Het bos bij de zee

Hier suist een stilte die geen stad kan geven. De wind beweegt maar nauw de populier, en zoete geuren komen aangedreven van kamperfoelie en van eglantier.

Langs 't groene bospad reiken hoog verheven de stammen van de dennen stram en fier, en achter duinen, die het bos omgeven, bespeelt de zee haar machtige klavier.

De afgematte geest zal hier genezen, zo veilig ver van daverend gerucht, door velen als vooruitgang aangeprezen.

Hier aad'men mens en dier in zuivre lucht. Kan deze vrede niet bestendig wezen? Is 't hier volmaakt? Het ganse schepsel zucht,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen