OLIETEKORT

ANGST EN VERTROUWEN

Het thema voor dit nummer stelt de schrijver van opinieartikelen voor moeilijkheden. Niet omdat er niets te zeggen zou zijn in het licht van de Schrift, dat valt over verschillende terreinen van het hedendaagse leven. Genoeg is daarover te zeggen. Zoveel zelfs dat je niet weet waar te beginnen. We zullen maar beginnen bij hetgeen op het ogenblik de aandacht bezig houdt. En dat is de olieboycot door de Arabische landen van ons land.

OLIEBOYCOT

Als een slag uit een heldere hernel is toch wel in onze welvaartsmaatschappij aangekomen de beperking die we ons moeten opleggen in het gebruiken van energiebronnen. Een tekort aan olie dreigt. Autoloze zondagen is nog wel het minste wat ons overkomt als de olieboycot bestendigd wordt. Door een soort schokreactie vatte men die eerste zondag zonder auto's als leuk op. Maar dit is niet blijvend.

Er zijn inmiddels al vele woorden geschreven over de houding van de Arabische landen; over de bekwaamheid van het huidige kabinet en de minister van buitenlandse zaken in het bijzonder; over de mogelijkheden om te redden wat er nog te redden valt; over de mogelijkheid andere energiebronnen te zoeken. En zo zou je door kunnen gaan. We hebben het gehad over de discriminatie van kerkgangers ten opzichte van voetbal-en toneelspelers. Langzaam komt het in Den Haag door dat er een bevolkingsgroep is die dan toch maar naaide kerk wil en dat hun eerste maatregelen deze groep toch wel erg duperen.

Dat het niet aangaat kerkgangers en voetbalkijkers helemaal op één lijn te stellen is nu dacht ik wel duidelijk geworden, althans min of meer duidelijk. Wat helemaal duidelijk is, is dit, dat de kerk en de dienst des Woords bij de regering niet op de eerste plaats, maar ergens op de laatste plaats verkeert.

OORZAKEN

En dat is nu iets wat ons doet vrezen. We hebben vertrouwen in de toekomst; wij doen en spreken optimistisch, maar als ik zie wat we doen met dit dreigende energietekort dan moet ik toch vrezen. Want in psalm 73 zegt Asaf iets over mensen die God verlaten. Wie God verlaat heeft smart op smart tc vrezen. En dat hebben we als volk gedaan. Het begon al met de troonrede. In dat officiële staatsstuk werd het gebruikelijke slotgebed weggelaten. Naar ik begrepen heb was dat geen vergissing, maar een opzettelijke daad, want zo schijnt de redenering te zijn: fatsoenshalve mag je toch niet het geloof aan anderen opdringen. Afgezien van de aanvechtbaarheid van deze redenering, moeten we constateren dat er dus een zeer grote groep is in ons volk die dat geloof aan God derhalve niet meer heeft. En dat doet ons vrezen.

We hebben het over beleid en staatsmanschap; over Arabieren en Amerika; over Rusland en de intriges van het land achter het ijzeren gordijn. De schuld moet toch ergens blijven, niet waar? Maar nu, en dat is zo jammer, wij nemen die schuld alsmaar niet. De schuld dat wij als volk, heel persoonlijk God verlaten hebben. Wij letten in deze tijcl op allerlei tweede oorzaken van dit tekort. Maar in psalm 99 staat: De Heere regeert, de aarde bewege zich. De hand des Heeren is het die ons dit geeft. Als de Heere wil, dan hebben wij olie. Dan kan er geen hond zijn tong verroeren. Niet één minister president kan d.at dan tegenhouden. Maar de Heere houdt niet tegen. De Heere bestuurde het zo, dat Nederland in de eerste plaats bekort werd. En wie heeft het nu over de hand

des Heeren? Wie ziet dat de Heere ons alsnog met zachte hand wil terugbrengen? Nee, we moeten inderdaad vrezen. Want dit olietekort brengt ons niet op de plaats waar wij in de eerste plaats de oorzaken moeten zoeken: Namelijk in schuld bij ons zelf.

ISRAëL

De inzet van alles is Israël. De strijd en de onderhandelingen zijn wat op de achtergrond geraakt. Israël en Egypte. Wonderlijk is het dat die oude Bijbelse lijn weer te voorschijn komt. Egypte dat Israël niet wilde laten gaan. Farao die zich verhardde. We kennen allemaal die geschiedenis. God zelf moest Israël door Zijn machtige hand en uitgestrekte arm verlossen. God is dezelfde gebleven.

Maar Israël heeft God en Zijn Gezalfde verworpen. En toch moet Israël weer terugkeren. Dat zal geschieden als de volheid der heidenen zal zijn ingegaan. Moet dat alles wat nu gebeurt, daartoe meewerken? Nu is het nog ver van die aanneming af. Toen, in Mozes' tijd schreeuwde het volk onder het juk van Farao tot de Heere. Zal het nu in de brand der volken weer tot die God der vaderen roepen gaan? Dat zal de laatste fase van deze wereldgeschiedenis worden.

ERNSTIGSTE OLIETEKORT

Die laatste wereldfase brengt onze gedachten naar een rampzalig olietekort. Wij maken ons nu druk over benzine en huisbrandolie. Er is echter een olietekort waarvan de Bijbel ons spreekt, dat veel ernstiger is. En aan dat tekort wordt, naar ik vrees, maar heel weinig gedacht. Ik bedoel het tekort aan olie in de lampen van de dwaze maagden. Dat is een onherstelbaar, een eeuwig tekort. Dat wordt ook plotseling ontdekt. Juist in het laatste der dagen. De wijze en de dwaze maagden sluimerden in toen de bruidegom vertoefde te komen.

De wijze maagden sliepen met, de dwaze maagden zonder olie in haar lampen. Te middernacht weerklinkt de roep: De bruidegom komt, gaat uit hem tegemoet! Allen ontwaken! Maar de dwaze maagden tot hun schrik met gedoofde lampen. Geef ons van uw olie, want onze lampen gaan uit. Maar de wijzen wilden niet delen, want anders was er voor niemand genoeg. De dwazen gingen te laat voor olie zorgen. Zij bleven buiten de bruiloftszaal. De bruiloft begon en de deur werd gesloten. De dwaze maagden kwamen te laat, door olietekort.

TE WEINIG VREES EN EEN VALS VERTROUWEN

Te weinig vrees en een vals vertrouwen bezorgde olietekort. Waar maken we ons druk om? Angst voor te weinig olie? Vertrouwen in de toekomst, het zal alles wel terechtkomen? Benzine tekort? Dat is lastig, de gevolgen kunnen erg zijn. Maar het is niet rampzalig. Dat is wel dat andere tekort. Weegt dat tekort ons? Is dat onze zorg, om olie in onze lampen te krijgen? De olie van de genade in Christus Jezus en van de Heilige Geest. De voetstappen van de komende bruidegom worden gehoord. Elke dag komt Hij nader. De roep wordt gehoord: De bruidegom komt, gaat uit Hem tegemoet. Hebben we olie? Of slapen we al?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen