jeugdfontein
Jullie hebben in de vorige „Daniël" wel gezien, dat we van de redactie veel ruimte hebben gekregen. Er was voor jullie nog al wat te lezen en te doen. Menig uurtje heb je zo met ons blad kunnen doorbrengen. Ik wens je nu ook weer een paar gezellige en leerzame uurtjes. We beginnen dit maal met een opstel over
PHILIPPUS MELANCHTON
Wanneer we een vierhonderdvijftig jaar geleden het stadje Perethen waren binnengetreden en wanneer we een paar straten hadden doorkruist, dan zou ons vanzelf een huis met een grote luifel er voor in 't oog zijn gevallen. Achter de ramen zouden we dan veel zwaarden en ander oorlogstuig hebben kunnen zien. Het zou komen, omdat de man die daar woonde de wapensmid van de Paltzgraaf was. Op zijn ambacht afgaande zouden we menen, dat deze man wel een hardvochtig mens zou zijn. Juist het tegendeel. George Schwartzerd was een zeer vredelievend mens, die er zijn lust in vond anderen wel te doen. De armen en behoeftigen wisten wel, dat zij bij meester Schwartzerd nooit tevergeefs aanklopten. Onze smid behoorde tot de roomse kerk, maar hij wist heel goed, dat de hemel niet door goede werken te verdienen is, maar dat alleen het bloed van de Heere Jezus Christus van alle zonden reinigt en dat door één offerande aan het kruis geschied de hemel voor Gods volk ontsloten is. Zo was het ook met zijn vrouw Barbara.
Nu we eenmaal voor het huis van de smid staan willen we ook naar binnen gaan. We vinden de werkplaats leeg. Geen gezel is er en geen hamerslag wordt gehoord. Als we het woonvertrek binnentreden begrijpen we ook waarom het zo stil is in huis. Vader Schwartzerd is plotseling ziek geworden en zijn ziekte nam in een paar dagen zo in hevigheid toe, dat alle hoop op herstel verloren is. Om zijn sterfbed staan zijn vrouw en kinderen. We hebben medelijden: met hen; vooral met die magere tengere knaap, die zo bitter staat te wenen. Het is de kleine Philippus, nog geen elf jaren oud. De stervende hoort zijn zoontje zo droevig schreien en zegt: „Mijn zoon, wees niet al te bedroefd; houd God voor ogen. Ik voorzie, dat vreselijke stormen de wereld beroeren zullen. Ik heb reeds grole dingen aanschouwd, maar nog grotere worden voorbereid. Moge God je besturen; word een goed krijgsknecht van Jezus Christus en strijd voor hem". Dit was een profetie, want Philippus zou een krijgsman, ja een groot krijgsman van Jezus Christus worden.
Philippus was geboren op 16 februari 1497 en nu in 1507, het sterfjaar van zijn vader, staat hij gereed om het ouderlijk huis voorgoed te verlaten. Grootvader is gekomen om hem te halen en nu moet Philippus afscheid van zijn vader nemen. Nog eenmaal nadert de jongen het bed van zijn vader; hij knielt neer en ontvangt de zegen van zijn vader. Nog een laatste blik en beiden zien elkaar voor het laatst op deze aarde.
Met grootvader reist hij naar Spiers. Grootvader zal hem verder opvoeden.
Philippus heeft een goed verstand en het is daarom geen wonder, dat hij onder goede leiding goede vorderingen maakt.i Hij heeft eerst een bedeesd karakter, maar daar hij in grootvaders woning dikwijls in aanraking komt met beschaafde en geleerde mensen wijkt zijn beschroomdheid en wordt hij vrijmoediger en durft ook aan de gesprekken deel te nemen. Al spoedig valt zijn scherpzinnigheid op. Na het sterven van zijn grootvader wordt hij naar Pforzheim naar school gezonden. Hier komt hij in aanraking met de geleerde Reuchlin. Deze geeft hem twee boeken ten geschenke: een griekse spraakkunst en een Bijbel. Deze twee boeken blijven voor zijn verdere leven zijn lievelingsboeken.
Toen Reuchlin Philippus enkele maanden later weer ontmoette was hij verbaasd over de vlotheid waarmee hij Latijn sprak. Naar de wijze der geleerden uit die dagen veranderde hij de naam Schwartzerd in Melanchton.
(Wordt vervolgd.)
Het is al lang geleden dat ik wat rebussen plaatste. Hier komen er een paar. De ontwerpers zijn: Henk Last, Dick den Hertog en Elly Monster. Leuk hoor! Wie stuurt me er nog eens een paar?
Zo jongelui, dit was het voor dit maal van mij. Allen een hartelijke groet van
C. de Bode - Tholen.
Beste vrienden en vriendinnen,
Allemaal nog op tijd klaargekomen met de laatste puzzle? Het was dit keer een behoorlijk stukje werk, vonden jullie niet? Over de puntenverdeling kan ik nu nog niet veel vertellen. In een van de volgende nummers hoop ik dat jullie mede te delen.
Voor puzzle nr. 2 heb ik weer heel wat inzendingen van jullie ontvangen. Enkelen waren trouwens wel wat laat met de inzending.; Voor degenen, die me dat schriftelijk hebben medegedeeld heb ik nog een uitzondering gemaakt. Probeer de volgende keer wat vroeger in te zenden.
De oplossing van deze puzzle is:
De tekst is: Want Zijn ogen zijn op ieders wegen" (Job 34 : 21a)
Zo jongelui, nu hebben we in deze serie drie puzzles gehad. De vierde opgave is in een wat andere vorm gegoten. Ik geef jullie hieronder n.1. een titel door, waarover je een kort opstel moet maken. Het beste opstel zal geplaatst worden in „Daniël". Bij de beoordeling let ik er speciaal op of je de namen en gebeurtenissen die in het betreffende Schriftgedeelte staan, juist beschreven. hebt
De titel luidt: „Een herdersjongen tot koning gezalfd".
Alle inzendingen ontvang ik graag vóór 26 november. Je weet het adres: Makreelstraat 24, Hoogvliet.
P.iS.: Vergeet je vooral niet deze keer je leeftijd te vermelden?
Met vriendelijke groeten,
S. Sakko.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 november 1971
Daniel | 16 Pagina's