zijn.

Toch is hij „verkeerd" aangekomen, want 't is niet de Wereldraad van Kerken, maar een vergadering van kerken uit de hele wereld die hier zullen gaan oprichten de I.C.C.C.

De oprichting.

Op uitnodiging van enkele Amerikaanse kerken waren daar zo'n 120 vertegenwoordigers van Christelijke kerken samengekomen uit 2G verschillende landen. De reden was overduidelijk.

Al enkele jaren was er sprake van een oprichting van een wereldraad van kerken. Er waren al verschillende oriënterende vergaderingen geweest en ook op 11 augustus was er één in Amsterdam. Van 't begin af aan bleek duidelijk dat deze Wereldraad niet Gods Woord als richtsnoer had, maar zich bediende van de zogenaamde „nieuwe theologie". Waartoe dit geleid heeft, is de laatste jaren steeds duidelijker geworden: een verdraaien van het Evangelie en het prediken van revolutie.

Zelfs geldelijke steun aan opstandige bewegingen hoort daarbij. De Wereldraad lijkt daarom meer op een politiek lichaam dan op een raad van kerken. De vergadering in de Engelse Kerk was dan ook duidelijk een reactie van de bijbelgetrouwe kerken. Het thema van hun eerste congres sprak een duidelijke taal: „De Christus der Schriften". Dat stond bij hen centraal.

Biddend om de leiding van de Heilige Geest werd toen besloten tot oprichting van de International Council of Christian Churches (= Internationale Raad van Christelijke Kerken). Tot voorzitter werd gekozen Dr. Carl Mclntire, predikant van de Bible Prebyterian Church in Amerika. Tot secretaris werd benoemd, wijlen A. Kok, een Nederlander die vele jaren in China had gewoond en de nood van vele Christenen in andere landen kende. De huidige secretaris is weer een Nederlander, nl. ds. J. C. Maris, die vele spreekbeurten voor de ICCC in ons land vervult.

Direkt na de oprichting werd er een exemplaar van de doelstellingen en de statuten overhandigd aan Dr. W. A. Visser 't Hooft, secretaris-generaal van de Wereldraad. De volgende dag ver-

lelde deze aan Dr. Carl Mc Intire dat de Wereldraad had besloten geen antwoord te geven op de publicaties.

Het doel.

De woorden van de Heere Jezus: „één lichaam is het ", speelden bij deze oprichting een grote rol. De onderlinge band met Christenen over de hele wereld staat dan ook centraal. Om elkaar tot troost en bemoediging te zijn en waar het kan ook daadwerkelijk te steunen. De ICCC ziet het als haar taak om „in deze donkere dagen van toenemende afval in vele belijdende kerken een duidelijk getuigenis af te leggen van haar geloof in Jezus Christus."

I. C. H uit de nood geboren.

Om aan dit doel te kunnen beantwoorden worden vele activiteiten ontplooid. De onderlinge band wordt verstevigd door het houden van verschillende congressen in vele plaatsen ter wereld: Genève, Hongkong, Sydney, enz. De wederzijdse hulp komt vooral tot uiting in de aparte organisatie I.C.H. Dat betekent gewoon: Internationale Christelijke Handreiking.

Deze aparte onderafdeling is uit de nood geboren. In februari 1953 werd ons land getroffen door een vreselijke watersnood. Toen men clit in Amerika hoorde, werden er spontaan hulpacties op touw gezet. Dat werd het begin van de ICH. In de jaren na de oprichting van de ICCC werden er steeds meer kerken lid uit landen van „de derde wereld". Daardoor kwam de Christelijke plicht tot hulp in nood steeds meer naar voren. De ICCC was dan ook op het appèl in Biafra, Peru, Pakistan, Korea, Indonesië, Vietnam en op veel andere plaatsen waar hulp nodig was.

Misschien rijzen er door deze opsomming een paar vragen bij u op: doet de ICCC clan een soort Rode-Kruis-werk, of doet de ICCC mee aan de huidige tendens tot daad-zending in plaats van woordzending?

Gelukkig niet, want centraal bij de ICH staat, dat de hulpverlening zoveel mogelijk gepaard moet gaan met de verkondiging van het Evangelie.

Waar helpt ICH op ’t ogenblik?

Heel bekend is de laatste tijd de hulp die in India geboden wordt aan de ons reeds bekende ds. Wesley in verband met een waterputten-projekt. Dat is hard nodig in dat door droogte geteisterde land. Ongetwijfeld heeft ds. Wesley bij het klaarkomen van zo'n waterput een prachtige gelegenheid om

het evangelie te brengen: „Wie dorst heeft die kome en drinke van het water des levens om niet".

Al wat ouder, maar nog steeds actueel, is het projekt in Zuid-Korea, waar het onder ons welbekende „Hollandse Weeshuis" door ICH wordt gefinancierd. Daar worden vooral kinderen van melaatse ouders opgenomen. Zo zouden we nog meer kunnen noemen: scholen in Nigeria, een vluchtelingenkamp in Zuid-Vietnam, rolstoelen voor invalide Zuid-Vietnamese soldaten enz. enz.

Welke kerken in Nederland zijn er lid van de ICCC?

Van de Nederlandse Kerken zijn er slechts twee lid van de ICCC, nl. de Christelijk Gereformeerde Kerk en de Evangelisch Molukse Kerk. De andere Christelijke Kerken zijn om verschillende redenen geen lid. Zo zijn de Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerk lid van de Wereldraad.

Wat onze eigen gemeenten betreft? En hiermee wordt dan tevens een vraag beantwoord voor Spectrum: De Generale Synode van 1956 heeft uitgesproken dat er in de ICCC veel goeds is, maar dat de tijd niet rijp is om er lid van te worden.

Toch bleek de ICCC veel sympathie te hebben in ons land. Ook bij vele Hervormden en Gereformeerden die het niet eens waren met het lidmaatschap van de Wereldraad. Daarom is in Nederland opgericht de Stichting Nederland ICCC.

Deze Stichting als geheel steunt het werk van de ICCC. Daarnaast ziet zij nog een speciale taak die de ICCC niet heeft, nl. de steun aan de Ondergrondse Kerk. Vooral via de bekende ds. Wurmbrand.

Deze steun bestaat uit:

— het zenden van Bijbels en chirstelijke lectuur naar landen achter het ijzeren-en bamboe-gordijn.

— het verlenen van financiële steun aan gezinnen waarvan de vader om het geloof gevangen gezet is.

— het ondersteunen van christelijke gemeenten en predikanten.

— het verzorgen van evangeliserende radio-uitzendingen in de talen van de communistische landen.

Klein begonnen, is de ICCC uitgegroeid tot een grote organisatie van meer dan 200 kerken. Zo is de ICCC in staat overal ter wereld het Christelijk getuigenis te doen klinken. Onlangs konden we nog in het R.D. lezen dat een delegatie van de ICCC op bezoek was bij de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken. Zij drongen er bij hem op aan, en hij heeft het beloofd, dat Nederland de zaak van de concentratiekampen met vele christengevangenen ter sprake zal brengen op de Geneefse Besprekingen tussen Oosten West-Europa. Zo is de ICCC op vele terreinen actief bezig met het vervullen van haar Christelijke taak. Dat Gods zegen erop mag rusten.

Hoe kunnen we de ICCC steunen?

Wilt u meer weten over het werk van de ICCC, de steun aan de Ondergrondse Kerk

of over de realisering van verschillende projekten van ICH ? Wilt u het werk van de ICCC steunen? Abonneer u dan op het maandblad Getrouw, de uitgave van de ICCC in Nederland. Adres: Frederiksplein 24 in Amsterdam.

Ook giften zijn van harte welkom (en noodzakelijk).

Het Giromnummer van ICH is:26 11 00 in Amsterdam.

Het Gironummer van de Ondergrondse Kerk is:24 93 00 in Amsterdam.

Laten we doen wat onze hand vindt om te doen en dit werk steunen nu dit nog zo gemakkelijk kan. Tot slot nog enkele regels uit het maandblad Getrouw, geschreven door Ds. Maris:

„Laten we niet menen een uitstervende minderheid te zijn. Dat dacht Elia ook toen hij mismoedig onder de jeneverbesstruik zat. Maar hij was er naast! En — al zouden we een minderheid zijn, daarmee is het stilzwijgen niet verantwoord. Laten de plaatselijke kerken en ambtsdragers zich cle konsekwenties van hun stilzwijgen indenken. Laten ze niet wachten op een meerderheid — God wacht er niet op. Hij doet Zijn werk zelfs door enkelingen, die Hij als profeten uitzendt om Zijn Woord te doen horen. Laat de Nieuw-Testamentische Gemeente zich haar verantwoordelijkheid bewust zijn en haar profetische taak in het midden van het volk niet verzaken."

daarom: voor belangstellende verenigingen of gemeenten: ds. Maris of de heer van kranenburg willen graag op een bijeenkomst spreken over de situatie van de kerk achterhet ijzeren gordijnm en de gevaren van communisme men oecumene. Adres: Frederiksplein 24, Amsterdam-2, tel. 020-248271.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen