Het profetische

De verwachting van de wereld

Ook deze laatste vier verzen van Micha 4 zijn niet gemakkelijk te verstaan. Naast grondige studie is er bijzonder licht van de Heilige Geest nodig, wil het Woord des Heeren hier ons klaar en helder zijn. Tussen twee haakjes: deze artikelen zijn beslist niet goed te volgen, als u de tekst die behandeld wordt, niet voor u hebt, en eerst aandachtig leest. En wellicht schenkt de Geest u bij het lezen er meer licht over dan mij bij het schrijven — Hij opene ons allen ocg, oor en hart!

Nu, zegt Micha. Dat woord plaatst ons dus in de wereld en in de tijd van de profeet. Maar het is ook een profetisch nu: het is ook heden waar! Immers, vele heidenen zijn tegen u verzameld, die daar zeggen: laat ze ontheiligd worden, en laat ons ocg schouwen aan Sion Het zoemt en gonst van de geruchten van oorlogen in Micha's dagen. Assyrië! Een naam vol dreiging, vol sombere klank. Duitsland in cle dertiger jaren Micha ziet verder: Babel. Nebukadnezar, de onoverwinnelijke. Hij ziet haar branden, de heilige stad Hij hoort de heidenen schreeuwen: laat ze ontheiligd worden!

Steek cle brand in die tempel! Het herhaalt zich, alle eeuwen' door. Eerst heeft satan cle spits van zijn aanval gericht tegen het joodse volk, tegen Israël. Enig motief van cle vorst der duisternis: het vrouwenzaad mag niet worden geboren! Daarom was Israël vanouds als een speelbal der volkeren. Ten ware de HEERE, Die bij ons geweest is, zegge nu Israël, ten ware de HEERE, Die bij ons geweest is, als de mensen tegen ons opstonden teen zouden zij ons levend verslonden hebben, als hun toorn tegen ons ontstak!

En de profetie van Micha is hier ook weer zo actueel. Wat is Gods gemeente in onze dagen aangevochten! De vrouw is in cle woestijn gevlucht, en de draak vervolgde haar. De draak vergrimt cp de vrouw Wat zijn er vele „heidenen" tegen de kerk verzameld, die maar één begeerte hebben: haar te ontheiligen. Vijanden van buiten: pers, communicatiemedia, tijdgeest. Vijanden van binnen: Schriftkritiek, ondergraving en' uitholling van cle belijdenis, aandachten Micha 4. n—u tasting van het reine Evangelie van vrije genade door Jezus' bloed.

Garven tot de dorsvloer

Hoewel: verdient cle kerk beter? Is de kerk een zielig hoopje arme sohapen, bedreigd door bloeddorstige wolven? Neen. Dat beeld is vals. De kerk is in zichzelf een vergadering van goddeloze dwazen, die van het heilspoor zijn afgeweken. Kijk eens cm u heen. Beperk u maar tot de gereformeerde gezindte. Hier is een kerk, die ondergraven wordt, aangetast in de fundamenten: de Schrift wordt op cle snijtafel van de rede gelegd, de belijdenis omgevormd, en van cle kernpunten des gelcofs „gezuiverd''. Daar is een kerk waar men zegt: wij hebben gelukkig nog de zuivere leer. wij mogen de oude waarheid neg bezitten en voor men het weet, zit men tot over de oren in de zelfgenoegzaamheid en is men een stank in Gods neusgaten. Verdienen we dan beter clan dat de Heere ons met een ruk van Zich wegslingert en ons laat ontheiligen door de vele heidenen', die tegen ons verzameld zijn? Verdiende Israël beter, dan dat de tempel in de brand ging en het volk zou worden verstrooid naar Babel om nóóit weer terug te keren? O neen, zij verdienden niet beter en wij verdienen niet beter.

En toch al die heidenen, zij weten de gedachten des HEEREN niet. Die gedachten zijn hoger dan onze gedachten'. Daarom, hoe kostelijk zijn mij, o God, Uw gedachten! Hoe machtig veel zijn haar sommen! Wonderlijk zijn Uw werken — ook weet het mijn ziel zeer wel.

Zó wonderlijk zijn Gods werken: éérst laat hij zijn trouweloos volk tuchtigen, geselen door brute vandalen, goddeloze spotters en vloekers. En als die verwoesters om het nu zo maar eens te zeggen nog krom staan van het lachen over het „einde" van Gods Kerk dan werden zij zelf gedorst als garven op cle dorsvloer. Onvoorstelbare ontgoocheling!

O, de Heere kan u slaan in u leven. Zulke klappen kunt u krijgen, dat u niet meer overeind denkt te kunnen. Ménsen kunnen u veel aandoen. Dat wist David al. Daarom zei hij: mij is zeer bange; laat ons toch in de hand des HEEREN vallen, want

Zijn barmhartigheden zijn vele, maar laat mij in de hand van mensen niet vallen! Maar als u wèl in de hand van mensen gevallen bent, als u wèl moet roepen: wij zijn reeds moe van al de schamp're woorden, die wij van smaders hoorden... als ge cm uw geloof het mikpunt van spot en hoon bent, en het schijnt alsof de Heere u niet verlossen' wil wat dan te doen? Dan ligt er maar één weg open: Hem volgen, Die als Hij gescholden werd niet wed.erschold en als Hij leed niet dreigde, maar het overgaf aan Dien, Die rechtvaardig oordeelt. Belijd dan de Heere uw zonden en zeg: Heere, ik verdien niet beter. Ik kan niet op mijn rechten staan, want ik héb geen rechten. Maar kom mij te hulp...

Somber slot

Laat u dan door dit woord vertroosten: de Heere bewaart alle benauwers van Zijn kerk als garven tot cle dorsvloer! Bij het dorsen wordt het graan vertreden, meestal door runderen met hun zware hoeven. Nu belooft de Heere: Mijn kinderen, jullie mogen straks al Mijn en jullie vijanden zélf dorsen. De Heere spreekt in beeldende taal: Ik zal jullie, zegt Hij, een hoorn van ijzer geven en hoeven van koper. Vele volken zult ge mogen verpletteren

Vindt u dit hard? Wreed? Dan verstaat u het nog niet goed. Het gaat er niet om, dat Gods Kerk eenmaal haar „haar terugzal mogen halen" — o neen, u moogt niet denken, als u wordt gehoond en gesmaad om uw geloof: wacht maar, mijn tijd komt nog wel O neen. Dan verstaat u Gods gedachten niet. Hèm komt de wrake toe! Als u wordt gehoond om Christus' wil, wordt Christus gehoond! En daarom zal het toornende Lam eenmaal wreken de smaad, die ons wordt aangedaan! Maar nu het wonderlijke: Hij zal de wraak doen uitvoeren door Zijn Kerk. En met vreugde zullen zij als dorsende runderen verpletteren alle spotters, vijanden, huichelaars, niet uit wraakzucht, niet uit rancune, maar omdat het gaat om de geroofde ere Gods, die weer wordt opgericht.

Somber eindigt plotseling weer het hoofdstuk. Nebukadnezar komt weer in zicht. Zó ver zal het komen, dat Israëls rechters ongestraft in het gezicht zullen worden geslagen met een stok. Vreselijke toekomst! Licht en donker wisselt in Micha's profetieën steeds af, u ziet het. Dit hoofdstuk eindigt donker. Maar een heerlijk morgenlicht breekt aan! Het is alsof de profeet nu een ogenblik de adem inhoudt, voor hij cle schone, ontroerende jubelroep aanheft, waarmee zijn vijfde hoofdstuk inzet.

Gespreksvragen:

a) Hoe moeten wij in het licht van vers 12 en 13 denken over de wraak-en vloekpsalmen (zie vooral Psalm 137).

b) Hoe hebben wij te reageren als wij worden bespot om ons geloof?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen