PAULUS’ DERDE ZENDINGSREIS (SLOT)

In de tijd dat Paulus in Efeze was, zijn de zorgen hem niet gespaard bleven. Ieder die Godzalig wil leven zal vervolgd worden. 2 Cor. 1 : 8-10, 1 Cor. 15 : 32, Rom. 16 : 3, 4. Ondertussen wordt zijn werk gezegend en ontvangt hij in het kruis goede moed. In Hand. 19 : 19, 20 lezen we hoe het Woord Gods cle overhand krijgt. De toverboeken worden verbrand en alzo in die weg dus komt er meer plaats voor het Woord. Een kapitaal van (naar schatting) ƒ 25000, — gaat in rook op. In aller tegenwoordigheid. Wie de Heere Jezus volgen wil moet geen achterdeur voor de zonden open houden. Er moet zijn een breken met de zonden. Niet God iets en onze zondige begeerte óók iets. (opzoeken Fil. 3 : 7, Spreuken 28 : 13). Is er bij jullie ook nog wat te verbranden? Kijk eens naar de muur van je kamer, allerlei platen van welke sterren dan ook, kijk je lectuurbak eens na. Organiseer maar eens een verbrandingsuur waar je samen die rommel vernietigt. Het zal je leven verrijken, want G\lzo neemt het Woord de overhand. In de vs. 20-22 maakt Paulus zijn reisplan bekend n.1. een rondreis langs de gemeenten in Griekenland en Macedonië (op de kaart de plaatsen opzoeken). Terwijl hijzelf nog een tijdlang in Azië blijft, heeft er voor Paulus nog een onaangename gebeurtenis plaats: et oproer van Demetrius. Hand. 19 : 23~40. (Volg dit oproer van vers tot vers). In Efeze heeft Paulus veel last gehad van de duivel. (Efeze 6' : 12). Door het oproer in Efeze zijn de plannen van Paulus niet verijdeld, maar juist bevestigd. Van de bloeiende kerken in KL Azië is niets meer over. (Lees Openb. 2 : 1, 3 : 22). Er is een tijd des welbehagens. Jezus gaat voorbij. Daarom heden zo gij Zijn stem hoort verhardt u niet, maar laat u leiden. Als de boodschap gehoord wordt, dan is er haast bij. Uit Hand. 20 : 4 blijkt dat het zendingsteam nogal uitgebreid is. Paulus was een man die grote behoefte had aan vriendschap en gemeenschap. Wat zal zijn hart blij geweest zijn in het ontmoeten van hen die cle Naam des Heeren ootmoedig vrezen. In Macedonië ontmoet hij ook Titus weer die in Corinthe zijn werk heeft voltooid. Lange tijd heeft Paulus naar zijn komst uitgezien, daardoor verkeerde hij ook in het onzekere over wat in Corinthe gebeurde. 2 Cor. 7 : 5, 6. Van Macedonië gaat de reis naar Corinthe. 3 maanden blijft hij daar. Alweer maken de joden hem langer verblijf onmogelijk. Ze spannen hem strikken om hem uit de weg te ruimen. De Heere zorgt voor Paulus en breekt de raad der goddelozen. De engel des Heeren is rondom dengene die de Heere vrezen. In Filippi spreekt Paulus af met zijn metgezellen dat ze allen moeten doorreizen naar Troas. vs. 5. In Filippi wordt het feest der ongehevelde broden gevierd. Na ± 5

dagen komen ze aan te Troas, waar ze 7 dagen verblijven (vs. 6). 's Avonds voor ze weg gaan houdt Paulus nog een laatste samenkomst. Eerst wordt een liefdemaaltijd gehouden en daarna het avondmaal des Heeren. Na het avondmaal houdt Paulus een toespraak. In de opperzaal zal het een beetje benauwd geworden zijn. Zuurstof gebrek. Veel mensen, en veel lampen (vs. 8), dus ook veel walm. Eutiches gaat tenminste bij het raam zitten. Daar is het fris.

Paulus' preek duurt lang, tot middernacht. Eutiches valt intussen in slaap en valt uit het venster, drie verdiepingen naar beneden en wordt dood opgenomen. In de kracht Gods en des geloofs mag Paulus handelen en spreken (vs. 10). Wees niet beroerd, want zijn ziel is in hem. (Verg.. 1 Kon. 17 : 21 en 2 Kon. 4 : 34). De samenkomst gaat gewoon door. Later wordt Eutiches binnengebracht tot grote troost van alle aanwezigen (vs. 12). Van Troas gaat de reis naar Milete. Paulus heeft zelf een stuk alleen afgelegd. De stilte der afzondering is nodig en nuttig. In Troas wordt het gezelschap weer verenigd en wordt de reis voortgezet naar Milete ten zuiden van Efeze. Met opzet gaat Paulus daar niet aan (vs. 16). Hij is bang dat hij er dan langer zal blijven clan voor zijn plan nuttig zou zijn. Toch trekt zijn hart naar de broeders in Efeze. Hij verzoekt de ouderlingen naar hem te komen. Dat dat niet zo maar gaat, blijkt wel als we bedenken dat de afstand ± 70 km. bedraagt, en de boodschap, te voet, moet worden gebracht. In een bewogen rede neemt Paulus afscheid van hen vs. 18-35. Gemakshalve voor bespreking kun je die rede onderverdelen in vs. 18-21 waar Paulus spreekt hoe hij in het verleden in Efeze heeft gewerkt en geleefd, in vs. 22-27 spreekt Paulus over het heden, reist naar Jeruzalem, in vs. 28-35 gaat het meer onderwijzend en vermanend m.b.t. de wolven die komen zullen. Hartroerend is het afscheid. Een groot geween. Ze vallen Paulus om de hals en kussen hem. Onder grote droefheid leiden ze hem naar het schip. De algemene gedachte is, dat ze op aarde elkaar niet meer zullen zien. Tenslotte hebben ze samen nedergeknield. Spreek samen eens over de kracht die van laatste ontmoeting, of preek uitgaat, of over het sterfbed van een vader of moeder. Denk aan het sterven van Jacob.

In hoofdstuk 21 gaat de reis verder, van Milete over Cos en Rhodes naar Patara en Tyrus. Paulus heeft daar nooit gepreekt, toch is daar een kleine gemeente. Tijdens het oponthoud van een week, bemerkt Paulus ook daar de werking van de Heilige Geest (vs. 4). De wind blaast waarheen hij wil. Zó is het met de Heilige Geest. In korte tijd is er een band der liefde gegroeid te Tyrus. Uitgeleid door mannen en vrouwen en kinderen. De kanttekenaren merken op: Een teken van grote liefde tot hun leraar. Samen geknield op het strand roepen zij de Heere aan. Laat ook deze vorm in het bidden niet nagelaten toorden.

Over land wordt de volgende dag de reis voortgezet, langs de kust naar Caesarea ± 50 km. verder. Ook in Caesarea worden hem de banden voorzegd vs. 11. Ondanks alle afraden blijft Paulus standvastig en spreekt van zijn bereidheid om te sterven voor de Naam en zaak van de Heere Jezus. Gevaren mogen ons nooit afhouden de weg te gaan die God voorschrijft. Ook te Filippi gaf de onderwerping aan de wil des Heeren rust vs. 14. Twee dagen na het vertrek komen ze te Jeruzalem aan. Onderweg hebben ze gelogeerd bij een zekere Mnason vs. 16. Vlak voor het Pinksterfeest komt het gezelschap aan in de stad des groten konings. Dit is het einde van de derde zendingsreis. Het Evangelie is gebracht, van de Orontes tot aan de grenzen van Illijrië. 14 jaar van zijn leven heeft Paulus er aan gewijd. ± 15000 km. heeft hij op deze reizen afgelegd. En wat voor leven is het geweest? Strijd en moeite, gevaar en ontbering. De liefde van Christus drong hem. Gods genade gaf hem kracht in zijn zwakheid, waarin Gods kracht werd volbracht. Het is de moeite waard, om 2 Cor. n : 23-27 te lezen om enige indruk te krijgen van de strijd van Paidus.

Gespreksvragen:

1. Ga op een kaart nauwkeurig na alle genoemde plaatsen en vertel daarbij wat er gebeurd is. 2. Twee maal kwamen we tegen dat Paulus in het openbaar gebed nederknielde. Hand. 20 : 36, 21 : 5. Zou het niet zinvol zijn die vorm weer in eer te herstellen? Dan. 6 : 11. 3. Wat moeten we verstaan onder het profeteren van de vier dochters van Filippus i.v.m. 1 Cor. 14 : 34 en 1 Tim. 2 : 12.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen