PAULUS BIJBELSE VERTELLING II

Witbloeiend betekent de naam Cyprus. Het midden bestaat uit vruchtbare vlakte. Tarwe wordt er verbouwd. Volop wijn, vijgen en olijven brengt dit mooie eiland voort. Ook wordt er veel koper gevonden. Barnabas kent dit stukje land in cle Middellandse Zee heel goed, hij is er geboren.

Na een tocht van ruim tweehonderd kilometer zetten ze voet aan wal in Salamis, Vredestad. Nu, in deze tijd van het jaar is het druk in cle haven. In de zomer, als de westenwinden waaien, kan geen enkel schip Calamis bereiken.

Er is een synagoge der Joden in de stad en Barnabas zowel als Saulus prediken het evangelie. Ze kunnen er echter niet blijven. Ze zijn immers uitgezonden om de heidenen de blijde Boodschap te brengen? En daarom trekken ze dwars door het eiland — een tocht van wel honderd kilometer — naar de hoofdstad Pafos. Ze zijn vol goede moed. Geen enkele tegenstand hebben ze immers in Salamis ondervonden? Zal het hier ook zo goed gaan? In deze stad woont de romeinse landvoogd Sergius Paulus, een man, die graag Gods Woord wil horen. Maar er is aan zijn hof een valse profeet, een tovenaar, die hem heel verkeerde dingen leert. Bar-Jezus heet hij, ook wel Elymas genoemd, dat betekent: de Wijze. Zal die valse profeet het kunnen' verdragen, als Barnabas en Saulus (in deze heidense omgeving wordt hij nu voortaan Paulus genoemd) het zuivere Woord van God verkondigen? Zou er geen enkele tegenstand komen? Zou d.e satan werkeloos toezien? „En Sergius Paulus, Barnabas en Saulus tot zich geroepen hebbende, zocht zeer het Woord Gods te horen." Als Paulus de stadhouder het Evangelie verkondigt, probeert Elymas de woorden van de kleine prediker krachteloos te maken en de landvoogd van het geloof af te keren. Maar met heilige toorn vervuld bestraft Paulus hem. „Je bent een zoon des duivels, je zit vol listen en streken, " bijt hij hem toe. „Een vijand van alle gerechtigheid ben je. Zul je dan niet ophouden om d.e rechte wegen des Heeren te verdraaien? " En clan: „Je zult blind worden en de zon niet zien voor een tijd!" Zo wordt deze tovenaar bestraft. Als Sergius Paulus dit alles ziet en hoort komt hij tot het geloof, verslagen zijnde over de leer des Heeren.

KLEIN-AZIE

De beide zendelingen met hun helper blijven niet lang op Cyprus. Al gauw na de gebeurtenissen in de woning van de romeinse stadhouder verlaten' ze Pafos en varen over naar Perge. Deze stad ligt in Pamfilië, een landstreek in Klein-Azië. Och, daar zegt Johannes Markus, dat hij niet langer bij hen wil blijven, maar dat hij liever terug wil naar Jeruzalem. Waarom? Durft hij niet? Is hij soms bang voor de gevaren, die nu komen gaan? 't Is een woest bergland, waar ze door moeten trekken, berucht om de rovers, die daar huizen. Of heeft hij misschien heimwee naar zijn moeder en zijn vrienden? Hoe het ook zij, Paulus is hier bijzonder boos om. Juist nu de gevaren dreigen', nu cle moeilijkheden komen zouden ze zo'n jonge helper goed kunnen gebruiken. Maar Johannes Markus houdt voet bij stuk en verlaat de beide mannen. En zo trekken Paulus en Barnabas samen het ruwe bergland in. Rivieren en woeste stromen, die moeilijk te passeren zijn kruisen hun pad. 't Is een tocht van ruim tweehonderd kilometer, een weg van klimmen en dalen. Maar na vele dagen ligt daar, aan het eind van deze bijzonder moeilijke reis Antiochië voor hen.

(Wordt vervolgd)

J. W. v. d. Berg, Papenclrecht,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen