Onze Kontaktdag

(I)

Op 't station van Utrecht kwamen ze donderdagmorgen 30 september met verschillende treineh tegelijk aan, de dames die op weg waren naar onze Kontaktdag. Velen waren te herkennen aan het pak dat ze meedroegen met kleding en linnengoed voor het zendingsveld! Het kopje koffie dat bij aankomst in de kerk werd aangeboden smaakte heerlijk na de soms lange reis.

Tegen half elf opende onze presidente, mej. W. den Hertog, met een kort welkomstwoord de morgenvergadering. Alle aandacht was daarna voor de meegebrachte handwerken, die in de bovenlzaal waren uitgestald. Met veel animo werden patronen overgenomen, foto's van een verkoopavond bekeken, ideeën uitgewisseld en eventuele moeilijkheden met elkaar besproken. En zo maar wat met elkaar praten kan ook fijn zijn!

Omstreeks twaalf uur kwamen we weer samen in de kerk. De presidente deelde toen mee, dat de Jubileum-Bondsdag volgend jaar bij leven en welzijn in gebouw Tivoli in Utrecht gehouden zal worden. Dat is iets waaraan we wel even zullen moeten wennen, want tot nu toe zijn alle bondsdagen in een kerk gehouden. De kerk van Utrecht is ons helemaal vertrouwd geworden in de loop der jaren. Bij de meegebrachte boterhammen smaakte de koffie van mevrouw de Graaf weer best.

De middagvergadering had een meer officieel karakter. Dat was eigenlijk onze vroegere Kontaktmiddag. Pas de laatste jaren is de morgenVergadering er bij gekomen voor het uitwisselen van gegevens ever handwerken. Het is te begrijpen, dat ds. H. Rijksen als vanouds alleen de middagvergadering leidde. Hij liet zingen Ps. 138 : 3, las Mattheus 13 van vers 44 t.m. 53 en ging voor in gebed. In zijn openingswoord sprak hij naar aanleiding van vers 44 over de schat in de akker, waarbij het Koninkrijk der hemelen door de Iieere Jezus vergeleken wordt. Voor velen is dat Koninkrijk een plicht, een last. Maar voor degenen die de Heere vrezeri is het een schat van heil, van vertroosting en van zaligheid. De man in de gelijkenis vond de schat toen hij werkzaam was op de akker, en hij vond hem onverwacht. Daarom moeten wij werkzaam zijn op de akker van het Koninkrijk der hemelen en biddend Gods Woord onderzoeken. Dan zou de Heere onverwacht ook ons hart kunnen openen, zoals Hij dat bij Lydia deed. Uit het verbergen van de schat mogen we afleiden, dat het Gods gewone weg is dat er een' afstand ligt tussen het vinden van de schat en de volle zekerheid van het heil. Na het vinden van de schat volgt er een tijd van verbergen, van verborgen leven met God en van veel strijd. Pas als de mens alles wat van hemzelf is, verkocht heeft en hij zelf niets meer heeft, kan de schat zijn eigendom worden. En

deze schat bevat alles voor tijd en eeuwigheid.

Hierna hield ons bestuurslid mevrouw Beekman uit Gouda met enkele dames een vraaggesprek over het eerste vakantiekamp dat door onze Bond is georganiseerd. Mevrouw Stolk-Kok uit Dubbeldam, lid van de Commissie Vakantiekampen, vertelde iets over het organiseren van zo'n kampweek. Mej. Vermeulen uit Vlaardingeri, die deel uitmaakte van de kampleiding, beantwoordde vragen over de dagindeling en de sfeer onder de gasten. Mevrouw Beekman-de Ridder, eveneens uit Vlaardingen, vertelde over haar ervaringen als gast. Deze week die gehouden werd in Het Brandpunt te Doorn is, zoals we hoorden, succesvol verlopen.

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen