Bondsdag + 16 1972

Bondsdag: bekenden ontmoeten.

Op het wandelingetje van het groothandelsgebouw, waar we de auto geparkeerd hadden, naar ..De Doelen" kwamen we al een reeks bekenden tegen. Zij waren zojuist met de trein uit verschillende delen van ons land in Rotterdam gearriveerd. Genietend van een kopje koffie hoorden we overal om ons heen al weer de bekende opmerkingen als: ., Hé, ben jij er ook" en „Leuk zeg dat ik jou ook weer eens zie". Al keuvelend en bekenden groetend brak al snel het ogenblik aan waarop onze bondsvoorzitter Ds. H. Rijksen de Bondsdag opende. Tijdens het welkomstwoord van de voorzitter zagen we met een zucht van verlichting Ds. L. Blok uit Beekbergen binnenkomen. Stel je eens voor dat een spreker van de bondsdag op het laatste moment verhinderd is.

Ambteloos is liefdeloos.

In zijn openingswoord ging Ds. Rijksen, na het memoreren van enkele indrukken van een zojuist beëindigde reis naar Israël nader in op het gelezen Schriftgedeelte Joh. 21 : 15-25. Dit schriftgedeelte verhaalt ons hoe de opgestane Christus een ambteloze Petrus in het ambt herstelt door hem tot drie maal naar zijn liefde tot Hem te vragen. Ambteloos betekent liefdeloos.

Door de val is de mens ambteloos geworden. Hij heeft de ambten, die God hem gaf, van profeet, priester en koning verloren

en is verworden tot een valse profeet, een afgodspriester en een slaaf van de zonde. Wel verlangen we allemaal naar de hemel, maar verlangen we in deze onrustige wereld ook terug naar de verloren ambten? Voor hen die hiernaar verlangen is er raad bij de Heere. Door Christus Jezus is er voor hen een herstelling in de verloi'en ambten mogelijk.

Alleen in Christus is er rust voor onze ziel: Neem Mijn juk op u en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen"'. (Matth. 11 : 29).

Vervolgens hield Ds. D. Rietdijk een toespraak over het thema:

„Een wereld in onrust".

Onze Westeuropese samenleving is in een krisissituatie terechtgekomen. Tradities en oude samenlevingsverbanden vallen weg., Er is een rusteloos jagen van vernieuwing tot vernieuwing op alle terreinen van het leven. Steeds sneller volgen de veranderingen elkaar op, vooral in de techniek.

Sinds de tweede wereldoorlog leven we in een bijna ongekende welvaart. Maar deze welvaart heeft de mens niet gelukkig en rustig gemaakt. Eén op de 4 a 5 mensen gebruikt kalmerende middelen. De welvaart blijkt helemaal geen paradijs te zijn. Dit komt omdat we een welvaart hebben zonder God.

De diepste oorzaak van de onrust.

In het paradijs was er rust en vrede, maar wij sneden de band met onze Schepper door. Daarmee deed de onrust en de onvrede zijn intrede in het mensenleven.

Sindsdien is de mens op zoek naar het verloren paradijs. We zoeken de rust echter hier beneden, terwijl God deze aarde - om ons - vervloekte. De diepste oorzaak voor de onrust is dat de mens God niet heeft willen erkennen, eren en liefhebben als zijn souvereine Schepper.

In onze tijd is deze onrust echter meer en meer tastbaar geworden. Het wonen in flats en de toenemende schaalvergroting maken de mens eenzaam in de massa. De televisie werkt de vereenzaming in het gezin in de hand, omdat tijdens het kijken een goed gesprek onmogelijk is. Toch zijn dit niet cle diepste oorzaken van onze onrust.

Ook worden de gevolgen van de val in onze samenleving steeds tastbaarder. De mens heeft God in de praktijk van het dagelijks leven voor dood verklaard, en is zichzeif tot maatstaf geworden. Meer en meer wordt zijn leven gericht door zijn hartstochten.

Oude samenlevingsverbanden, die dit belemmeren, moeten verdwijnen. De strukturen moeten vernieuwd worden.

De moderne theologie werkt deze ontwikkeling, door een aanpassing van het Evangelie aan een onbijbels denken, sterk in de hand.

We zien echter hoe de mens zich van deze kerk afkeert en — op zoek naar rust — vlucht in het materialisme, geld en sex. De jeugd neemt zijn toevlucht tot drugs en bizarre vormen van mystiek.

Toch zal de mens hierin nooit rust vinden,

daar deze slechts in God in Christus te vinden is.

Op deze appellerende en boeiende toespraak kregen we d.e gelegenheid om evende benen te strekken en een kopje koffie te drinken.

Na de pauze zong het Noorder Mannenkoor uit Rijssen de liederen „Als op 's levens zee", „Ruwe stormen mogen woeden" en Ps. 42 : 1, 3 en 5. Het was een goede gedachte van de bondsdagcommissie dit koor eens te vragen voor een bondsdag, want het was echt om van te genieten.

De ontkerstening van ons volk.

In een vraaggesprek o.l.v. dhr. M. Golverdingen met de heren M. Houtman, G. H. Kieviet en J. Kwantes werden enkele aspecten van het moderne levensbesef nader onder de loupe genomen.

In Noord-Holland is de ontkerstening al heel ver voortgeschreden. Dhr. Kwantes illustreerde dit met een voorbeeld: „Toen in een stationsrestauratie een man voor het eten een gebed deed, vroeg een meisje van 14 jaar aan haar moeder: „Wat doet die man daar? " Ook in België neemt het kerkbezoek sterk af.. In een stad als Antwerpen is minder dan 20% van de bevolking nog praktiserend-rooms.

De leegte wordt gevuld met een nieuwe religie.

De ontkerstening heeft echter een nieuwe

religie tot gevolg. De mens is als religieus wezen geschapen. Van deze nieuwe religie kan geen goeds worden gezegd. Vormen van nieuwe religie zijn de Jesus Movcment, de verering van een voetbalelftal of linksgeoriënteerde politieke leiders e.d. In het vraaggesprek werd ook gesproken over de noodzaak van evangelisatie. Dhr. Kieviet wees erop dat dit altijd nodig is geweest, maar dat het nu wel heel hard nodig is. Dhr. Kwantes wees op de opdracht om, biddend om de juiste woorden en de vrijmoedigheid, in onze naaste omgeving het „Bekeert U" met klem door te geven.

Na de op dit vraaggesprek volgende samenzang, waarin een bedrag van ƒ 2.877, 05 werd gecollecteerd, sloot Ds. P. Blok de morgenvergadering en kregen we ruim een uur de gelegenheid om onze magen te vullen.

De middagvergadering werd geopend door Ds. A. M. clen Boer. Jaap Verhceff droeg daarna op een bijzonder pakkende manier het gedicht „Onweder" van Jacobus Revius voor. De Doelen-organist Arie Keyzer vertolkte hierbij uitstekend de stemmingen van het gedicht op het orgel., Jammer dat de muziek een enkele keer iets aan de harde kant was.

De enige rust.

Ds. L. Blok sprak tijdens deze middagvergadering over het thema „De enige rust". Niet alleen de wereldse mens zoekt rust. Ook de kerkmens, of hij nu jong is of oud, is op zoek naar rust. Van al ons zoe-

ken geldt echter: „Mijn hart is onrustig in mij, totdat het rust vindt in U, o God.

In de Heilige Schrift komen we het woord rust herhaaldelijk tegen. In Gen. 2 : 2 lezen we hoe God op de zevende dag rustte met het doel om Zich te vermaken in het werk van Zijn handen. En de Schepping rustte in God.

Door de zondeval is deze rust echter verloren gegaan.

Als de profeten in het O.T. spreken over rust wijzen ze vooruit naar de beloofde Messias. Ook in het N.T. komen we het woord rust vele malen tegen. In de grondtekst zijn er twee woorden voor rust n.1. anapausis en sabbathismos, waarin we resp het woord pauze en sabbath herkennen.

Christus Zelf heeft ook meermalen over de rust gesproken. Hij is de ware Iïustaanbrenger en verliet daartoe de rust die Hij bij Zijn Vader had om op deze aarde geen rust te kennen.

Velen gaan echter aan de ware Rustaanbrenger voorbij. Slechts zij die zich vermoeid en belast kennen door hun zonden, de diepste oorzaak van de onrust, begeren de rust in de Heere Jezus.

Laten we om deze rust. bidden: „Heere, geef ons die rust in U, in U ligt het heil, ligt alles wat wij nodig hebben.

Nadat we voor de tweede keer op deze dag geluisterd en genoten hadden van het Noorder Mannenkoor brak de middagpauze aan. Aan het einde van deze korte pauze ontstonden er bij de ingangen van de zaal kieine opstoppingen, omdat we een enveloppe in ontvangst moesten nemen. Op deze envelop stond heel vriendelijk: „Wil je deze enveloppe NIET openen? "

Dit verzoek volgend gingen we er echt eens voor zitten om heerlijk te genieten van het orgelspel van Arie Keyzer, die een bijzonder rnooie improvisatie van psalm 100 speelde. Het was erg jammer dat het eerste gedeelte van deze improvisatie niet tot zijn recht kwam, omdat veel jongelui nodig iets tegen hun buurman moesten zeggen.

Daniël in een nieuw jasje.

Toen betrad dhr. I. A. Kole het podium, om op de hem eigen manier de nieuwe opzet van Daniël, zoals die met ingang van de nieuwe jaargang van start zal gaan, te introduceren. Ons nog even in spanning latend over wat er in de envelop zat somde dhr. Kole met welluidende stem de veranderingen in de Daniël op. Zo komen er een nieuwe, in kleur uitgevoerde omslag', en enkele nieuwe artikelen zoals „Opinie", een 16 plus en „Spectrum".

Toen we dan eindelijk de envelop open mochten maken bleek deze een folder te bevatten met alle informatie over de nieuwe opzet voor Daniël. Een op deze bondsdag gestarte abonnee-aktie leverde al direct honderd nieuwe abonnees op. Dit aantal is inmiddels door de ontvangst van de ingesloten antwoordkaarten tot ruim 16D gestegen., Een goed begin — 10'v'o van het

aantal bezoekers — is het halve werk.

Na een dankwoord van Ds. Rijksen aan allen. die aan het welslagen van deze bondsdag hebben meegewerkt werd tijdens het zingen een bedrag van ca. ƒ 2.400, — gecollecteerd.

Het einde van de bonds dag nadert.

Ds. P. Honkoop liep vervolgens op een bijzonder fijne manier het hele programma van deze dag nog eens met ons door, ein - digend met het appel om de ware Rust met ingespannen krachten te zoeken. Na het dankgebed en het zingen van psalm 118 : 1 en 14 behoorde ook deze bondsdag — helaas — weer tot het verleden. We mogen terugzien op een heel goede dag en hopen dat het gesprokene ons allen nog lang bij mag blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen