BIDDAGEN EN STAKINGSGOLVEN

In de maand maart worden traditiegetrouw biddagen gehouden. Biddagen voor gewas en arbeid zoals dat veelal heet. Dat is een goede gewoonte die in de Schrift haar oorsprong vindt en die ons past te onderhouden. Nietige schepselen zijn we. Helemaal afhankelijk van de zegen van God. Zo de Heere het huis niet bouwt tevergeefs bouwen de bouwlieden daaraan. Wanneer we staan aan het begin van een' nieuw jaarseizoen, dan past het ons zeker, vooraf de zegen' des Heeren over alle arbeid te vragen. Die biddagen zouden dan ook wel zeker boetedagen mogen zijn, want elke zegen is verzondigd. Als de Heere naar recht zou handelen dan zou Hij ons alle zegeningen kunnen onthouden. Oprechte verootmoediging past ons dan ook op een biddag. Want is een onverootmcedigd gebed eigenlijk wel eert gebed?

Biddagen in cle geschiedenis

In de 17e en 18e eeuw werden biddagen door de overheid uitgeschreven. Wanneer het land in nood verkeerde, tengevolge van politieke oorzaken, zoals oorlogsdreiging bijvoorbeeld, dan schreven de Staten een biddag uit. Nu kunnen we nog cle preken lezen die de predikanten op die dagen gehouden hebben. Zo hebben wij verschillende preken van ds. Smytegelt, waaruit blijkt dat zij gehouden zijn op door de overheid uitgeschreven biddagen. In die preken werd aandacht geschonken aan de zonden van het volk, aan de tekenen van het ongenoegen dat de Heere toonde in de natuur, zoals droogte, stormen, watervloeden en dergelijke. Met grote klem riepen de predikanten' het volk op tot wederkeer tot de Heere en Zijn Woord. De overheid onderkende toen, met alle bezwaren die ook toen die overheden aankleefden, de noodzaak van zulke dagen van afzondering. De Bron van alle zegeningen maar ook van alle gerichten werd toen gekend en erkend. Al was het ook toen wellicht alleen in uiterlijke zin.

Nu hebben wij de maand maart al achter de rug. De vraag is hoe werden de biddagen door ons doorleefd? Was het alleen nog maar een gewoonte, hoewel een goede gewoonte, of was het voor ons een dag van afzondering voor de Heere, omdat Hij waardig is als de Schepper en onderhouder van ons leven erkend te worden? Ten opzichte van de geschiedenis van de kerken in ons land was er wel een heel groot verschil. Dat is duidelijk. De overheid heeft dergelijke biddagen niet uitgeschreven, alhoewel ons land in grote nood verkeert. Want de lentemaand was niet in het algemeen een maand van biddagen. Het was ook de maand van de stakingsgolven.

Stakingen

Dat is dus wat anders dan een verootmoedigen voor God en een roepen tot wederkeer tot God en Zijn Woord. In tegendeel. De staking is in het algemeen gesproken een middel om de ontevredenheid over de arbeidsvoorwaarden kenbaar te maken. Een wapen, zoals het genoemd wordt, in de hand van de arbeidende klasse om betere arbeidsvoorwaarden af te dwingen. Stakingsgolven zagen we over het land spoelen. De staking bij de Hoogovens te IJmuiden is wel de grootste geweest, al werd overal in het land het werk neergelegd, in metaal-en textielfabrieken. Onze wankele economie heeft een behoorlijke duw gekregen. In de verkeerde richting dan wel te verstaan. Men zoekt, zo zijn de officiële reden'en, een inkomensnivellering te verkrijgen. De hogere inkomens mogen niet verder stijgen. De compensatie voor de prijsstijgingen moet voor een ieder gelijk zijn. Gestaakt. Het middel om de werkgevers te

pressen de eisen in te willigen. Of de bedrijven en daarmee onze economie verliezer lijden is minder in tel. Dat is dus het tegendeel van een biddag.

De bijbel en stakingen

Het doel van deze stakingen is wel de miskenning dat de Heere arm en rijk maakt Armen en rijken ontmoeten elkaar, doch de Heere heeft die beiden gemaakt. Dat onderscheid dat God maakt moet uitgewist worden. De mens wil niet buigen onder de Godsregering. Wil van zulk een regering en leiding van Zijn voorzienigheid zelfs niet afweten. Het is opstand tegen God. Revolutie, een voortzetting van het beginsel dat in het paradijs een aanvang nam en dat uit d.e hel afkomstig is.

Maar gedoogt de Heere dan sociaal onrecht? Evenmin. De profeten van het Oude Testament hebben in de naam des Heeren met grote kracht gewaarschuwd tegen het onrecht gedaan aan weduwen en armen. Habakuk profeteerde tegen de Chaldeeën en waarschuwde hen dat zij het onrecht en verdrukking hun huizen en steden gebouwd hadden. Wee dien, die de stad met bloed bouwt en die de stad met onrecht bevestigt. Jakobus waarschuwt met grote ernst de rijken die onbarmhartig ten koste van hun arbeiders zich verrijkt hebben. Het loon dat verkort is roept tot God. Het geschrei dergenen die de landen gemaaid hebben is opgeklommen tot in de oren van de Heere Zebaoth. Een indringende waarschuwing wordt daaraan verbonden: ee u gij rijken, want uw rijkdom is verrot en uw klederen zijn van de motten gegeten geworden. Lees dat maar na in Jakobus 5 : 1-6. Een ernstige waarschuwing dus tegen loonverkcrting. Denk ook maar aan de armenwetten in het Oude Testament. Daarin heeft de Heere bevolen dat Israël de armen, de weduwen' en de wezen met een bijzondere zorg zal omringen. Zijn oog gaat nauwlettend over hen allen. In Ex. 22 : 23 zegt de Heere indien gij ze enigszins beledigt en indien zij enigszins tot Mij roepen, Ik zal hun geroep zekerlijk verhoren. Nee, overal in het Woord kunnen we lezen dat de Heere sociaal onrecht zal bezoeken.

Dat geeft echter niemand het recht om zelf eigen rechter te zijn. Steeds wordt er gesproken van het roepen der armen tot de Heere. En wanneer Petrus in zijn algemene zendbrieven tot de dienstknechten zich richt, die op allerlei wijzen onderdrukt worden dan stelt hij Christus ten voorbeeld: ie ons een voorbeeld nagelaten heeft, opdat wij in Zijn voetstappen wandelen zouden; Die, als Hij gescholden' werd niet wederschold, en als Hij leed niet dreigde maar het overgaf aan Die, Die een rechtvaardig oordeel oordeelt. Ook Paulus schrijft over cle verhouding tussen dienstknechten en heren. Lees dat maar in Koloss. 3 : 22-4 : 1. Daar wordt opgeroepen tot arbeid in de vreze des Heeren. Niet om mensen te behagen. Nee, leven in kinderlijke afhankelijkheid. Dat is niet een' biddag houden, maar een biddagsleven leiden. Ook geldt die vermaning van de apostel Paulus voor de heren. Doet uw dienstknechten recht en gelijk, wetende, dat gij een Heere in de hemelen hebt.

Wij zouden dus zeggen werkgevers en werknemers worden opgeroepen tot handelen in de vreze Gods. Wat eist de Heere uw God van U? Dat ge recht en gerechtigheid doet en dat ge ootmoediglijk wandelt voor uw God.

Overheid en stakingen

De stakingen die nu aan cle gang zijn hebben een politiek doel. Want we zijn nog steeds in een periode van kabinetsformatie. Pogingen worden ondernomen om tot een regering te komen. De linkse krachten, die een minderheid vormen, pogen op allerlei wijze hun plaats te bemachtigen. In cle top worden allerlei eisen geformuleerd, en van onder af doet men in de stakingen zien wat er wacht wanneer al de eisen niet worden ingewililgd. De meerderheid van ons volk, dat geestelijk al gedurende jaren uitgehold is, slaapt en zwijgt. En die felle minderheid die ons land en onze maatschappij naar marxistisch model willen zien ingericht, grijpt haar kansen. Al moet dan de economie van Nederland helemaal uitgeput worden en ons land bankroet, zij zullen hun zin doordrijven. Nee, biddagen worden al lang niet meer uitgeschreven door de overheid. Met de levende God wordt niet meer gerekend. Wie echter ver van U de weelde zoekt, vergaat eerlang en wordt vervloekt. Als er ooit een noodzaak is geweest tot een bededag, die tegelijkertijd boetedag is, dan is het nu. Bededagen en stakingsgolven sluiten elkaar uit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen