ZOVEEL DUIZENDEN

Het stof van al die duizenden klaagt sprakeloos mij aan; herhaalt de klacht der duizenden: Is het verdiend? Heb ik 't gedaan?

De kreet van zoveel duizendengaat mij door merg en been; en bij 't getal deez' duizenden, sta ik ... O God, alleen . . . alleen!

Het was te laat voor duizenden; maar is het ook te laat voor mij? Mag ik straks, als andere duizenden, zeggen: Lof den Heer' . . . Het is voorbij!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen