Waarheen leidt de weg?

Waarheen leidt de weg, die we moeten gaan? Waarvoor zijn wij op aard? Wie weet wat er is achter ster en maan? Hoe lang duurt nog de nacht?

Waar staat de poort die ons binnenlaat? En die ons ook beschermt? Hoeveel offers werden er gebracht? Toch blijft het nacht.

Waar dan is het licht op ons duistere pad? De hand die ons geleidt? En hoe lang, ja hoe lang nog duurt de tijd? Dat wij zijn bevrijd?

Toen ik deze drie strofen voor het eerst onder ogen kreeg, heb ik me wel even afgevraagd, waar ze vandaan komen. Want ik dacht, dat er verschillende antwoorden gegeven kunnen worden op deze vragen, al naar gelang de situatie, waarin ze gesteld worden. Het zoeken naar een toekomst van vrede, geluk en bevrijding zal bij de een anders gericht zijn clan bij de ander. Een communist zal een heel ander antwoord geven dan de Jood, de beantwoording van de socialist zal anders luiden dan die van de Christen. Eén ding is zeker: als deze vragen gesteld worden, blijkt de ontevredenheid met het leven hier en nu, want „Hoe lang nog duurt de tijd, dat wij zijn bevrijd? " en „Toch blijft hel nacht". En dan te bedenken, dat deze vragen voorkomen in een nummer, gezongen door Mieke Telkamp en de Hi-Five, veel gedraaid door Radio Veronica.

Met recht willen we dan ook de vraag stellen, wie er wel bevrediging vindt in het leven hier op aarde? Moeten we er eigenlijk allemaal niet met onze neus bovenop gedrukt worden, dat, al zijn we allen verantwoordelijk op de plaats, waar God ons gesteld heeft, wij ons druk maken om dingen, die allemaal zo betrekkelijk zijn? In ieder leven gelden dan nog steecis de oude woorden van Mozes: „En het uitnemendste van deze is moeite en verdriet".

Hier komen wij dicht bij de oorzaak van deze onvrede: de verbroken gemeenschap met God. Hoe ver zijn we af van cle ware zin van ons leven, door Johannes zo treffend omschreven: „Hij moet wassen; ik minder worden". Is de ondertoon van veel onvrede niet: „Hoe moet ik er zelf beter van. worden? "

Dat de Heere ons door de Heilige Geest de grote onvrede in ons leven doe leren kennen, om dan vanuit de nood van ons bestaan te mogen gewezen worden op Hem, die het gezegd heeft: „Ik ben de weg, de waarheid en het leven".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen