JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

EEN MAATSCHAPPIJ Z0NDER LIEFDE

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

EEN MAATSCHAPPIJ Z0NDER LIEFDE

7 minuten leestijd

De lijdensweken liggen weer achter ons. Voor de kerk des Heeren altijd weer een bijzondere tijd. De overdenkingen van het lijden van de Heere Jezus doen zien de uitnemende liefde waarmede Hij de Zijnen heeft liefgehad. Dat lijden en sterven is de bruidsschat, die Hij voor Zijn bruid betaalde. Anderzijds doen die weken zien wie de mens is. De mens der zonde. En niemand komt daar onderuit. Hardvochtig is door het volk Zijn kruisiging geëist. Liefdeloos joeg Israël de Heere der heerlijkheid naar de kruispaal. En niet alleen Israël. Revius heeft in zijn bekende gedicht het gezegd: Het zijn de Joden niet, Heere Jezus, die U kruisten. Wie heeft dat gezien', dat het onze zonden zijn die Hem ter kruispaal verwezen? Liefdeloos zijn we omdat we vol van eigenliefde zijn. Na de hof van Eden zijn we, om het met onze Heidelberger te zeggen, geneigt God en onze naaste te haten. Alleen' algemene genade weerhoudt de uitleving van deze haat. Wanneer echter de Heere Zijn algemene genade inhoudt, dan openbaart de mens wat in hem leeft. Dan wordt ook de naastenliefde minder gevonden. Wanneer we nooit met de schuld van onze eigenliefde bij God terechtkomen, dan ontbreekt ze zelfs geheel. Ware naastenliefde begint in de binnenkamer. De schuld van onze liefdeloosheid wordt daar smart.

Directe oorzaken

Wanneer we de maatschappij waarin wij leven overzien dan kunnen we zeggen dat er weinig liefde gevonden wordt. Allerlei oorzaken zijn er aan te wijzen waarom de naastenliefde, in de zin van hulp aan de naaste steeds minder gevonden wordt. Wij hebben geen oog meer voor het leed dat onze naaste treft. Daar zijn uiteraard allerlei uitzonderingen te noemen. Maar in het algemeen gesproken zien we rond om ons dat hulp aan de naaste gaat tanen. Een arts, waarmee ik een dezer dagen een gesprek had, wees erop dat de sociale wetgeving een der oorzaken was dat de gewone hulp aan de man die naast ons woont niet meer gegeven wordt. En dat is inderdaad een verband. De meeste mensen bekommeren zich niet meer om hun buurman wanneer deze in de een of andere nood terecht komt. Het telefoonnummer van de gemeentelijke sociale dien'st of de assuradeur zal wel een oplossing bieden. Vroeger werd veel meer de helpende hand uitgestoken in de een of andere nood. We denken bijv. aan het gezin, waarvan de moeder ziek was. Andere vrouwen uit de buurt staken de handen uit, met opofferingen soms, om het gezin draaiende te houden en de moeder te verzorgen. Nu is er de gezinsverzorging die een gezinshulp stuurt. Talloze gevallen zouden er zijn aan te wijzen', waarin de georganiseerde hulp, de gewone naastenhulp niet meer nodig is. Is dat dan niet goed. O, jawel er kwamen in het verleden soms schrijnende toestanden voor die we liever niet terug zouden zien komen. Maar, en dat is de gedachte, door al deze van bovenaf gedirigeerde zorg verdwijnt de naaste uit het gezicht. Wij hebben geen oog meer voor wat anderen overkomt. Ook zo weinig oog voor wat wij anderen soms aandoen.

Vermaterialisering

De materie, het stoffelijke, neemt thans alle aandacht in beslag. Geestelijke waarden worden' uitverkocht. De mens in onze maatschappij houdt alleen rekening met het stoffelijke bezit. De weg naar de binnenkamer, waar met God geworsteld wordt, is een onbekende weg geworden. Van het geestelijke leven wordt al minder gehoord. De waarde van het leven met de Heere wordt niet gezien. En nu zien we daartegenover een uitverkoop van geestelijke waarden van ons volk. Stuk voor stuk worden dingen in ons volksleven wettelijk toegelaten die op zich een geestelijk erfgoed waren. Wanneer we deze weken lazen dat nu ook de roulette wordt gesanctionneerd, dan is

daarmede ook weer een toegift gedaan aan de god van deze eeuw. De jacht naar geld en bezit cloet alle grenzen overschrijden die de Schrift ons stelt. En intussen zien we dat ons land nog steeds zonder kabinet is, dus stuurloos blijkt. En cle stakingen duren op sommige plaatsen voort. De keuze tussen God en de Mammon is gedaan. En daar-j mede ook is de naaste met zijn moeiten en zorgen aan het oog onttrokken. De leviei en de priester zien we meer dan cle Samaritaan. Het is ook te zien in het streven van bepaalde groeperingen om de betrekkingen die ons land nog heeft met Zuid-Afrika te verbreken. Onder het mom van de strijd tegen rassendiscriminatie, gaat het tenslotte om het zeldzame land waar de inzettingen des Heeren nog in ere worden gehouden. En nu lijkt het humaan zich in te zetten voor de inheemse bevolking, de ware bedoelingen komen wel openbaar wanneer men zich tegen dit streven verzet. Concentratiekampen zijn er nog niet, maar anders dan zou men ze gaarne vullen met degenen die het met het humane streven niet eens is.

Wie God verlaat heeft smart op smart te vrezen. Ware naastenliefde wordt alleen daar gevonden waar gebogen wordt voor God en Zijn Woord.

Verstedelijking

Een andere oorzaak die meewerkt aan het zo schril ontbreken van de hulp aan de naaste is cle verstedelijking. En dan wel in het bijzonder de verstedelijking in een bepaalde vorm. De hoge flatgebouwen maken de bewoners zo anoniem. De mens of het gezin kent men nauwelijks meer bij name. De aanduiding van het huisnummer is al de kennis die men heeft. Contacten ontbreken. Vereenzaming van de moderne mens is het gevolg. En die vereenzaming wordt versterkt door de industrialisatie en de mechanisatie. De een-tonige, eenvormige arbeid maakt meer eenzaam clan men vermoedt. Deze oorzaken zouden verder nog te vermenigvuldigen zijn. In deze maatschappij leven de mensen langs elkaar heen. Daarbij komt nog de verschrikkelijke verbrokkeling op kerkelijk terrein. Een gesprek is bijna niet meer mogelijk. De wil om te verstaan ontbreekt. Verdachtmakingen vormen het kwade onkruid dat met kwistige hand gezaaid wordt. Dat is geen bewijs van geestelijk leven. Do apostelen wijzen de gemeenten telkens op de noodzaak van onderlinge liefde. Johannes stelt in zijn algemene zendbrief de liefde tot elkander als een kenmerk van het geestelijke leven. Indien wij zeggen dat wij God liefhebben, maar onze broeder haten zo zijn wij een leugenaar. Want die Zijn broeder niet liefheeft dien Hij gezien heeft, hoe kan hij God liefhebben die Hij niet gezien heeft?

Criminaliteit

En dat komt ook tot uitdrukking in de toenemende criminaliteit. Op weerzinwekkende wijze worden mensen of zelfs kinderen van het leven beroofd. Wreedheid komt openbaar. Het leven wordt niet geacht en niet ontzien. Om wat gelei ontneemt men de naaste het leven. En wreedheid is een van de symptomen van het heidendom. Denk maar aan het Romeinse imperium en wat de keizers van dat rijk hebben gedaan met de eerste christenen. Wanneer we elke avond de krant grijpen dan kunnen we daar op cle voorpagina lezen hoe alles chaotisch wordt. De vraag ligt er hoelang het Gereformeerde volksdeel nog geduld zal worden. Dat is niet zo maar een somber geluid, om ook eens wat te zeggen. Maar het is de werkelijkehid. Het zou wel eens kunnen zijn dat de Heere zijn kerk gaat doorlouteren en beproeven gelijk het zilver beproefd wordt.

En toch hebben wij met elkaar ook weer Pasen gevierd. De prediking van de opstanding van Christus uit de doden. En dat is voor de levende kerk ook de prediking dat de Heere al Zijn vijanden verslagen heeft. De dood gedood en voor Zijn volk het leven aangebracht. Geen vijand zal meer kunnen doen dan de Koning van Zijn kerk toelaat. Hoe donker ooit Gods weg mag wezen Hij ziet in gunst op die Hem vrezen Dan zal de kerk wel gelouterd worden. Maar we zullen eruit komen. De vraag in deze door de liefdeloosheid verkilde maatschappij is; zijn wij een levend lidmaat van die ene Kerk die de Zone Gods vergadert?

Dat is een strikt persoonlijke zaak. Een vraag waarop we met grote ernst een antwoord moeten zoeken. Waarmee we wel bij de Heere zouden mogen terechtkomen. Doorgrond mij, o, God, en ken mij en zie of er c-en schadelijke weg bij mij is en leid mij op de eeuwige weg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 april 1973

Daniel | 16 Pagina's

EEN MAATSCHAPPIJ Z0NDER LIEFDE

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 april 1973

Daniel | 16 Pagina's