boekbesproking

TOESPRAKEN AAN DE TAFEL DES HEEREN.

„Totdat Hij komt" is één van de vele werken die Spurgeon heeft nagelaten. In dit boek zijn toespraken opgenomen, die S. heeft gehouden voor kleine gezelschappen, die in zijn zitkamer in Mentone met hem het H. Avondmaal gebruikten. Daarnaast zijn toespraken opgenomen, gehouden voor grote vergaderingen waar zeer velen deelnamen aan de viering van het H. Avondmaal. Met grote ernst verkondigt S. het Woord des Heeren. De gelovigen worden vermaand nergens anders hun zaligheid van te verwachten dan van de Heere Jezus Christus. Steeds weer worden zij aangespoord om met al hun nood tot Hem te gaan: „Zeker, het kind moet op een afstand blijven van zijn vader, als het weet dat het zijns vaders ongenoegen heeft opgewekt. Maar waarom zouden wij ons verwijderd houden, als Christus Jezus met de glimlach der liefde op ons nederziet? Neen, wanneer zijn glimlach ons aantrekt, zo laat ons het paleis zijner heiligheid binnentreden en zijn gouden schepter aanraken." (pag. 94) En in een toespraak n.a.v. de genezing van de bloedvloeienae vrouw: „o Mijn hoorder, als gij alleen nog maar het gebed hebt, wees dan toch nooit tevreden met uw bidden; laat niet af, vóór gij in uw gebed Christus hebt aangeraakt. Als gij Hem nog niet hebt verkregen tot uw deel, zucht en roep dan, tot eiken prijs, zolang tot Hij uw deel is!" (p. 267)

S, vermaant de wedergeborenen niet te rusten op vroegere ervaringen maar te staan naar meer genade: „Over zichzelf voldaan te zijn is geen teken van genade. Maar naar meerder genadebetoon te verlangen is dikwijls veel beter blijk en bewijs van de gezonde staac onzer ziel", (p. 269)

Ondanks alle moeilijkheden en tegenwerking die S. ondervindt is het zijn grote verlangen het Evangelie van de gekruiste Christus te prediken: „Welk een kostelijk en heerlijk evangelie mag ik toch aan arme zondaren prediken. Indien zij Jezus maar aanraken, al ware dan cle duivel zelf ook in hen, zo zal die aanraking des geloofs den duivel naar buiten drijven, (p. 274) I.t.t. Philpot richt S. zich in zijn prediking niet uitsluitend tot de wedergeborenen. Het doet hem pijn dat zovelen Christus menen niet nodig te hebben: „We eindigen met een betuiging van diep leedwezen, omdat er velen hier zijn, die niets kunnen verstaan van wat wij gesproken hebben en er niet in delen. Er zijn er onder u, die niet tot de tafel des avondmaals moeten komen, omdat gij Christus niet lief hebt. Gij hebt Hem nog niet leren vertrouwen; gij hebt geen deel aan hem. Er is geen zaligheid in de sacramenten. Hier is de weg: gelooft in de Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden".

Slechts af en toe merken we dat S een Baptist was en als zodanig een andere opvatting had over o.a. de H. Doop. De gemeente wordt uitsluitend gevormd door diegenen, die na belijdenis van geloof en bekering de volwassendoop hebben ontvangen. In zijn prediking, vaak voor vele duizenden gehouden, richt hij zich echter niet uitsluitend tot deze gemeente. Als hij evenwel de gemeente nodigt tot de tafel cles Heeren meet men zich bedenken dat deze in zijn geheel uit ware gelovigen bestaat en als zodanig ook in zijn geheel genodigd wordt.

We kunnen dit boek, ondanks het bovenstaande en de enigszins verouderde stijl, van harte aanbevelen. In dit boek spreekt een schriftgeleerde, die onderwezen is in het koninkrijk der hemelen en die gelijk is aan een heer des huizes die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen