JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

JOHANNES HUS

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

JOHANNES HUS

4 minuten leestijd

In het jaar 1382 trouwde prinses Anna, cle zuster van de Boheemse koning, met de koning van Engeland.

Doordat het Engelse Hof John Wiclif (cle grote voorloper der Reformatie in Engeland) goed gezind was, kwam zodoende prinses Anna en haar gevolg uit Bohemen ook in aanraking met de geschriften van Wiclif. Nu er vriendschappelijke betrekkingen met Engeland aangeknoopt waren, duurde het niet lang of er kwamen Boheemse studenten' in Engeland studeren. Ook deze studenten geloofden wat Wiclif verkondigde en namen geschriften van Wiclif mee terug naar hun eigen land. Dus werd het zaad van de Reformatie ook gestrooid in Bohemen. Deze geschriften kwamen ook in handen van Johannes Hus. De in 1369 geboren Johannes Hus kwam uit een arm gezin. Maar ondanks de armoede van zijn ouders, kon hij toch gaan studeren aan een universiteit. Op dertigjarige leeftijd werd hij tot priester gewijd. In 1402 werd Johannes Hus zelfs rector van de universiteit van Praag. In de colleges die Hus op de universiteit gaf, onderwees hij de studenten in de leerstellingen van Wiclif.

Ook keurde hij het geldverslindende pausdom in die dagen sterk af. Waarschuwend onderwees Hu.s zijn studenten op het gevaar van Rome. Ongeveer ook in clie zelfde tijd werd hij aangesteld als prediker in cle speiaal voor het gewone volk bestaande Bethlehemkerk in. Praag. Voortaan zal hij op de kansel van deze kerk het evangelie verkondigen. Hus trok veel mensen en al spoedig bleek de kerk te klein te zijn. De roomsen gingen al meer en meer Johannes Hus tegenwerken. Zij konden niet verdragen dat de Bethlehemkerk zoveel mensen trok om naar Iius te luisteren. De aartsbisschop van Praag, Sbynko geheten, die hem tot nu toe gesteund had, verbood Hus nu nog langer in de Bethlehemkerk te preken. Maar Hus luisterde niet naar hem en bleef doorgaan. Het volk stond gelukkig achter Hus. Ook de Boheemse koning en een groot aantal edelen steunden Johannes Hus.

Niet in alles ging Hus met Wiclif mee en Hij erkende b.v. de transsubstantiatie (dat

brood veranderd in het lichaam en wijn in het bloed van Christus bij het avondmaal). Ook geloofde Hus nog in het vagevuur en de goede werken. Zijn strijd ging vooral tegen de pauselijke overheersing en het verderf der kerk. In 1412 heeft Rome de grote ban over Johannes Hus uitgesproken en het interdict op elke plaats gelegd waar men hem een schuilplaats verleende. Daarom is hij na aanraden van de koning naar een burcht gegaan van één van zijn aanhangers.

In 1414 werd door de Duitse keizer, Sigismund, een concilie bijeen geroepen die in de Zwitserse stad Konstanz gehouden zou worden, waar o.m. ook de moeilijkheden met Johannes Hus zouden worden besproken. Alle hoge kerkelijke vorsten werden uitgenodigd om dit concilie bij te wonen. Sigismund had ook een uitnodiging gestuurd aan Johannes Hus. Hem zal niets kwaads worden gedaan, want hij kreeg een vrijgeleide van de keizer naar Konstanz. Hus arriveerde op 3 november in Konstanz. Maar toen hij daar een paar weken vertoefde en zijn voorbereidingen trof om zich in het concilie te verantwoorden, werd hij opeens gevangen gezet in een Dominicaner klooster. Sigusmund was eerst zeer boos toen hij van de gevangenneming van Hus hoorde, maar later veranderde hij en vond het goed dat ze die „ketter" gevangen genomen hadden. Elke dag kwamen zijn kwelgeesten vragen of hij herroepen wilde. Maar Hus bleef standvastig en zei dat hij alleen herroepen wilde, als zij hem uit de Bijbel konden aantonen dat hij gedwaald had.

Tenslotte op C juli (hij was juist die dag jarig) werd hij tot de vuurdood veroordeeld. Onder verschrikkelijke verwensingen werd hem het priestergewaad ontnomen'. Daarna zetten ze hem een papieren muts op met drie duivelen beschilderd. Na dit alles werd hij naar de brandstapel gevoerd. Nog één keer vroegen zij hem of hij wilde herroepen. Maar rustig antwoordde Hus: „Wat moet ik herroepen, ik ben mij van geen dwaling bewust". Eindelijk staken zij hem in brand en de laatste woorden van deze geloofsheld waren: „Heere Jezus, Gij zoon des levenden Gods, wees mij genadig!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 september 1973

Daniel | 40 Pagina's

JOHANNES HUS

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 september 1973

Daniel | 40 Pagina's