OUD EN JONG

Oude mensen zijn vaak eenzame mensen. Welke mogelijkheden hebben we als jongeren om iets voor de bejaarden te doen? En wat is hierin onze taak?

Het aantal bejaarden in ons land is de laatste tijd sterk toegenomen. Verschillende oorzaken zijn hiervoor op te noemen, waarop wij nu echter niet zullen ingaan. Moeten wij nu deze mensen zoveel mogelijk tezamen' laten leven, zoals b.v. in een verzorgingstehuis of zijn er nog andere mogelijkheden cm hen tegemoet te treden? Kunnen ook onze jongeren hier een steentje toe bijdragen om te voorkomen dat deze generatie in een' bepaald isolement zal geraken? Zeer zeker is dit mogelijk. Wanneer we onze ogen maar wijd open zetten voor onze omgeving zullen jullie dadelijk bemerken dat ieder mens behoefte heeft aan oprechte belangstelling, die helaas zo vaak gemist wordt. Wel is mij bekend dat in vele gemeenten omstreeks de Kerstdagen voor de oudere mensen en eenzamen veel activiteiten' op touw worden gezet. Het afgelopen jaar zijn wij hier zelf getuige van geweest. De mensen waarbij wij zo nauw betrokken zijn, werden overladen met allerlei geschenken, waaronder zich het meest lekkernijen bevonden', 't Was voor hen allen overweldigend. 't Is mooi wanneer je op zulk een moment de verrassende gezichten even kunt gadeslaan.

Maar wil dit zeggen dat hierdoor deze mensen voorlopig weer vooruit kunnen en er niets meer te wensen over blijft? Jullie zult wel begrijpen dat het daar niet alleen' bij kan blijven, omdat zulk een tractatie niet het voornaamste is.

Wij hebben hierboven reeds aangehaald dat oprechte belangstelling zo noodzakelijk is. Wordt er niet te veel gesproken dat niet het rechte spreken is? Probeer daar toch altijd maar weer opnieuw voor op te passen. Wanneer je een bejaarde man of vrouw, ja wie ook gaat bezoeken, probeer je clan enigszins te verplaatsen in hun leven en tracht allereerst goed te luisteren en nog eens te luisteren. Je zult daarbij tevens opmerken dat we van onze oudere mensen zoveel kunnen leren. Zo'n bezoekje kunnen we overal in onze nabije omgeving brengen. Misschien kun je niet direkt bemerken of dit wel op prijs wordt gesteld, maar wanneer er na verloop van tijd een bepaalde vertrouwensrelatie is ontstaan, is dit zeker een reden om dankbaar voor te zijn.

Er zijn zoveel eenzame mensen. Door het drukke vaak jachtige leven gunnen we ons geen of vaak zo weinig tijd om onze omgeving nauwlettend gade te slaan. Probeer daar waakzaam voor te blijven.

Graag wil ik verder nog enkele richtlijnen geven' die jullie van dienst kunnen zijn:

1 Het huishoudelijk werk kan voor onze bejaarden ook problemen gaan geven, daar dit te zwaar wordt. Hierin kun je hun tegemoet komen door soms boodschappen te doen, wat aanmerkelijk kan verlichten.

2 Ook voorlezen aan slechtzienden kan vaak heel verrijkend voor hen zijn.

3 De mensen die slecht ter been zijn kunnen zich er op verheugen wanneer iemand spontaan aanbiedt hen naar de kerk te rijden.

Wanneer de weersomstandigheden iemand komt om een eindje met hen te wandelen. het toelaten zullen er velen blij zijn als er

4 Ook kun je helpen bij handwerken, hobby's, knutselwerk, kleine technische karweitjes enz.

5 Vele bejaarden horen graag het zingen van welbekende liederen op een wijze die in onze kringen thuis hoort.

— Het vertonen van dia's b.v. over 't zendingswerk wordt ook graag gezien.

— Een zinvolle lezing zal door velen beslist ook worden gewaardeerd.

6 Bewaar het vertrouwen, dat je wordt geschonken, altijd voor je zelf alleen.

Het in huis nemen van ouders, grootouders, oom of tante doet tegenwoordig vele vragen rijzen'. De uitdrukking: oud en jong horen niet bij elkaar, kunnen wij niet ten volle respecteren. Vanzelf is door de moderne huizenbouw van tegenwoordig het wel wat moeilijker geworden om ouderen in huis te nemen. Maar toch mogen we nimmer onze ouders of wie dan ook, direkt maar verwijzen naar een verzorgingstehuis. Ook hierin zal men altijd individueel moeten handelen.

Zo zijn er talrijke grote en kleine dingen, waardoor we een brug kunnen slaan van de jongere naar de oudere generatie. Dit dus niet alleen rondom de Kerstdagen, maar het gehele jaar door. Wanneer je aan deze overbrugging die toch uiterst belangrijk en noodzakelijk is, wilt meehelpen kun je je altijd tot je dominee of kerkeraad wenden om samen met hen een plan op te stellen. Mocht je dan b.v. een lijst krijgen met de namen van de te bezoeken personen doe dan je best deze niet zo snel mogelijk af te werken, maar tracht voorzichtig en op een spontane wijze een reikende hand te bieden, waar dit nodig mocht blijken.

Daarnaast zijn er ook mensen die misschien niet tot jouw kerkgenootschap behoren, maar ook hier geldt dat we onze naasten moeten liefhebben als onszelf. Ook in ziekenhuizen, verpleegtehuizen en bejaardencentra kun je je altijd tot de direktie wenden. Denk nooit, wanneer er zoveel mensen bij elkaar zijn of wonen, dat daar geen eenzaamheid gevonden wordt.

„De zuivere en onbevlekte godsdienst voor God en de Vader is deze: ezen en weduwen bezoeken' in hun verdrukking en zichzelve onbesmet bewaren van de wereld (Jac. 1 : 27)." De Heere eist dit van ons. Nimmer kunnen we dit in eigen kracht. Dat de Heere dan door Zijn Heilige Geest die ware, oprechte en zuivere liefde in ons hart uitstorte en de vrucht daarvan in ons aller leven mag worden gevonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen