EEN AVOND TE GAST BIJ „HADASSA"

Het is al kwart over zeven, ik mag wel opschieten om op tijd op de club te zijn. Gauw nog geld in mijn tas doen „Dag allemaal", roep ik nog even om de hoek van de deur., Mijn fiets staat in de garage, maar als ik weg wil rijden kom ik tot de ontdekking dat ik mijn bijbeltje vergeten ben. Natuurlijk loopt nu alles tegen het ligt nog boven ook! Met een harde smak valt de deur achter mij dicht en ben ik op weg naar het doel van mijn. haasten. Dat is, nu de nieuwe kerk er staat, gelukkig dichtbij! Hijgend kom ik binnen, hang mijn jas op en laat dan weten dat ik er ben.

Om half acht klinkt de stem van één van de leidsters: „Meisjes (soms ook dametjes!) we gaan beginnen. Wie van jullie is er aan de beurt om een versje op te geven en een stukje te lezen? Het blijkt deze keer Annemarie te zijn.

Hannie schuift achter het orgel en we zingen het opgegeven versje. Annemarie leest nu een hoofdstuk uit de Bijbel, waarna één van de leidsters een gebed doet.

Na het gebed krijgen we invul-stencil nr. 3. Deze stencils handelen over het boek Genesis. We zoeken zelf de antwoorden in ons bijbeltje op en als iedereen klaar is, wordt het met elkaar besproken.

„Even gauw doorkijken, 't valt mee vanavond", vind ik. De vorige keer waren er moeilijke dingen in, maar met elkaar proberen we er toch altijd uit te komen. Ter afwisseling van de stencils krijgen we wel eens een bijbelse puzzle of vragen, die erg leerzaam zijn, dat wel, maar soms ook wel moeilijk!

„Opschieten", zeg ik tegen me zelf, „je komt zo nooit op tijd klaar". Na een klein half uur zegt één van de leidsters: „Meisjes, hoe ver zijn jullie? Nog heel even. hoor!"

Bij het nakijken blijkt dat de antwoorden nogal uiteenlopen. Cora en Emmy zijn het niet met elkaar eens over de leeftijd, van Izak, toen zijn moeder stierf. Gelukkig, Ria steekt haar vinger omhoog: „Ik weet het, juf". Ze rekent het ons keurig voor. Ja hoor, het klopt We vullen het in.i Zie zo, dat is dat! We gaan handwerken. De meesten hebben hun doos met handwerkspullen al

voor zich op tafel. Ik haal de mijne uit de kast, maar blijf even bij Janneke staan. Zij maakt een „Flip", dat is een pop van lapjes. „O, wat leuk Janneke, mag ik dat patroon ook eens lenen?

Maar nu nog niet hoor, ik moet eerst mijn speldje afmaken. Ik mis nog een paar rode kraaltjes". „Wie heeft de doos met kralen? " Andrea roept: „Hier, kom er maar gezellig bij, dan kunnen we samen opwerken, mijn broche is nog niet klaar en Jansje ik ook nog bezig met de kralen". Ik verhuis naar de kralenhoek. „Juf, heeft u witte zij meegebracht"? vraagt Aly. „Juf, waar is de kartelschaar? ", roept Ina!

„O, juf, 't groene vilt is op!", zegt Carla. „Mevrouw, kijkt u eens even, kan ik zo doorgaan? " Dat is de stem van Anneke. We zijn weer goed aktief vanavond. Onze leidsters lopen van de een naar de ander. Hè, 't is gezellig!

„Dametjes", wordt er geroepen, „kijk eens even!" Leida blijkt thuis leuke sokjes en wantjes gebreid te hebben. Trots houdt ze deze omhoog. „Die zuilenzeker verkocht worden", zegt een van de leidsters enthousiast. We werken n.1. voor onze eerste verkoping. Er zijn al heel wat leuke dingen gemaakt, zoals: haarspeldjes, schilderijtjes, een wandkleed, boekenleggers enz., enz.

We worden getrakteerd. Eén van ons is jarig geweest. Manelie schenkt limonade en chocomel en Suus gaat rond met koekjes. Zo is het ongemerkt al tien voor negen geworden. Voor we gaan opruimen worden er nog enkele dingen bespreken. Er blijkt volgende week een zendingsavond te zijn in de kerk.

De heer Kieviet uit Merksem hoopt te komen vertellen over zijn werk.

Er wordt besloten dat we er met elkaar heen gaan en we krijgen de opdracht er een verslag" over te schrijven. „Wij lezen jullie opstellen door en maken er een verslag van voor onze kerkbode", zegt een van de leidsters.

Joke wordt nu aangewezen om de volgende keer een versje op te geven en een stukje uit de Bijbel te lezen, en dan gaan we eindigen.

Met elkaar ruimen we de spullen op en met een „Dag dames, goedenavond", gaan we met de herinnering aan een fijne avond naar huis.

Nog even fietsen we met elkaar op, totdat ik alleen over blijf. Nu rechtsaf en ik ben weer thuis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen