YOUTH FOR CHRIST

Misschien zag je hem wel staan, de afgelopen zomer: de strandtent van Youth for Christ, waar gesproken werd over je persoonlijk geloof in Jezus, met op de achtergrond muziek en zang en de geur van koffie.

Misschien weet je in je woonplaats of in de stad in je omgeving het adres wel van hun koffiebar, waar je tussen korte muzikale programma's een getuigenis hoort van één van de medewerk(st)ers. Misschien heb je hun maandblad „aktie" wel eens gezien, rijk geïllustreerd en met artikelen, die oproepen tot een nieuw leven met Christus.

Misschien werd je op school in de middagpauze wei uitgenodigd om deel te nemen aan een gesprekskring, die door Youth for Christ georganiseerd werd.

Misschien kreeg je wel een folder in je handen gestopt over een vakantiekamp in Giethoorn of Oostkapelle, dat georganiseerd was door Youth for Christ.

Misschien heb je je al vaker afgevraagd wat Youth for Christ nu precies is. Dan wil dit artikel je hierover wat informatie geven.

Een stukje geschiedenis,

Het begon allemaal op een massale jeugdbijeens komst in 1944 in Chicago. Er was veel muziek en • zang. Billy Graharn sprak. Zowel de opkomst als ! het enthousiasme was groot. Al spoedig werden er i meer dergelijke bijeenkomsten georganiseerd onder i de naam Youth for Christ (Jeugd voor Christus).

In 1946 sloeg deze beweging over naar Nederland. Een Amerikaans team met een spreker, Dr. Spencer de Jong en met een zanggroep trok volle zalen. Kerkelijke bladen spraken Run afkeuring uit over dit „evangelie van de jazz". Toen dit team weer terug was naar Amerika was er een nationaal bestuur gevormd om het evangelisatiewerk voort te zetten. Ook werden er plaatselijke comité's gevormd. Er was al mete v en één aspect in de bijeenkomsten, clat kerkelijke jongeren tegenstond: de uitnodiging om aan het slot van de samenkomst Christus als je persoonlijke Heiland te aanvaarden en dit te belijden door naar voren te komen. Vandaar dat in sommige plaatsen de werkwijze van i Youth for Christ wel overgenomen werd, maar zonder die-uitnodiging.

Toen in 1956 de gebedsgenezer Herman Zaiss naar

Nederland kwam en Osborn in 1958 een grootscheepse evangelisatiesamenkomst hield in Den Haag leidde dit tot een scheuring in de meeste evangelisatiegroepen. Sommigen vonden dat de genezing van zieken op het gebed er wezenlijk bijhoorde, anderen wezen dit af. Bovendien werden de bijeenkomsten steeds minder toegespitst op de jeugd. Dit betekende het einde van het interkerkelijke evangelisatiewerk, maar tevens een opleving van het kerkelijke evangelisatiewerk met name in de gereformeerde en hervormde kerk (de open deur).

Pas in 19G7 brak er een vernieuwing van YoutK for Christ aan met een openluchtcampagne in het Westland. Deze bijeenkomst was georganiseerd door George - Brucks, de tegenwoordige leider van de beweging in Nederland. Een zanggroepje zong geestelijke liederen, Ds. Brucks hield een toespraak en ieder, die wilde kon voor de microfoon met Brucks in discussie treden.

Dit vormde een hieuw begin van interkerkelijk jeugdwerk, zoals we dat nu georganiseerd zien in Youth for Christ. Het is nu een organisatie met meer dan 500 vaste medewerkers in meer dan 50 landen. In Nederland werkt Ds. Brucks met 7 vaste en honderden losvaste medewerkers in kleine werkgroepen in alle delen van ons land, vooral in de grote steden.

Wat wil Youth for Christ?

Is het nieuwe godsdienst, aangepast aan de hedendaagse jeugd? Is het een bevlieging van een stel enthousiaste jongeren? Nee, het is een jeugdbeweging, die jongeren wil aanspreken: die de eeuwenoude boodschap wil brengen in de taal en met de middelen van deze tijd, bewogen over een nieuwe generatie, die opgroeit zonder God en gebod, met een boodschap op de man af.

Youth for Christ wil jongeren weer tot geloof in Christus brengen. Doen de kerken dat dan niet? Er is toch kerkelijk jeugdwerk? Helaas houdt dit jeugdwerk zich hoofdzakelijk bezig met de geïnteresseerde jeugd en doet de kerk vaak zo weinig voor de ongeïnteresseerden, de afgedwaalden.

Bovendien wil Youth for Christ niet werken, los' van de kerk. Alle medewerkers zijn lid van een kerk. Alleen: Youth for Christ concentreert zich op het begin: jonge mensen in contact brengen met Jezus Christus. Om uit Zijn kracht Gocl en de naaste weer te gaan liefhebben. Zij moeten weer weten, dat er verzoening te vinden is in het bloed van Christus, dat ze dit persoonlijk moeten aanvaarden en hun leven in dienst van God moeten stellen. Als de jongeren tot deze beslissing zijn gekomen, is Youth for Christ klaar. Dan zijn daar de kerken, die deze jonge mensen moeten opvangen. Meestal begeleidt Youth for Christ hen nog een poosje om de overgang naar de kerk gemakkelijker te maken, omdat alles vaak nog zo vreemd en nieuw voor hen is. Maar dan laat Youth for Christ het verdere werk aan de kerken over.

Wat heeft dit ons te zeggen?

Misschien heb je bij het lezen van dit artikel verbaasd gestaan over de aktiviteiten van deze jonge mensen. Misschien ben je er jaloers op geweest. Want als we eerlijk zijn, geven zij ons vaak een beschamend voorbeeld. Wij staan vaak al te snel klaar met onze kritiek op allerlei beweginen (en vaak terecht!) zonder ons af te vragen, of we er, ondanks die kritiek, ook iets van kunnen leren. Hoe weinig moeite doen wij vaak om een onkerkelijke jongere te benaderen met het Woord van God? ! Komt dat misschien, omdat wij te weinig uit dat Woord leven? Het zou te wensen zijn, dat we in dezen beter onze taak zouden verstaan. Ja, niet alleen te wensen, maar laten we er ook om bidden. Het is echter wel de vraag of cle methode van Youth for Christ in alle opzichten de goede methode is. Plaatselijk ligt dat ook bij Youth for Christ zo verschillend. In sommige plaatsen is hun werk kerkelijk gebonden en wordt vanuit een bepaalde kerk (meestal de gereformeerde kerk) gestimuleerd en gesteund (ook financieel!). In andere plaatsen daarentegen is de band met de kerk veel losser. Ook wordt daar meer de nadruk gelegd op het aannemen van Jezus op een bepaald moment. Zo'n beslissing is in onze ogen vaak te snety en misschien ook genomen onder invloed van een bepaalde sfeer. En hier is dan tevens een bezwaar tegen de werkwijze van Youth for Christ. Wat religieuze muziek, een bepaalde stemming, een grote dosis sentiment bepaalt op zo'n moment mede de beslissing. En één dag later is men dan ontnuchterd en wordt een

dergelijke beslissing soms betreurd. Daar komt nog bij, dat het zéér de vraag is of je zo vlug al, na één of meer avonden, en vaak als onkerkelijke, met zo weinig bijbelkennis op een beslissing mag aandringen. Vandaar, dat sommige groepen van Youth for Christ dit afwijzen en willen komen tot een gerichte bijbelstudie, een vorm van catechese, voordat men van iemand een beslissing verwacht.

De keus voor Christus kan louter en alleen een uitwendige keus zijn.

Is het een inwendige keus, laten we clan toch ook vooral niet vergeten dat de keus voor Christus een beslissing is, door God Zelf gewerkt. „Het is God die in u werkt, beide het willen en het werken", lezen we in Fil. 2 : 13.

Alleen door het werk van cle Heilige Geest in het overtuigen van zonde en oordeel wordt de weg tot God door Jezus Christus gebaand. De pinksterlingen waren verslagen in het hart en riepen: „Wat moeten we doen om zalig te worden? "

Er gaat iets aan het kiezen, aan onze beslissing vooraf, zodat we a.h.w. tot een keus gedwongen worden. Het wordt „een voor Christus ingewonnen worden." Dat is de ene kant.

(Lees ook nog maar eens „Het komen tot Christus, door cle werking van Gods Geest" er op na, geschreven door Ds. A. Hofman in Daniël no. 32, 27e jaargang).

Anderzijds: een beweging als Youth for Christ wijst ons, als kerk, echter wel op onze, vaak verzaakte taak om ook deze medemensen te brengen onder de openbaring van Gods Woord en onder de beademing van Gods Geest. Wij moeten in waarheid „Jeugd voor Christus" zijn, maar bovenal „Jeugd van Christus".

Ook van ons, als jongeren van de Gereformeerde Gemeenten dient een getuigenis uit te gaan! Laten we bidden om een krachtige werking van Gods Geest en laten we blij zijn, als ook anderen zich inzetten voor de uitbreiding van Gods Koninkrijk, ook al is hun methode de onze niet. Als wij heimaar niet aan anderen overlaten! Laten we dankbaar zijn, als door het werk van Youth for Christ jongeren nee zegen tegen drugs en sex en een ander leven willen leiden. Maar laten we ons tevens afvragen, wat Jezus voor ons betekent. Of wij ook uitzien naar het werk van Gods Geest.

Dan hoeven we ons echt niet aan te sluiten bij Youth for Christ, maar dan kunnen we ook in ons kerkelijk-en verenigingswerk bezig zijn in het Koninkrijk van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen