UIT SATANS MACHT VERLOST!

Onderstaand gedicht werd ons toegezonden omdat het zo mooi aansluit bij het referaat dat Ds. Hofman op de bondsdag gehouden heeft over „Een dochter Abrahams",

Mijn God, ik steun op Uw vermogen, Gij zijt de sterkte van mijn hart; Waarom verstoot Gij m'uit Uw ogen? Waarom ga ik, terneer gebogen, Reeds achttien jaren lang benard, In Satans net verward?

Verlos, o God, uit dit mijn lijden; Ik buig nog dieper voor Uw troon. Wil mij van al mijn kwaad bevrijden! Wil toch mijn arme ziel verblijden Door 't zenden van Uw lieven Zoon, Die altoos in mij woon'!

Toen riep Hij mij; 'k mocht voor Hem buigen; Zijn hand kwam zeeg'nen over mij. Hij sprak: „Verlost!" Nu kan ik juichen Tot eer van God! Om te getuigen: , , 'k Werd weder recht! Hij maakte mij Van banden eeuwig vrij!"

Die Sabbath zal ik nooit vergeten! De vijandschap kwam openbaar! Voor sabbathschender uitgekreten Liet Jezus de geveinsden weten: „Gij maakt uw os toch los, nietwaar? Op Sabbath zelfs, voorwaar!"

„Een dochter Abrahams, verkoren. Moet zij van boeien niet bevrijd? " Geen Satan kan Gods plan verstoren; Tot heerlijkheid is zij geboren! Wees dan met haar in God verblijd, Na zoveel zielestrijd!

Zijt gij nog steeds in Satans klauwen? O, bid tot God: „Verlos mij toch!" Die bede zal u nooit berouwen. Wilt Hem uw ziele toevertrouwen! Wie tot Hem gaat zonder bedrog, Verlost Hij ook nu nog!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen