EEN WEEK BH HARICH

Mag ik jullie even voorstellen: Cora Welleman uit Borssele en" haar blonde nichtje Marja Walhout uit Gorkutn, allebei dertien jaar. Zij zijn deze zomer een week met een meisjeskamp mee geweest, het kamp in Harich in Friesland. Zij willen jullie daar graag iets over vertellen.

„Cora en Marja, hoe kwamen jullie er toe om met een oneisjeskamp mee te gaan? "

Cora denkt even na en dan komt het antwoord: „Een vriendin van Marja had ons hele verhalen verteld over het meisjeskamp van vorig jaar. Wij kregen toen 1 direkt zin daar ook eens heen te gaan. Het kamp in Nunspeet was vol en daardoor zijn we in Harich terechtgekomen."

„Hoe was jullie eerste indruk? "

„Het was wel even vreemd om 33 onbekende meisjes te ontmoeten, maar we leerden elkaar erg vlug kennen. Na een dag voelden we ons echt thuis in de groep. We kregen allemaal een naamkaartje opgespeld. Zondag gingen' we twee keer naar de kerk in Oudemirdum. Dat is een plaatsje niet zover van 'Harich."

, Hoe hebben jullie verder de week doorgebracht? "

Nu komen de plakboeken voor de dag. Alle meisjes van het kamp hebben een plakboek gemaakt over deze vakantieweek. De plakboeken van Cora en Marja zien er erg gezellig uit. Als straks hun foto's klaar zijn, krijgen die ook een plaatsje in dit boek.

, , 's Maandags hebben we een puzzelrit gehad. We moesten toen verschillende problemen oplossen, b.v. „Hoe lang is dat pad? " of „Hoe heet dat dorp? " We leerden tegelijk de omgeving een beetje kennen. Dinsdag zijn we naar Sneek geweest.

Van Balk naar Sneek hebben we gevaren over het Snekermeer. Dat was een mooie tocht. We deden er wel drie uur over. 's Avonds hebben we een keer eert dropping gehad. We werden, in groepjes, in een gesloten auto, midden in het bos gebracht. We moesten proberen zelf de weg .terug te vinden. Bij elke groep was één persoon die de weg kende, (iemand van de stafleden), maar die mocht niet helpen. Het was heel spannend. Het was donker in het bos. Af en toe lichtte het; het was die dag erg heet geweest.

In Hindelopen hebben we mooie klederdrachten' gezien. Vrijdag maakten we een huifkarrentocht, dat was ook erg leuk. 's Middags moesten we op vossenjacht. Er waren zes mensen die voor vos speelden; wij moesten er achterkomen wie dat waren. Voor iedere vos, die je ontdekte, kreeg je 10 punten. Ook die middag vloog voorbij. Voor we er erg in hadden, was onze laatste avond aangebroken. Die avond was er een kampvuur aangelegd. Daar hebben we gezongen. Een van de stafleden vertelde een - mooi verhaal. Zo kwam ook aan deze fijne week een eind, "

„Deden jullie ook aan Bijbelstudie? "

Nu komen weer de plakboeken voor de dag. Hierin zie ik een boekje met onderwerpen voor bijbelstudie. Onder elk onderwerp staan vragen.

„We deden elke dag een half uur aan bijbelstudie. De eerste keer is dat wat vreemd, maar het went gauw, om met elkaar over deze dingen te praten. We zaten in groepjes van zeven. In zo'n klein groepje gaat een' gesprek - beter dan in een grote groep. Ik vond het ook erg fijn, dat we na elke maaltijd zongen; een geestelijk lied of een psalm. Ook bij de avondsluiting zongen we."

Ik heb de indruk dat er die week in dat kamp een goede band is geweest. Cora en Marja raakten er niet over uitgepraat. Een van de onderwerpen van de bijbelstudie was: „Lees ik m'n Bijbeltje? " Dit is een vraag. Veel is over deze vraag gesproken. Ik hoop dat de meisjes uit het kamp „ja" gaan zeggen op deze vraag, maar dan niet de daad. Moge de Heere hierbij jullie Leidsman zijn. *'

Vanaf deze plaats wil ik Co-ra en Marja nog hartelijk danken, voor alles wat ze me over hun vakantie verteld hebben'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen