JEUGD IN AMERIKA 1

Amerika, een land dat klein is in het groot.

We zien in onze dagen de vakantiegangers hoe langer hoe meer uitzwermen naar ver gelegen landen. Waren' eerst de Ardennen en Sauerland touristische trekpleisters, later kwamen Tirol, de Alpen en het Italiaanse merengebied in trek. En nu zien we buren en kennissen al bruinverbrand per vliegtuig terugkomen uit Joegoslavië, Lybië, Israël en de Unie van Zuid-Afrika. De tijd zal ook niet ver meer zijn dat neef Gerrit, die op de Boerenleenbank werkt, en Nicht. Hennie, die tandartsassistente is, een reisje maken naar Los Angelos of San Francisco. Of neef en nicht enthousiast van deze reis terug zullen komen en aan ieder die het horen wil zullen adviseren ook eens naar Amerika te gaan, is echter wel zeer de vraag.

Voor onze begrippen is Amerika het land der zeer grote dingen: van de onmetelijk grote afstanden, van de fabelachtig rijke zakenmensen, van de onvoorstelbaar grote steden, van de onmogelijk grote fabrieken... Maar in wezen is dit machtig wereldrijk zeer, zeer klein. Neem maar die duizenden kilometers lange autowegen': de freeways en de interstate ways. Ze lopen mijlen en nog eens mijlen evenwijdig langs de oceanen van noord naar zuid en omgekeerd, (die met een oneven nummer), of van oost naar west (met een even nummer), waarbij de gelukkige vakantieganger niets anders te aanschouwen krijgt als schreeuwerige reclameborden om de tien meter, met af en toe een metershoge schutting waarop „gas and food"-restaurants hun diensten aanprijzen. Is er bij vermeld dat er ook slaapgelegenheid is, dan is er bovendien het woord „lodging" aan toegevoegd. Benzinestations geven hun aanwezigheid aan door torenhoge staketsels, aan beide zijden langs de weg, aanduidingen die ettelijke keren worden herhaald, tot de pomp zich ten slotte op verre afstand aandient door aan-en uitflitsencle lampen, lopende lichtreclames en geschitter van felle kleuren. In de steden en dorpen is het al niet minder erg: reclameborden, vlaggen, schuttingen met kleurige plakkaten beplakt, hekken, rommel, hoge kale bouwwerken, krotten, geen trottoirs voor voetgangers daar die er toch niet zijn in één woord: groot, maar klein.

Wil men in Amerika een dagje uit, om van de rust te genieten of een van die geweldige natuurmonumenten te zien, dan dient men eerst een afstand af te leggen van hier tot de Oekraïne, een traject door miljoenen „vrolijke" reclameborden geflankeerd.

In de steden raast het verkeer rijen dik langs je heen. Een mens is daar minder dan een vlo. Bij avond is het raadzaam er op uit te gaan met machinegeweer en boksbeugel gewapend, daar moorden even zeer bij het Amerikaanse leven behoren als het dure jacht bij de miljonair.

Dat is Amerika: heel groot en heel klein, aan de ene kant pompeuze paleizen van onnoemlijke rijke zakenlieden en filmgrootheden, aan de andere kant de krotten van de armsten der aarde.

Is Amerika het continent dat tot nu toe de toon aangaf in de wereld, de tijd zal nie meer ver zijn dat de Ver. Staten en Canada als wereldmacht zullen zijn uitgeschakelc en zieltogend ondergaan. Waardoor? Doordat de Amerikaanse jeugd geen toekoms meer heeft. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Deze leuze geldt niet voo] Amerika, daar dit land z'n jeugd niet meer „heeft" en de jongeren geen toekoms meer zien.

Onze veranderde wereld.

Het is wel een zeer boute uitspraak te beweren dat er voor Amerika geen toekomst meer is. Toch is dit de sinistere waarheid. Wat is daarvan de oorzaak?

Is de mens dan veranderd? Zeker niet. Hij is nog steeds dezelfde egoïst als voorheen Alleen zijn instelling tegenover de medemens is veranderd. Zijn eigenliefde, zijn zucht om zien te laten gelden, zijn drang om zichzelf niet te kort te doen zijn neg veel sterker geworden'. De negatieve eigenschappen van de mens zijn in veel sterker mate aan de dag getreden.

Na de laatste oorlog, waarin de deelnemende staten al hun energie verzamelden cm fascistische en communistische agressie het hoofd te bieden, kreeg men weer de gelegenheid om in eigen huis bestaande of vermeende misstanden op te ruimen. Explosieve kwesties waren' er in Amerika volop: de Vietnamoorlog, de burgerrechten, het negervraagstuk, de toenemende misdaad, het. milieubederf

De maatschappij bleef veranderen: uitbreiding van de industrie, de trek naar de stad, verkorting van de werktijd, verlenging van de vrije tijd, de computer deed zijn intrede, de technische wetenschap bereikte hoogtepunten, de ruimte werd ontdekt, de maanreizen begonnen

In deze naoorlogse tijd van ongekende welvaart groeide een jeugd op, die z'n top bereikte in de periode van 1960 tot 1965, een jeugd aan wie het aan niets ontbrak. Daarnaast leefde er in de ghetto's van de grote steden een zeer sterk toenemende zwarte jeugd, die geen deel had aan de weelde van haar blanke leeftijdgenoten'. Het negerprobleem werd ook door de blanke jeugd begrepen. Drie jaren achter elkaar braken er onlusten uit n.1. in de jaren '65, '66 en '67. Vele oudere mensen hadden geen tijd voor de opvoeding van hun kinderen. Zij meenden hun kroost tevreden te kunnen stellen met veel zakgeld en door het bieden van een onverantwoordelijke vrijheid. Anderen probeerden hun kinderen de opvoeding bij te brengen, zoals zij die zelf genoten hadden n.1. in de mentaliteit van voor de oorlog. Ondertussen veranderde alles en er veranderde niets. De oorlog in Vietnam bleef voortduren, het milieubederf nam toe, rechten en vrijheden van de zwarte bevolking werden met voeten getreden, op de Amerikaanse highwegen vielen elke dag evenveel doden als in de oorlog, in de bioscopen en' voor de t.v. werden de gruwelijkste feiten vertoond van onderdrukkingen dictatuur in de arme landen, de heilstaat die men na de oorlog verwacht had, bleek een utopie te zijn.

Verzet van de jeugd.

In die tijd, waarin de hoogconjunctuur niet in staat bleek het paradijs op aarde te vestigen, groeide er een massajeugd op die teleurgesteld d.e gevestigde orde de rug toekeerde. De idealen waarvan de adolescent vervuld was, konden niet worden verwezenlijkt. Ouders, opvoeders, leraren, regeringspersonen, ja alles wat niet tot de

ongeren behoorde, kregen van dit alles de schuld. De kerken die eeuwen lang liefde > n vrede hadden gepredikt, werden door de jongeren verlaten, de voorgangers voor .uichelaars uitgemaakt. Vaderlandsliefde en eer werden' als belachelijke leuzen van en voorbije tijd aangemerkt. De bezitvorming van vele kapitalisten kon alleen gezien vorden als een uitbuiting van de rechteloze. Vele jonge mensen verlieten de ouderijke woning na heftige conflicten met de vaak welgestelde ouders. Ze verzamelden ich, ze vormden groepen en benden, hielden discussies waarbij het spreekwoord opgeld deed: zoveel hoofden zoveel zinnen, scheidden zich van elkaar, waarna er nieuwe horden werden' gevormd, die elkaar overtroefden in het voeren van acties en demonstraties, die protestmarsen hielden, geweld pleegden, in het geheim wapens aanschaften en bommen maakten. Een golf van ontevredenheid, een epidemie van

Wat wilden zeeigenlijk ?

Er zijn in de wereldgeschiedenis nogal wat revoluties geweest. In al d.ie gevallen ging het om een verbetering van maatschappelijke toestanden. Alzo echter niet in de naoorlogse revoluties van de opstandige jeugd. Wat zij wil is negatief. Zij wijst alles af. Niet alleen hekelt de jeugd sociale en politieke misstanden, maar ook heel het maatschappelijk bestel. Cnze moeizaam verworven cultuur wordt naar de mesthoop verwezen. Sexuele, esthetische, morele en religieuze waarden bestaan voor de jongeren niet meer. Zij willen een tegencultuur vestigen, een' maatschappij zonder macht en dwang, zonder staatsgezag, waarin voor een ieder volledige vrijheid bestaat en voor ieder alle mogelijkheden open staan. De techniek moet aan banden worden gelegd, leger en vloot moeten worden afgeschaft, er mag geen onderlinge wedijver meer bestaan, men moet terug naar de natuur. Dit laatste is een bekende drogreden, die 200 jaar geleden door de aanhangers van het Rationalisme werd aanbeden. Toen gold het net als nu dat de mens van nature goecl was, maar dat hij door de samenleving werd bedorven.

Hoewel in grote lijnen' de doelstellingen van deze jongeren wel overeen kwamen, vormden de ideologieën toch een bonte chaos. Waarin ze allen wel één waren was hun afkeer van de schijnheilige samenleving, hun minachting voor alles wat naar plicht, eer, orde, gewoonte en netheid zweemde. Deze minachting bracht men tot uiting in haardracht en kleding. Men verkoos de armoede boven de weelde, een sobere hut boven de veiligheid van het ouderlijk huis.

Verschillende richtingen.

Hoewel ieder cleze jonge mensen dadelijk herkent aan hun taal, hun gedrag en hun uiterlijk, en hoewel ze allen vervuld zijn van een bittere afkeer van de geordende maatschappij, de kerk, het ouderlijk gezag, maar verder onderling verschillen, zijn er toch groepen met een uitgesproken eigen karakter, waaronder het Gay Liberation Front, een groepering die afschaffing van de discriminatie wat betreft de homofielen in haar vaandel heeft geschreven; de dolle Mina's die zich Women's Lib noemen; de studentenbeweging waaronder de Free Speech Movement die voor het eerst begon met het bezetten van universiteitsgebouwen; de Workers Student Alliance, die op communistische leest is geschoeid; de Students in a Free Society, die de wereldrevolutie van de negers verwachten. Dan zijn er nog de verschillende Powers:

de Brown-, Red-, Sex-en Blackpowers, de laatste is een negerorganisatie van de Black Panthers de militante stootgroep vormt. waar

Hoe de verschillende groepen jongelui zich ook noemen, en of ze zich nu bercepe op Trotsky, Lenin, Guevara, Marx, Mao of zelfs Jezus zij vormen een dreigen gevaar voor Amerika in 't bijzonder en de hele wereld in 't algemeen. Dat d geest van verzet, protest, onverschilligheid en geweld zelfs naar ons land is over geslagen, kan ieder dagelijks ervaren. En dat is iets dat ieder weldenkend Nederlande met zorg vervult.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen