Curatorium, gemeenten en nog iets....!

In ons land zijn we met ongeveer 75000 anderen lid van de Gereformeerde Gemeenten, verdeeld over 151 gemeenten. En we hebben 42 predikanten. Tellen we daarbij alvast de vijf studenten, die binnenkort hopen klaar te komen, dan wordt dit aantal 47. Hieruit blijkt dat 104 gemeenten geen predikant hebben. Gemeenten die zondag aan zondag de levende verkondiging van Gods Woord missen en bij elkaar komen om te luisteren naar het voorlezen van een preek. Of, ze doen een beroep op het gering aantal predikanten om 's zondags tenminste één dienst in de vakante gemeente te leiden, zodat zij dan drie keer per zondag moeten voorgaan; op verschillende plaatsen ook tevens nog een doordeweekse dienst. Een zware taak! Zij zijn ook maar mensen en hun ambt houdt naast het leraar-zijn ook nog in dat zij als herder de hun toevertrouwde gemeente dienen.

Begin juni hoopt het curatorium weer te vergaderen. Uit alle delen van het land komen dan mensen naar Rotterdam; mensen die geloven van God een roeping tot het ambt van predikant te hebben gekregen. Een bijzonder spannende tijd, voor hert in de eerste plaats, voor de gemeenten niet minder. In enkele ogenblikken moeten zij hun bekering en roeping voor het curatorium onder woorden proberen te brengen en de curatoren staan voor de moeilijke taak daarop het beslissende woord te spreken. Immers, zij zijn de mensen die de opdracht hebben gekregen' zorg te dragen voor het welzijn van de gemeenten wat betreft de toelating tot de opleiding voor predikant, Het woord curatorium komt van het latijns werkwoord curare = zorg dragen voor iets of iemand. In dit geval zorgen voor de toelating en opleiding van hen, die Gods Boodschap aan zondaars hebben te brengen. Een zorg die toevertrouwd is aan mensen: mensen die zélf zondaren zijn. Is dat geen tegenstrijdigheid? Is dat wel mogelijk? Ja, is dat wel toelaatbaar?

Moeilijke vragen. Minder moeilijk is het kritiek te leveren, zonder daarvoor iets positiefs in de plaats te stellen. Het zou hier niet de juiste plaats zijn op deze vragen in te gaan. Dat is ook niet mijn bedoeling. Ik wil op iets anders wijzen. Dat doe ik in de hoop dat je toch niet het gevoel hebt met een kluitje in het riet gestuurd te worden. Het gaat erom wat je wél kunt doen. En dan zeg je misschien: „O, dan weet ik al lang wat er komt!" Dat is misschien wel zo, maar toch komt op ons allemaal de vraag af of we dat ook inderdaad doen.

Gebed om nieuwe predikanten. De Heere vragen of Hij neg mensen wil roepen tot de verkondiging van Zijn rijke Boodschap. Gebed of de Heere deze mensen op het beslissende moment de juiste woorden in de mond wil geven, zodat ze in staat zijn datgene onder woorden te brengen, wat de Heere in hun leven gesproken' en gedaan heeft.

Gebed voor de curatoren, die zulke belangrijke beslissingen hebben te nemen. Ook zij lopen het gevaar hun ja of nee op verkeerde motieven te gronden. Curatoren zijn geen feilloze mensen. Dat weten ze zelf ook wel, maar juist daarom hebben zij zo bitter hard het gebed van de gemeenten nodig cm de verlichting met de Heilige Geest.

Gebed ook voor al onze predikanten; dat zij iedere keer weer de inhoud van hun opdracht goed mogen' verstaan: leraar èn herder te zijn. En dat in de houding van ware christenen: in ootmoed en zelfverloochening; vechtend tegen de geest van deze tijd, óók in hun eigen leven; vreemdelingen in de wereld te zijn en zo iets zichtbaar te maken van wat cle Kerk behoort te zijn in deze wereld.

Tenslotte en daarmee ook het voorgaande samenvattend: gebed om uitbreiding van Gods Koninkrijk, waar ook. Laat ons gebed niet ophouden bij de grenzen van de Gereformeerde Gemeenten. Want dan hebben we ons eigen bouwwerk op het oog. En zodra het om onze status gaat, is Gods eer ver te zoeken. Maar laat de komst van Zijn Koninkrijk cle drijfveer van ons gebed zijn. Wij mensen brengen er niets van terecht. Ons resultaat bestaat uit scherven en brokstukken. Maar de Heere is de grote Pottenbakker; in het persoonlijk leven, maar ook in het kerkelijk leven. Onvermoeibaar raapt Hij d.e stukken bij elkaar om Zijn ontwerp te voltooien. Bij dat werk

maakt Hij gebruik van mensen als Zijn dienaren en boodschappers. Maar ook van het eenvoudigste gemeentelid. Hij wil gebeden zijn. En Hij heeft beloofd: Ik zal U herders geven naar Mijn hart; die zullen U weiden met wetenschap en verstand. Heere, vervul dan wat U beloofd hebt, ook nu!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen