ADVENT

Maleachi had de laatste profetie over de komende Messias mogen spreken: „Snellijk zal tot Zijn tempel komen die Heere, die gijlieden zoekt". Maar het zou nog vierhonderd jaar duren voor Christus zou worden geboren. Vierhonderd lange jaren waarin de stem van God tot Zijn volk niet meer werd gehoord. Jaren, waarin de Joden verkeerden onder vreemde heerschappij en waarin hen niet één profeet tot troost was overgebleven.

Het was geestelijk volslagen donker geworden in Israël. Toch schitterden in deze donkere nacht nog Gods beloften als sterren aan een donkere hemel. Maar velen hebben toen vergeefs uitgezien naar de vervulling van die beloften. Vergeefs ook gewacht op een Goddelijke openbaring. Uiteindelijk bleven maar weinigen over die nog met verwachting in hun hart leefden. Tot die weinigen behoorden Zacharias en Elisabeth, een kinderloos priesterechtpaar, maar vasthoudend aan de beloften van de komende Messias. Zij waren beiden rechtvaardig voor God, wandelende in al de geboden en rechten des Heeren, onberispelijk.

Niet alleen Zacharias behoorde tot het geslacht van Aaron, ook zijn vrouw Elisabeth was uit de dochters van Aaron. Hun beider stammoeder was dus Eliseba, Aaron's vrouw. En door haar waren zij van verre verwant aan de stam van Juda. Immers, Eliseba was de dochter van Amminadab en de zuster van Nahesson, die beiden leidende figuren waren in de stam van Juda toen Israël uit Egypte optrok. In hen klonk de belofte „Juda, gij zijt het" door. Bij de inwijding van de tabernakel mocht Nahesson als eerste op de eerste dag zijn vorstelijke gaven brengen. Na het vertrek van de berg Sinai ging hij altijd als het hoofd van de stam van Juda vooraan het hele leger. Eliseba vormde door haar huwelijk met Aaron een verbinding tussen de geslachten van Juda en die van Levi. Zij nam in dat opzicht een bijzondere plaats in. Haar leven stond in het teken van advent in de tijd van Israëis vroegste volksbestaan.

Vele eeuwen later mochten twee van haar nakomelingen de vervulling van de adventsbeloften aanschouwen en er zelfs bij betrokken zijn! Aan Zacharias werd toen hij in de tempel offerde, door de engel Gabriël de verhoring van zijn gebed toegezegd. Hij zou nog een zoon krijgen, die een belangrijke plaats mocht innemen in de heilshistorie. Het was de eerste Godsopenbaring nadat de profetie vier eeuwen lang gezwegen had. Zacharias kon het aanvankelijk niet geloven. Maar Gods Woord, gesproken door de engel, werd vervuld. Elisabeth schonk in haar ouderdom het leven aan Johannes, de voorloper van Nahesson's grote Zoon, Die ook spoedig geboren zou worden. Elisabeth wist daarvan, want toen Maria bij haar kwam begroette zij haar met de woorden: „Vanwaar komt mij dit, dat de moeder mijns Heeren tot mij komt? "

De tijd van Christus' komst op aarde brak aan. De Zon der gerechtigheid ging op over Israël en over de gehele wereld. Het eeuwige wonder wercl waar: Gods Zoon kwam op aarde om zondaren zalig te maken en het rijk van satan te overwinnen. Een ontzaglijk gebeuren, waarvan we te weinig beseffen hoe ingrijpend het is geweest en nog is voor de wereld, voor de Kerk en voor ieder mens. Want nu zal niemand zich ooit kunnen verontschuldigen, de Kerk wordt door Hem met God verzoend en de schijnbaar machtige volken der wereld zijn Hem onderworpen.

De Kerk zal in de eindstrijd niet ondergaan, maar met Hem overwinnen. Daarom zal er niet alleen adventsverwachting moeten zijn van Zijn komst, maar ook van Zijn wederkomst. Leeft die verwachting ook bij ons?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen