BOEKBESPPREKING

WIE IS OP DE VLUCHT ?

MICHAEL GREEN: ie is op de vlucht? Het christelijk geloof en de realiteit. Omvang:127 pagina's. Paperback ƒ 7, 50. Uitgever: . Wever, Franeker.

De schrijver, die als predikant en docent aan verschillende Engelse universiteiten verbonden is, gaat in op de vraag: „Wie is er nu eigenlijk op de vlucht, kenmerk van onze samenleving, voor de werkelijkheid? De christen of degene die weigert zich aan de realiteit van het christelijk geloof over te geven? "

Wie zijn het, die vluchten?

Eerst gaat de schrijver in op de bewering dat het christendom een verzameling nonsens zou zijn. Voor de historiciteit van de Heere Jezus haalt Green overtuigende bewijzen aan uit de werken' van c.a. Tacitus, Josaphus, de Dode Zeerollen, de oudheidkunde en het Nieuwe Testament. In hoofdstuk twee gaat het cm de vraag of geloof en wetenschap onverenigbaar zijn. Green bestrijdt de humanisten onder de wetenschapsmensen, die geloven in de evolutie, optimistisch of pessimistisch zijn over de toekomst en beweren dat het christendom een vlucht is. Maar hij wijst ook de christenen terecht, die God „alleen voor de leemten in onze kennis op laten draaien." God is dan de „gaatjesvuller" die door de voortgaande ontdekkingen steeds meer terrein moet verliezen. Als christen moeten we ons laten leiden door de gedachten uit Iiand. 17 : 25-28. „Want in Hem leven wij en bewegen ons en zijn wij." In hoofdstuk drie gaat Green in op de beweringen van Marx en Freud. Marx beweerde dat de godsdienst opium voor het volk is. Een zoethoudertje aan de onderdrukten. Hij hield vol, en zijn volgelingen tot aan vandaag toe, dat de godsdienst een natuurlijke dood zou sterven, zodra het ware socialisme zijn intrede zou doen.

Freud beweerde dat de godsdienst een dwang-neurose zou zijn, een illusie. De hemelse Vader is dan een prcjektie van de aardse vader tegen de hemel. Dat is een boeiend hoofdstuk, waarin veel materiaal aan cle orde komt, dat op hogere scholen onder de studenten in de discussies verheldering zou kunnen brengen.

Christus is niet te ontlopen.

In hoofdstuk vier gaat Green in op de bewering dat de kerk altijd kiest voor de gevestigde orde en daarom zo weinig werfkracht heeft. Green geeft loyaal toe dat de kerk fouten gemaakt heeft in het verleden en nu, maar we moeten oppassen met generaliseren.

De gelovigen moeten, in navolging van hun Heiland, radikaal zijn. Dat houdt in, volgens Green, oproeien tegen de stroom en oog hebben voor de gevaren van de geest van de tijd waarin we leven. Dat het leven van een christen vol strijd is, maakt Green duidelijk aan de hand van het leven van Wurmbrand.

De jeugd beschuldigt Green en de kerk van gemakzucht en van het niet uit durven komen voor hun overtuiging. Dat maakt cle kerk ongeloofwaardig.

Het laatste gedeelte van dit hoofdstuk is erg appellerend: Breek met cle zonde! Hink niet op twee gedachten!

In het laatste hoofdstuk: „Op de vlucht voor Christus" wijst cle schrijver op cle onverschilligheid van veel mensen tegenover het christendom (soms op grond van de stem en de manier van doen van een plaatselijke predikant!) en dat brengt met zich mee een vluchten voor de werkelijkheid door het zoeken van allerlei vluchtwegen: sex, verdovende middelen, oosterse godsdiensten, cle deugd, het gokken, drinken en roken én een jacht naar carrière.

Maar Christus is niet te ontlopen (!), want Hem is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Hij is cle Redder van Zijn kinderen, maar ook de Rechter van alle mensen!

Vlucht niet voor de werkelijkheid! Kies dan heden wie je dienen zult! Het geen uitstel! duldt

Dit boek leest prettig, is goed uitgevoerd en biedt veel stof voor de gesprekken met mensen van andere levensbeschouwingen. Het is geschikt voor jongeren uit de hoogste klassen van de middelbare scholen, voor aanstaande studenten en studenten en voor leraren bij het christelijk onderwijs in alle vakken, vooral de collega's die godsdienstonderwijs, geschiedenis en maatschappijleer geven-

Het is geschreven door iemand dio zich houden wil aan het onfeilbare Woord van God. Dat is in onze tijd al een verademing. Natuurlijk zijn er gedeelten' in het boek die ik persoonlijk graag anders zou hebben geformuleerd. En er zijn ook wel eenzijdigheden, zoals een sterke nadruk a. op de mens Jezus Christus, b. op de menselijke kant van de Bijbel, c. op de verantwoordelijkheid van de mens, zodat je bij bepaalde uitdrukkingen zou denken dat de mens een vrije wil heeft en dat we in Remonstrantse wateren terecht zijn gekomen.

Zoals bij elk boek: Lees het krtitisch en doe er je winst mee! Als het goed is, dan zijn we niet meer van de wereld, maar we staan er wel midden in. Niet vluchten, maar breng een goed getuigenis voort in leer en leven van de En'ge Naam onder de hemel!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen