Revolutie en Evolutie

Er wordt de laatste jaren veel over revolutie gesproken. Ook in kerkelijke kringen. Dat gebeurde vroeger ook wel, maar dan werd revolutie steeds veroordeeld. Men was toen anti-revolutionair. Denk maar aan Groen van Prinsterer in zijn boek Ongeloof en Revolutie. Hij verbindt door dat woordje „en" de revolutie met het ongeloof. De eerste revolutie heeft volgens hem in het Paradijs plaats gehad.

Maar Groen van Prinsterer kent bijna niemand meer. Zelfs zijn eigen volgelingen letten niet meer op zijn woorden. Nu is revolutie geen zaak meer, waaraan Christenen niet meedoen. Nee, nu proberen de Christenen zelfs voorop te lopen.

In 196G vroeg de Wereldraad van Kerken zelfs dringend om een Theologie van de Revolutie. Die theologie kwam er toen natuurlijk ook. Ieder „rechtgeaard" theoloog deed zijn zegje. De gevolgen zijn duidelijk genoeg: de Wereldraad steunt in Zuidelijk Afrika veel terroristische organisaties.

De theologen menen dat zij pas nu de bijbel goed verstaan. Vroeger heeft men haar altijd verkeerd begrepen.

Al die revoluties moeten dan dienen om hot Koninkrijk Gods in de toekomst te verwezenlijken. Op aarde natuurlijk. Dat Koninkrijk Gods zal een rijk van volledige vrijheid zijn., Daarvoor is niet één revolutie nodig, maar wel tientallen Elke revolutie dient om een stukje van de totale vrijheid te veroveren. Men spreekt zelfs van een permanente revolutie.

Het moet dus steeds stukje voor stukje gaan. 't Is net een puzzel. Alleen weet niemand nog hoe die puzzel er straks uit zal zien. Het voorbeeld is jammer genoeg kwijt. Ik ben clan ook bang dat de stukjes straks niet zullen passen, of dat er een stukje kwijt is. En wat dan? Wel dan beginnen ze vrolijk weer opnieuw

De revolutie-theoloog is eigenlijk de grootst mogelijke optimist die er rondloopt. Hij gelooft alleen maar in een betere toekomst. „Het rijk van de vrijheid is nabij", zegt hij Marx en Marcuse na. Dat rijk van de vrijheid is een nieuw Paradijs. Daar zal de mens helemaal vrij zijn in zijn doen en laten. Hoe dat kan? Niemand weet het, maar dat is niet erg. De optimist zegt alleen maar: Het is zo!!

Het is duidelijk dat er in deze theorie geen plaats meer is voor de zonde. En eigenlijk ook niet voor God. Nee, ook de zonde zal stukje voor stukje overwonnen worden. (Alle politie-statistieken ten spijt).

Het. hele revolutie-geloof is in feite gebaseerd op het evolutie-geloof. De geruchtmakende Prof. Lever (een geestverwant, van Kuitert) probeert met behulp van de evolutie-theorie de zonde te verklaren als een dierlijke rest in de mens.

Hij is namelijk tot „de verbazende ontdekking (gekomen) dat veel in ons gedrag ( — vooral de zonde), nog herinnert aan onze oorsprong uit het dierenrijk".

Dominees zijn daarom eigenlijk overbodig geworden; de psycholoog en de psychiater nemen zijn taak over., (Eigenlijk zou het consequenter zijn van die evolutionisten die geloven van de dieren af te stammen, om de dierenarts te raadplegen).

Er blijft dus geen goed woord over voor het revolutie-geloof. Het is een geloof dat nergens op gebaseerd is. Daartegenover is het Christelijk geloof wel ergens op gebaseerd. Namelijk op het onfeilbaar getuigenis van God Zelf, geopenbaard in de Zoon van Zijn Liefde.

Toch zou ik nog wel een goed woordje voor revolutie willen doen. Ik bedoel daarmee de revolutie in ons hart. Revolutie betekent eigenlijk omwenteling.

Zo moet er ook in ons hart een omwenteling komen. Niet door evolutie zal onze zonden verdv^jjnen, alleen het Evangelie der genade biedt hier uitkomst.

Ik wil daarom ook besluiten met de korte slagzin van de al eerder genoemde Groen van Prinsterer: „Tegen de • Revolutie het Evangelie!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen