PASEN

Met Pasen herdenken we het feit van Jezus' opstanding. Doch rondom het Paasfeest is ook veel sprake van paaseieren en paashazen', maar PASEN (laten we daar altijd goed om denken) deze dingen hebben niets met de werkelijke betekenis van het Paasfeest te maken. Ze herinneren meer aan lentefeesten, zoals die in heel oude tijden werden gevierd, want het ei was immers altijd het teken van nieuw leven. Ook in ons land worden hier en daar oude Paasgebruiken met paaseieren in ere gehouden.

In Limburg en Brabant, waar de klokken vanaf de woensdag voor Pasen niet luiden, zegt men dat deze klokken in Rome eieren zijn gaan halen. Op Paaszaterdag zoekt dan de jeugd de eieren, die de klokken uit Rome hebben meegebracht. In Rusland is Pasen het grootste feest van het jaar. Hier overhandigen de gasten elkaar aan de paastafel een rood ei met de woorden: „Christus is opgestaan". De laatste Czaar van Rusland, Nicolaas II, liet voor Pasen altijd een kostbaar ei maken bij zijn hofjuwelier. Dit juweel van goud en platina werd dan op Paasdag aan de hele familie getoond en het was de moeite waard! Want als je dan op een knopje drukte sprong dat mooie ei open en je zag een klein wonder, een' pauw, die met zijn veren pronkte, of een dirigent, die echte muziek dirigeerde.

Ook de paashaas heeft al een oude geschiedenis. De Egyptenaren beschouwden cle haas als een heilig dier en noemden hem wel de wachter van het hemelruim. Vooral de Germanen hadden grote eerbied voor cle liaas, want er werd verteld dat de haas dienaar was van de lentegodin „Ostera", het Duitse woord voor Pasen.

Zoals we in het begin al vertelden, hebben deze feesten niets met ons Paasfeest te maken. Want, jongens en meisjes, met Pasen herdenken wij, dat Jezus Christus als de grote Overwinnaar over dood en graf is opgestaan. Op deze Paasmorgen, nu vele eeuwen geleden, openbaarde de Heere Zijn macht., Hel en wereld spanden samen om de Heere Jezus om te brengen. Maar uit de hoge Hemel kwam de roep: „Mijn Zoon, Ik zeg U sta op". En toen braken de boeien, die de vijand had gesmeed.

Jongens en meisjes, nu hoop ik dat jullie niet alleen de Paasgeschiedenis mooi vinden, maar dat het ook nog eens echt Paasfeest in jullie hart mag worden. Om ook iets te mogen verstaan van wat het jongetje zei in het korte verhaal wat nu volgt:

Juf had het verhaal verteld uit de Bijbel over de storm op zee. Toen vroeg de juf: „Als de Heere Jezus nu eens de klas binnenstapte, waaraan zou je Hem dan kennen? " Kleine Piet zei: „Ik zou Hem kennen aan zijn lange witte kleding '. „Nee hoor", zei Jan, ik zou het zien aan Zijn vriendelijk gezicht". Maar kleine Wim zei niets, 't Was of hij heel diep nadacht. Toen vroeg de juf, cUe dit opmerkte: „En Wim, wat zou jij denken? " Toen klonk de stem van de kleine jongen: „Juf, ik zou de Heere Jezus herkennen aan Zijn doorboorde handen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen