boekbespreking

GOED, MAAR IETS TE MOOI.

A. M. de Moor-Ringnalda: Verlangen naar de horizon. Uitgave: J. N. Voorhoeve N.V., Den Haag, 2e druk, 320 blz. gebonden.

Iemand heeft het leven eens vergeleken met een geborduurd tafellaken. Wij mensen kijken tegen de onderkant aan; zien slechts een onbegrijpelijke wirwar. Waarom loopt alles nu zó? Zou God alle dingen wel leiden? Bij wie komen deze vragen nooit eens op! En toch leidt God alle dingen, wijs en goed. Alleen: wij zien slechis de achterkant van het patroon.

Heel mooi komt dit in bovenstaande roman naar voren. Maria, de hoofdpersoon, is de dochter van een streng-calvinistische dorpsonderwijzer. Vreemd is haar levensloop! Als kind reeds is ze dikke vrienden met Menno, de zoon van een lichtzinnige gravin. Maria vertelt hem over God in de hemel. Zelfs weet ze de kinderbijbel mee te smokkelen. Hun vriendschap groeit uit tot een diepe liefde, maar Maria's dromen en verlangens blijven onvervuld • — tevergeefs schijnen haar gebeden: de gravin neemt haar zoon mee naar Frankrijk.. Menno loopt daar zijn ongeluk tegemoet, schrijft Maria af en keert God de rug toe. Toch blijft zij hem trouw en wacht. Jaren verstrijken. Na de dood van haar ouders offert ze zich op aan haar verwende, gierige broer. Raadsels stapelen zich op. Waarom dit alles?

Anderen zijn gelukkig getrouwd, en zij? Zal haar geluk dan altijd achter de horizon blijven? Toch wordt Maria niet opstandig. Ze blijft bidden voor Menno en waar ze kan tracht ze de nood van haar medemens te lenigen.

Eindelijk komt Menno terug. Zijn gezondheid is echter voorgoed geknakt. Hoewel beiden vergrijsd, trouwen ze nog, maar enkele weken later sterft Menno. Een vergeefs leven? Een verkeerde weg? Nee toch niet! Juist aan het eind van haar leven ziet Maria de rijke vrucht van alles, wat haar verkeerd toescheen. En er blijft slechts één verlangen over: te gaan naar het land van de nimmer wijkende horizon. Dit vanuit de gereformeerde levensvisie geschreven boek is naar mijn mening in motief en ontwikkeling té mooi om waar te zijn. Persoonlijk vind ik het erg jammer

dat veel dingen net iets tè gewild zijn. Het karakter van broer Karei is wel èrg afstotend; Menno's plotselinge inzinking op de huwelijksdag doet wat geforceerd aan. Deze en dergelijke voorvallen meer doen m.i. afbreuk aan de levensechtheid van het verhaal. Dit romantisch waasje echter buiten beschouwing gelaten, is dit een waardevol boek: er ligt een rijke levenswijsheid in opgesloten.. Bovendien is het van begin tot eind boeiend. Eecht een boek om in één kee r uit te lezen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen