SAULUS DE ZENDELING

We willen in cle komende bijbelstudies". Saulus volgen op zijn zendingsreizen. We hebben hem reeds van verschillende kanten gezien en gevolgd op diverse wegen) Als zendeling heeft Saulus onBE ZENDELING getwijfeld de grootste betekenis. 30 jaar lang doorkruist hij de wereld. Tot het uiterste einde der aarde. Saulus' akker was de wereld. Daar moest het evangelie gebracht worden. En dat zal het werk zijn voor Saulus.. Een onjuiste mening heeft zich nogal eens gevestigd door Saulus te tekenen als theoloog. Men licht Paulus dan te veel uit zijn leven, uit zijn eigen' wereld. Paulus heeft zich in de volle stroom van het volksleven begeven, met al de energie van zijn persoon, met de warmte van zijn hart. Hij is de joden een jood, de grieken een griek geworden. Hij heeft het leven meegeleefd, om het te ontsluiten voor de kracht van het evangelie. Hij maakte gebruik van dezelfde middelen die de „wereld" gebruikte om hun godsdienst uit te dragen. Maar Paulus misbruikte die middelen niet voor het „vlees". Paulus is als mens de mens genaderd. Om de geestelijke vruchten te doen groeien moest hij niet boven het volk staan, maar moest hij volksman wezen. Hij is geen studeerkamerman, maar tentenmaker, die liever zijn brieven dicteert dan schrijft. Mogelijk heeft hij niet zo'n best handschrift. In Gal. 6 : 11 lezen we: zie met welke grote letters ik u geschreven heb met mijn hand."jiPaulus heeft het christendom aan het gewone leven verbonden. Het christendom staat ookn iet buiten ons leven. Het functioneert in ons leven. Er is niets verwerpelijk met dankzegging genomen zijnde. En dat deed Paulus, biddende, alle hem ten dienste staande middelen gebruikende, met het ene doel cle gekruiste Christus en niets anders in het leven der wereld in te dragen.

In Antiochië is een gemeente van Christus gesticht. Het was de derde stad van het Romeinse rijk. De voornaamste zetel van de Griekse beschaving in het oosten. Deze gemeente zal de moedergemeente worden voor de christenën uit de heidenen. Het zendingswerk is niet het werk van één persoon maar van de gehele christelijke gemeente. Daarom wordt naar Gods wijs bestel de gemeente van Antiochië gebouwd, om bekwaam, trouw en ijverig te zijn in Zijn dienst. Hoe heerlijk blinkt Gods wijsheid. Lees Hand. 13 : 1. Dienende en vastende profeten en leraars in de gemeente van Antiochië. Paulus opgevoed aan de voeten van Gamaliël, Barnabas, een goed man en vol des Heiligen Geestes en des geloofs, Hand. 11 : 24 en Hand. 4 : 38. Simeon een neger, Lucius van Cyrene en Manahen die een voorname opvoeding genoten had, zie kanttekenaren. Deze „dienden" de Heere, d.i. onderhielden Zijn dienst in openbare gebeden, prediking en bediening der sakramenten. En dat in de hoofdstad van Syrië. Waar zo de levenssappen uit Christus de ranken doortrekken, verwondert het ons niet dat juist in deze stad de discipelen voor het eerst Christenen genoemd werden. Hand. 11 : 26. \

Barnabas heeft Paulus in Tarsen gezocht en gevonden en ook naar Antiochië gebracht. Daar hebben ze een heel jaar vergaderd in de gemeente en een grote schare geleerd. Waar in gehoorzaamheid aan de wil des Geestes geleefd en gewerkt wordt, is geen verhindering voor de Heilige Geest. Daar kan Hij werken, bevelen, afzonderen, Hand. 13 : 2. Deze gemeente zoekt en vindt de gemeenschap met de Heere Jezus Christus in het onderhouden van Zijn dienst. Dat is de bedding waarin de Heilige Geest werkt, onder zulk een leiding bloeit het gehele gemeenteleven. Daar wordt dagelijks de tegenwoordigheid des Heeren ervaren... Die overvloed van genade en troost (cle Heilige Geest) ontvangen ze niet enkel voor zichzelf. Het is vanzelf wel aangenaam orn zo „in den Heere" bij elkaar te zijn. Maar ook te Antiochië gaat het niet om het aangenaam bij elkaar zijn, maar het gaat om de voortgang van het rijk van de verhoogde Middelaar. De strijd die Koning Jezus

heeft tegen de overste dezer wereld dringt tot waakzaamheid en daad. De Geest van Christus maakt hun Zijn wil bekend, terwijl zij door de Heilige Geest dienen en vasten. Immers, Christus is in Zijn gemeente.

Twee mannen, met name Barnabas en Saulus moeten afgezonderd worden. De gemeente moet dus in gehoorzaamheid de wil van Christus uitvoeren. De gemeente moet het spreken des Geestes opmerken. Toen vastten en baden zij. We lezen dus niets van aarzeling, geen berekenen, maar vasten en bidden. De gemeente is er van overtuigd dat het werk waartoe de Heilige Geest uitzendt, een uiterst moeilijk werk is. Dan is er ook maar één middel om dat werk te aanvaarden: asten en bidden. En dat gebeurt maar niet zo even vluchtig, anders zou er niet gesproken worden van vasten. Wat een afhankelijk leven!.; Daarna worden aan Paulus en' Barnabas de handen opgelegd. De zegen in de handoplegging besloten is vóór alles een voorbede, waarbij de voorbidder steunt op Gods belofte en de zekerheid der verhoring te kennen geeft. Het is geen mededeling van genade dus, maar een symbolische handeling. Een bevestiging dat de ambtsgenade aanwezig is. De handoplegging is onafscheidelijk verbonden aan het gebed. In de zekerheid van de verhoring van het gebed lieten zij hen gaan, d.w.z. hen aan God overgevende, toebetrouwend. Die op Hem betrouwt, op Hem alleen, ziet zich omringd met Zijn weldadigheen. Beiden, uitgezonden zijnde door de Heilige Geest, zijn gewillig om te gaan. Ze gaan niet alleen. De gemeente blijft wel achter, maar Jezus is met hen. Matth. 28 : 20. Hun taak is zwaar, denk eens in: wee mensen, om de wereld te veroveren maar ze gaan niet in eigen kracht. Deze enkele verzen uit Hand. 13 dienen ons zeer aan te spreken. In dagen, die genoemd worden „geesteloze dagen" dient vooral onze aandacht gericht te worden op de gehoorzaamheid wat betreft, het dienen, vasten, bidden. Dat is de bedding waarin de Heilige Geest werkt* Vólgende keer gaan we met Paulus en Barnabas op rej££>

Gespreksvragen:

1. Paulus was om wille van het evangelie de joden een jood en de grieken een griek. Zijn radio en t.v. ongeoorloofde of geoorloofde middelen om het evangelie te verbreiden?

2. We horen wel eens spreken over „geesteloze dagen" die wij beleven. Zou er verband bestaan tussen het „vasten en bidden en dienen" in Hand. 13 : 2 en 3 en het spreken des Geestes?

3. Dienen in vs. 2 wil zeggen, de dienst van God waarnemen. Zie je in een onkerkelijk leven het tegenstaan van de Heilige Geest?

4. Heeft het „vasten en bidden" in de zin van vs. 2 ook in deze tijd nog nut?

5. Ga eens na bij welke gelegenheid er in Gods Woord sprake is van handoplegging, o.a.: um. 27 : 18 - Gen. 48 - Mark. 7, 8 - Hand. 8 - Hand. G - 1 Tim. 4.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen