DE OPVOEDING VAN ONZE GEHANDICAPTE KINDEREN

Velen van cle lezeressen van onze „Pagina" zullen het voorrecht hebben moeder te zijn. En onder die moeders zijn er ongetwijfeld weer velen die van de Heere een kind hebben ontvangen dat, hetzij lichamelijk, hetzij geestelijk gehandicapt is. Hij heeft daar een doel mee, zoals alles wat God doet een doel heeft. De Heere heeft daarmee Zijn eer op het oog. En wij moeders én onze kinderen zijn op aarde om te leven tot Zijn eer. Ook onze kinderen die niet zijn zoals een ander. Maar als de Heere ons een extra verantwoordelijke taak op de schouders legt dan wil Hij ons daarmee ook helpen. Ook met de dagelijkse noden, de stoffelijke noden, mogen we immers tot de Heere gaan met de bede: Geef dat wij onze plicht, o Heer' getrouw verrichten tot Uw eer. Dat Uwe gunst ons werk bekroon' Uw Geest ons leid' en in ons woon'. Getrouw verrichten. Ook de opvoeding. Ook, ja zeker, de opvoeding van onze gehandicapte kinderen. Ook zij zijn op aarde met een doel. En hoe moeilijk dat ook kan zijn, op ons rust de plicht hen „christelijk en godzalig" op te voeden; zo staat het in het doopsformulier. We moeten hen leren wat goed en kwaad is. Ja, we moeten hen leren dat zij zich beheersen. Als boxkindje al moet hen worden geleerd met welke voorwerpen zij niet mogen' spelen, boeken b.v. Nee, niet doen! Elk kind zal de betekenis van deze woorden moeten leren. Hoe lief zij ook zijn en hoeveel meelij we ook met hen hebben. Juist als onze kinderen gehandicapt zijn zullen we geneigd zijn hen te verwennen, hen te veel toe te geven, en in wezen zijn we dan slecht voor hen. Denk maar aan Eli, die zijn zoons niet bestrafte als het noodzakelijk was; en hoe liep het af? Uit liefde voor onze kinderen zullen we hen dus moeten bestraffen als zij verkeerd doen. Daar tegenover staat dat we hen moeten aanmoedigen' als zij het goed doen: gehoorzaam zijn, flink zijn, hun best doen enz. enz. Dat is zéker zo belangrijk. We moeten hen ook leren zelfstandig te worden. Ook onze gehandicapte kinderen zullen we zo veel mogelijk zelfstandigheid moeten geven. En niet alleen te leren zelfstandig bepaalde dingen te doen, maar wat nog belangrijker is, zelfstandig beslissingen te laten' nemen. We moeten hen leren waarom het ene niet mag en het andere wel. Vanzelfsprekend zal het heel moeilijk zijn ons kind dat geestelijk minder bedeeld is dit alles te leren, maar biddend en met veel geduld is er toch wel wat te bereiken. Elk kind heeft behoefte aan zekerheid. En vooral daaraan ontbreekt het op zo veel terreinen van het leven. Laat onze opvoeding hen dan toch een stuk zekerheid geven. Zij moeten weten waar zij aan toe zijn. Het „neen" van vandaag moet morgen ook neen zijn, ook voor onze zorgenkinderen. Van harte sterkte toegewenst!

Onze Kontaktdag zal gehouden' worden D.V. woensdag 3 oktober 1973 in het kerkgebouw te Utrecht, ingang Bergstraat 54. Van 9 tot 10 uur kunnen cle meegebrachte handwerken worden klaargelegd. Na de opening om 10 uur is er tot half twaalf gelegenheid om patronen en ideeën uit te wisselen. Om hti\lf twaalf begint dan de rondvraag en om kwart over twaalf is er lunchpauze. Hiervoor moet brood worden meegebracht. De middagvergadering, die onder leiding van Ds. Rijksen staat, begint om kwart vóór twee. Er zal dan verslag worden uitgebracht over de gehouden vakantieweken. Ook zal het ontwerp van de nieuwe statuten worden behandeld.

We hopen' van iedere vereniging enkele afgevaardigden in Utrecht te ontmoeten!

Wie kan ons helpen aan een band van de laatste Bondsdag, waarop het openingswoord van Ds. Rijksen staat? Gaarne opgaaf aan Mej. Hulsman, Doude van Troostwijkstraat 32, Nieuwer ter Aa, telefoon 02943 - 1629.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen