WAT DOET ’IE IN Z’N VRIJE TIJD?
Gisteren hoorde ik nog weer een fraai verhaal
„Ze hadden hun eerste avond A.P. (Avond Permissie, volledig gezegd), en dan blijft er natuurlijk niemand op de kamer. Er verdwijnen er een stel naar het P.M.T. (Protestants Militair Tehuis) of naar het K.M.T. (De Katholieke tegenhanger), en soms is er ook nog een H.M.T. (voor de Humanisten), wat een afkortingen in dienst toch .... laatst zei iemand: „ken je deze afkorting al: Z.K. cle P.K.? " - „, Nee? Dat betekent Ze Kunnen de Pip Krijgen!" - maar de meesten, verreweg de meesten, gaan „de stad" in, gaan „het versieren" zoals dat heet, enzovoort enzovoort
Nu ja, en het was dan meteen ook goed raak geweest. Mei z'n tienen in een cafeetje, hetgeen dus vc\Igens Bartjens uitkomt op totaal zeker tien rondjes, en tien pils is voor menig dienstjolichtige toch te gek. Dus werd het glazen gooien en bellen naar de marechaussee, en met deze heren, zodra ze ter plaatse waren, werd nog een enkele ronde krachtig en heethoofdig geknokt en nu zat hij hier in voorarrest in afwachting van een verscheidenheid aan mogelijkheden, waarvan er overigens niet eentje van dat bijzonder aanlokkelijke was.
Goed, de dominee was op bezoek geweest, want hij viel onder de protestanten, en die had gevraagd waar hij eigenlijk vandaan kwam. A.ch man, wat deed dat er toe, van Friesland, van achter de koeien, van heitelan. En wat die dan gaven, had de doom gevraagd. Bier soms? Gaven ze bier? Nee, melk, doom. En of hij daar in het hoge Noorden, zich soms ook op gezette 'tijden vol liet tanken met dat gerstenat, en of hij na afloop dan soms ook met de plaatselijke veldwachter rauwelings op de vuist placht te gaan. Nee., daar niet, doom. En waarom hij dat dan allemaal WEL HIER, in het zoele Zuiden des Hands, met veel vertoon en geschreeuw en gerinkel van glazen verrichtte.... Ja, waarom eigenlijk hier w> el en daar niet, net wat U vraagt. Een ogenblik had hij de niet zo frisse hersens nodig voor een antwoord. En toen kwam dan toch deze zin er uit, maar zoel verhelderend: „Ja, daar, daar thuis: KENNEN ZE ME daar kan ik me dat niet veroorloven.... doom." Hetgeen lang vóór hem, ook al de kijk op verkeerde zaken was geweest van ene zekere verloren zoon (thuis niet en in het vergelegen land wel!), de zoon in Lukas vijftien, lees dat maar eens na, beste kerel, had de doom tenslotte nog gezegd."
Dat verhaal is ook ontleend aan het boekje: „Soldatendominee" van ds. J. J. Poort.
Uit het gezicht van onze bekenden, betekent niet dat
we buiten bereik zijn van God. Dat geldt niet alleen in militaire dienst, maar ook in de vakantie, elders op ons werk, of waar dan ook. Denk ook aan de gebeden, die door je ouders opgezonden worden als je thuis bent, maar ook als je weg bent. Denk je ook aan hen in je gebed! Dan ontmoet je elkaar aan de troon van de genade, aan de voeten van de Heere Jezus! Uit het oog, maar niet uit het hart!
Uit: „Soldatendominee", van cis. J. J. Poort; uitgave „De Banier", 86 blz. Prijs ƒ 3, 75.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 juli 1973
Daniel | 16 Pagina's