ANGST EN VERTROUWEN
Hij ziet op 't strand heel hoog de golven slaan, De wereldzee woelt onder zware luchten. Het wereldwee doet haar van weedom zuchten, vanaf de einders van de oceaan.
Hij is vol angst .... waar zal hij henen vluchten, zich bergen voor d' ontzettende orkaan? Moet alles door zijn kracht ten onder gaan, de akkers, steden, dorpen en gehuchten?
Vertrouw op Mij, zegt God, Ik blijf regeren. Ik leid de wereld met Mijn vaste hand. Wanneer Ik spreek, dan moet de vijand keren.
Ik heb voor eeuwig Mijn banier geplant. Geen goddeloze zal zich meer verweren. Ik voer Mijn Kerk naar het beloofde Land.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 november 1973
Daniel | 24 Pagina's