De eerste koekoeksroep

Jij bent het roepen niet verleerd sinds jij mij laatstmaal groette. Nu ben je weer teruggekeerd, ik mag je weer ontmoeten.

Wist jij dat hier, het land in vree, de lente in mocht wachten, gespaard voor 't scherpe oorlogswee, bewerkt door duistre machten?

Jij roept maar uit je groene boom: 't Is goed om hier te toeven. Het leven is een korte droom, rondom de stille hoeven.

Jij weet niets van het wreed gebruis, dat gaat door vele landen, zo veilig ver van strijdgedruis, van bloed en leed en schande.

Jij wacht je nog in 't Paradijs, in 't vredig schone Eden; verstaat niet dat de mens onwijs die heilstaat ging vertreden.

Jij roept zoals in Godes hof de eerste tonen klonken. Verheffen wij nog 's Heeren lof? .... Wat zijn wij diep gezonken!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen