HET GEBRUIK VAN KERNWAPENS

Het begrip oorlog heeft voor ons een onaangename gevoelswaarde. Waar gestreden wordt, wordt bloed vergoten, worden verwoestingen aangericht, wordt verdriet geleden over degenen, die hun leven moesten verliezen in het oorlogsgeweld. Het is daarom ook onze vurige hoop, dat de regering nooit meer zal behoeven over te gaan tot een oorlogsverklaring.

Hoe vreselijk een oorlog ook is, toch kan de overheid voor het feit gesteld worden dat ze de strijd niet uit de weg kan gaan. Wanneer een buitenlandse mogendheid ons land zou willen onderwerpen aan haar dwingelandij en onze bevolking beroven van haar vrijheden, dan is het de taak van de overheid om, nadat eerst alles in het werk gesteld is om de vrede te bewaren, haar burgers gewapenderhand tegen geweld en onrecht te beschermen. Men moet zich eens voorstellen wat er gebeurd zou zijn als geen enkel land zich in de jaren 1940-'45 verzet had tegen het anti-christelijke nationaalsocialisme, zodat Hitier zijn duivelse plannen ongehinderd had kunnen blijven uitvoeren. Elke oorlog die tot doel heeft de vrijheid en de gerechtigheid te handhaven of te verdedigen', is een rechtvaardige oorlog.

De eerste atoombom.

De vele oorlogen die er als gevolg van de zonde sinds de val van Adam in het Paradijs gevoerd zijn, trekken een bloedig spoor door het rijk der historie. Ontelbaar groot is het aantal slachtoffers, zowel onder de militairen alsook onder de burgers. In 1868 werd in St. Petersburg vastgesteld en het werd herhaald in de Haagse Conventie van 1907, dat de burgerbevolking niet in de strijd mocht worden betrokken; de legers zouden vechten tegen elkaar en niet tegen de burgerij. Het valt te betwijfelen of men zich ooit in een oorlog aan deze regel gehouden heeft; allerminst is dit het geval geweest in de tweede wereldoorlog. Weerloze burgers vonden toen de dood door repressaillemaatregelen van de vijand, zware bombardementen bedolven moeders en kinderen onder het puin. Het dieptepunt werd bereikt toen de Amerikanen zich genoodzaakt zagen het verzet van Japan te breken door atoombommen te werpen op Hirosjima en Nagasaki. Zouden' zij dat niet hebben gedaan, dan zou de oorlog naar menselijke berekening niet vóór de zomer van 1946 beëindigd zijn en gepaard zijn gegaan met het verlies van nog honderdduizenden mensenlevens.

De atoombom die boven Hirosjima werd uitgeworpen was duizendmaal krachtiger dan de zwaarste bom, die tijdens de oorlog Duitsland getroffen had. De ontploffing had dan ook een vreselijke uitwerking. Ooggetuigen zagen een vuurbal omhoogstijgen

n een' gigantische wolk, die het aanzien kreeg van een paddestoel van gassen, dampen, ; tof en rook. Er ontwikkelde zich een temperatuur van meer dan een miljoen graden : elsius, die in een minimum van tijd mensen, dieren en levenloze objecten tot as verlengde. In enkele seconden werd een stad van de aarde weggevaagd, verloren' 71.000 nensen het leven en telde men 68.000 gewonden. De gevolgen van de radioactieve straling van de atoomexplosie zijn in Japan nog te zien in de vele verminkte kinderen, lie er na de oorlog geboren zijn. Wat zich in Hirosjima en drie dagen later in Nagasaki heeft afgespeeld is een' weerzinwekkend drama.

Wedloop in de ontwikkeling van het kernwapen.

Toen de tweede wereldoorlog beëindigd werd, waren alleen de Verenigde Staten in het bezit van de atoombom. Zij hadden dit nucleaire-of kernwapen tijdens cle oorlog tot ontwikkeling gebracht, uit vrees dat het misdadige Nazi-regiem van Hitier, dat de beschikking had over vele bekwame natuurkundigen en ingenieurs, de geallieerden voor zou zijn met de constructie van dit wapen. De atoombom veroorzaakte een verstoring van het machtsevenwicht tussen de Verenigde Staten en de Sowjet-Unie, waaraan een eind kwam, toen de laatste in 1951 zelf drie proeven met kernwapenen nam. In 1952 veroverden de Amerikanen weer een voorsprong toen zij een geslaagde proef deden met de eerste waterstofbom; deze achterstand werd door de Russen in 1956 weer weggewerkt.

Vanaf 1956 begint dan de wedloop in het uitdenken van middelen, om kernbommen zo spoedig mogelijk op vijandelijk terrein te kunnen' brengen; men ging geleide lange afstandsraketten ontwikkelen, die al spoedig, het eerst door Rusland, ook werden gebruikt om kunstmatige satellieten in een baan om de aarde te brengen.

Tegelijkertijd begonnen de Verenigde Staten met de opbouw van raketlanceerplaatsen in Amerika, Europa en overal elders, vanwaar men met het raketwapen diep genoeg tot in het Russische grondgebied kon doordringen. Rusland ging op eigen grondgebied en in haar satellietstaten soortgelijke maatregelen treffen, die in een later stadium werden gevolgd door de bouw van onderzeeboten voor het lanceren van Polarisraketten, proefnemingen met anti-raket-raketten en opbouw van een geperfectioneerd radar-waarschuwingssysteem.

De bewapeningswedloop tussen de Verenigde Staten en cle Sowjet-Unie, waarbij elk er naar streeft de balans van de macht naar haar kant te doen doorslaan, is uitgelopen op de produktie van een zo groot wapenarsenaal, dat de gezamenlijke verwoestende kracht meer dan voldoende is om de gehele mensheid te vernietigen. Men bezit thans atoombommen, waarvan de explosieve kracht en de radioactieve straling vele malen groter zijn dan van de bom die Hirosjima heeft verwoest. De Nova-Zembla-bom, wellicht cle zwaarste bom die ooit tot ontploffing is gebracht, zou een land als Nederland in één keer geheel kunnen verzengen. Ondanks het feit dat tussen Amerika en Rusland reeds enige jaren' afwisselend in Helsinki en in Wenen besprekingen worden gevoerd, die tot doel hebben deze heilloze bewapeningswedloop te beëindigen, de z.g. Salt-besprekingen, is men ongewild op een weg gekomen, waarop geen terugkeer mogelijk is. Men heeft machten opgeroepen die men niet meer kan beteugelen, die de vernietiging kunnen bewerkstelligen van degene, die ze in het leven riep. Het is als met het diertje dat, aldus vertelt ons de sage, door een' visser uit het water werd gehaald, opgesloten in een kruik. Eenmaal uit cle kruik bevrijd, veranderde het in een vreeswekkend monster, dat het leven van de visser bedreigde. Te laat zag de visser in, dat hij met zijn leven gespeeld had, door het onschuldig lijkende beestje vrij spel te geven.

Onze betrokkenheid bij het vraagstuk der kernbewapening.

Thans zijn vier landen in het bezit van kernwapens, n.1. de Verenigde Staten, de Sowjet-Unie, de Chinese volksrepubliek en Frankrijk. We zien dus dat de beide machtsblokken, Oost en West, er mee uitgerust zijn. Tot nog toe zijn alle oorlogen gevoerd met conventionele wapens, de slotfase van de strijd tegen Japan uitgezonderd. Zou één der vier landen als aanvaller tot het gebruik van nucleaire wapens overgaan, dan zou ze zich aan grove misdaad schuldig maken. Ze zou zich tevens blootstellen aan zelfvernietiging, daar cle tegenstander haar met gelijke munt zal betalen. Deze wetenschap zal haar er van weerhouden naar dit machtsmiddel te grijpen.

Menselijkerwijs gesproken zal het bezit van kernwapens een totale oorlog kunnen voorkomen, mits er een militair machtsevenwicht is. Hoe verschrikkelijk het kernwapen ook is, onze regering zal als lid van de Navo nooit van haar Amerikaanse bondgenoot mogen verlangen, dat zij eenzijdig haar kernwapenarsenaal vernietigt of drastisch vermindert. De ideologische tegenstander zou van de verstoring van het evenwicht misbruik kunnen maken en het Westen binnen de communistische machtssfeer kunnen brengen. Zoals we in het begin van dit betoog hebben gezegd is het de taak van de overheid haar onderdanen daartegen te beschermen.

Het beëindigen van dit artikel houdt niet in dat we over het kernvraagstuk zijn uitgedacht. Hoe dieper we er over nadenken, des te groter worden de problemen die zich aan ons opdringen. We moeten er b.v. niet aan denken dat de kernwapens in handen komen van terroristische organisaties, die daarmee een agressieve politiek kunnen gaan voeren, zoals de verzetsbewegingen in Palestina en Zuid-Amerika. Ons troost de wetenschap dat de mens niet het laatste woord heeft, maar dat de teugels van het gehele wereldbestuur in handen zijn van Hem, Die heerst van de zee tot aan de zee en van de rivier tot aan de einden der aarde en tegen Wiens wil geen enkel schepsel zich kan roeren noch bewegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen