Het profetische woord

Christus zal groot zijn

Dit wordt hier door het profetische woord als één van de kenmerken van de Kerk genoemd: Christus zal groot zijn, zoals wij ook zeer goed vertalen kunnen: Christus zal worden groot gemaakt. Door wie moet Christus worden' groot gemaakt? In de eerste plaats door de verkondigers van Zijn evangelie. Laten wij daar goed op letten! Een preek is niet goed, als Christus niet wordt groot gemaakt, dat wil zeggen geroemd, aangeprezen, bezongen in Zijn schoonheid en liefde; een preek is niet goed, indien Hij niet wordt groot gemaakt als de biddende Hogepriester, Die door de hemelen is doorgegaan, als de Man van smarten, Die het kruis heeft verdragen en schande veracht, als de Levensvorst, Die triomfeerde over dood, graf en hel, als de Zoeker en Zaligmaker van het verlorene, en als nog zoveel meer. Door wie moet Christus worden groot gemaakt? In de tweede plaats door u en door mij. Pardon, zegt u wellicht: ik ben maar een onbekeerd mens! Maar dan vraagt het Woord Gods u: wie geeft u. het recht onbekeerd te zijn? Wie geeft u het recht „slechts een gewoon mens" te zijn? Trouwens, wij zeggen dat zo makkelijk: ik ben maar een gewoon mens. Maar beseffen wij wel, d.at. in de ogen des Heeren een „gewoon mens" een mens is, die Zijn lof verkondigt? Een onbekeerd mens is een ongewoon mens, zó liggen de zaken voor God. Wij moeten niet gewoon gaan vinden wat God zéér ongewoon vindt. Welnu, Christus meet worden groot gemaakt door u en door mij. Dat zeg ik niet, dat zegt het Woord. En zolang het in ons leven nog niet zover is, dat onze onreine lippen stamelend en haperend de lof gaan verkondigen van de Schoonste aller mensenkinderen, zolang is het nog niet goed. Het is groot en goed, als wij iets kunnen zeggen van onze eigen dwaasheid en verlorenheid, maar dat mag het laatste woord niet zijn. Het laatste woord moet zijn: zo moet cle Koning eeuwig leven! Zijn naam moet eeuwig eer ontvangen! Alles, wat aan Hém is, is gans begeerlijk! Nü Zal Hij groot zijn tot aan de einden der aarde.

Christus zal vrede zijn

Micha wijst in deze vier woorden nog op één parel aan Christus' kroon: Hij zal vrede zijn. Neen, Micha zegt niet dat Hij vrede brengen zal, maar dat Hij vrede zijn zal. Dat wil zeggen': wie Christus heeft, heeft vrede. En wie Hem niet heeft, heeft géén vrede. Wat is vrede? Dit is nu een van clie woorden, die een Adamskind niet meer verstaat, sinds hij werd verdreven uit de Hof van Eden. Ja, zeggen wij, het is nu vrede. En dan bedoelen wij: het is niet meer zo als in cle jaren '40—'45. Het is geen oorlog meer. Maar is het daarom vrede? Durft iemand beweren dat er vrede is? Goed, wij moorden elkaar niet meer op grote schaal uit, althans niet in West-Europa, waar wij leven, en althans niet lichamelijk, want geestelijke massamoord wordt dag aan dag bedreven. Is er vrede? We lopen op straat en zien hoe kleine kinderen spelen — maar plotseling breekt er ruzie uit en schoppen en slaan ze elkaar waar ze elkaar maar raken kunnen. We werken op een kantoor of fabriek en zien hoe er meer wordt gewerkt met de ellebogen dan met hoofd en handen. We bezoeken een bejaardentehuis en horen van vetes, ruzies, laster tussen oude mensen van tachtig, negentig jaar. Is er vrede?

Hier en daar loopt een vredestichter rond met schone woorden over verbroedering tussen volken, naties en generaties. Je krijgt medelijden met die vredepredikers, want het werk breekt hen bij de handen af. Hoe kan het ook anders? Wat zegt de Heere Jezus? Uit het hart komen voort boze bedenkingen, doodslagen, overspelen, hoererijen, dieverijen, valse getuigenissen, lasteringen . . . . . De Schrift heeft niet zo'n optimistische kijk op de mens als we soms wel horen suggereren. Als uit het hart cle oorlog komt, hoe kan de oorlog dan verdwijnen? Als in het hart cle vrede komt, cle Vrede! Dat is een ander soort vrede dan cle wereld kent. Vrede laat ik u, Mijn vrede geef Ik u! Dat is cle vrede Góds, die alle verstand te boven gaat. Die vrede leer ik kennen als ik Jezus leer kennen. Eerder niet. Déze zal Vrede zijn!

Onrustig is ons hart in ons, totdat het rust en vrede vindt in U, o God (Augustinus).

Christus zal Redder zijn

Met de verzen 4 en 5 zijn wij weer beland in van die typisch oud-testamentische verzen, waarin de profeet spreekt over de toestand van Christus' Gemeente in de woorden en de beelden van zijn eigen tijd en situatie. Assur, het land van Nimrod, het zijn aanduidingen die ons niet zoveel meer zeggen. Maar kan van Micha anders worden verwacht clan dat hij de taal van zijn eigen tijd spreekt? Laten wij echter één ding goed in het oog houden: het gaat om de Kerk! Als Micha zegt: alzo zal Hij ons redden van Assur, dan bedoelt hij met die „Hij'' de Heere Christus, en met Assur alle aarstvijanden van Christus' Kerk. Hij spreekt dus de taal van zijn tijd, maar die taal heeft als het ware een dubbele bodem. Wanneer Assur in ons land zal komen

Ja, Assur. Jerem. Wie 11 zou voor Micha anders 1 Thess. de 5 aartsvijand van Gods volk zijn geweest dan Assyrië? Micha was immers een tijdgenoot van Jesaja, dus van Hizkia, dus van Sargon en diens zoon Sanherib, de pocher voor Jeruzalems muren. De dreiging uit het oosten overschaduwde het leven van Micha en zijn tijdgenoten. Het noordelijke Tienstammenrijk was in 722 door Sargon, cle vader van Sanherib, geknecht. Het trotse babylcnische rijk was ten prooi gevallen aan het als een gletscher voortschuivende assyrische geweld. Wie kon bestaan voor deze legerscharen? Assur, het land van Nimrod, die een geweldig jager was voor het aangezicht des HEEREN, stichter van Nineve Een koude huiver liep het volk over de rug bij het horen van die dreigende klanken. Maar, zegt Micha, maar, zegt Gods Woord, wanneer Assur in ons land zal komen, en wanneer hij in onze paleizen zal treden, zo zullen wij tegen hem stellen zeven herders, en acht vorsten uit de mensen.....

Nou nou, Mchia ..... sta je nou wel met je beide benen op de grond? Geloof je nu in ernst dat zo'n man of vijftien een vloedgolf kan keren, waartegen het gehele babylonische rijk niet opgewassen bleek? Jawel, zegt Micha, jawel! Zeven: herders en acht vorsten uit de mensen zullen het land van Assur en het land van Nimrod afweiden met het zwaard! Maar wat lezen wij verder? Alzo zal Hij ons redden van Assur

O ja, Hij! Het ging immers steeds over Hém, over Christus, over de Geborene in Bethlehem Efratha! Hij zal redden van Assur. Hij zal redden van Nimrod, van al die geweldige jagers. Vrienden, Hij zal redden van die jager, die ook u op de hielen zit, van die verschrikkelijkste onder de jagers, van hem die u regelrecht naar de dood en de hel wil jagen. Wij lezen hier in die wonderlijke oudtestamentische woorden, hoe Christus al Zijn ellendigen bevrijdt, als hen geweld en list bestrijden, al gaat het nog zo hoog! Hoe dan? Door zeven herders en acht vorsten uit de mensen. Zeven en acht zijn symbolische getallen, 't Zijn maar gewone mensen, nietige mensen, die hier Zijn Woord prediken. Maar zij zullen het land van Assur afweiden met het zwaard! Dit is het geloof dat de wereld overwint. In alle gebrek, in alle zwakheid, in alle nietigheid dragen hier een handjevol mensen het Evangelie der verzoening door een gigantische overmacht van duivel, zonde en verderf, maar dwars door al die zwakheid heen ontrukt Christus Zijn broeders aan de grijpende handen van de duivel en de grimmige kaken der hel. Zó redt Hij ons van Assur!

Gespreksvragen:

1) Wat bedoelt de Schrift met vrede?

2) Wat bedoelt de Schrift met het groot maken van Christus?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen