JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Verantwoordelijkheid of leiding

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Verantwoordelijkheid of leiding

7 minuten leestijd

Op 28 april gaan we stemmen. Tenminste. . als je eenentwintig bent. En wel uit een keus van 28 partijen. Wat doe je op die dag? Stemmen is niet meer verplicht. Sn „men" zegt dat de jeugd weinig belangstelling heeft voor politiek. Het is ook wel om te duizelen, al die partijen en partijtjes. Verdeeldheid in alle lagen van denken: christelijk of niet-christelijk. En maakt die ene stem van jou dan zoveel uit?

Eén voorbeeld: in een gemeente werd een ledenvergadering gehouden voor het kiezen van nieuwe ambtsdragers. Twee vrienden wilden graag dat een door hen zeer gewaardeerd man gekozen zou worden. Maar wat maakten die twee stemmen van hen nu uit? Ze gingen. Resultaat: de man werd gekozen met de helft plus een stem. Waren die twee vrienden er niet geweest, dan was juist hij niet gekozen. Ligt de oorzaak van deze uitkomst in het verantwoordelijkheidsgevoel van die twee óf was het Gods leiding?

Ons hele leven is één groot stuk verantwoordelijkheid. Als je de werkelijke diepte daarvan zou beseffen, zou het je duizelen. Toch valt het niet te ontkennen. We zijn op deze wereld en dragen daarvoor de volle verantwoordelijkheid. Iedere dag zit vol met het nemen van allerlei beslissingen, grote en kleine. We beseffen het dikwijls niet, maar het is zo. En niet-beslissen is soms ook het dragen van een stuk verantwoordelijkheid; dat vergeten we wel eens! Enerzijds ken'merkt deze tijd zich door een grote uniformiteit. Je dreigt een kuddedier te worden: kleding wordt door de mode voorgeschreven; massamedia beïnvloeden je mening; we wonen in gelijke huizen; je persoonlijke gegevens worden door een computer in statistieken verwerkt; zelfs je vakantie dreigt nog door anderen georganiseerd te worden met alle voorzorgsmaatregelen inbegrepen. Kortom, een kind kan de was doen. Is er daarom nog wel sprake van eigen verantwoordelijkheid?

Anderzijds biedt deze tijd meer dan ooit variatie: een zeer gevariëerd schoolsysteem staat je na de lagere school te wachten; dezelfde studiemogelijkheden voor meer en minder goed gesitueerden; een uitgebreide gids van beroepen ligt op je te wachten; een grote keuzemogelijkheid in kerken; zelf kies je je levenspartner; en ben je getrouwd, dan komt de vraag naar cle gezinsgrootte op je af, want je staat voor de keus daarin zelf wel of niet in te grijpen. Al deze dingen bij elkaar genomen een onvoorstelbaar grote verantwoordelijkheid. In feite kies je iedere keer weer uit de vele toekomstmogelijkheden voor jezelf en cle samenleving waarvan je deel uitmaakt: verantwoordelijkheid. Je doet dat met gekregen gaven en uit gekregen mogelijkheden: leiding. En dan al die kleine beslissingen van alle dag. Hoe reageer je bij voorspoed? Is het gevolg hoogmoed of ootmoed? Hoe ben je in tegenslag? Opstand of gebed om bijstand? Hoe is je verhouding tot je ouders? Wat zoek je in je levenspartner? Hoe reageer je als het anders loopt dan je gedacht had? Leef je voor dit leven of krijgt je leven zin tegen de horizon van de eeuwigheid? Vaar je op een vast kompas of dein je mee op de golven van je eigen ups en clowns en die van de omstandigheden? Kies je telkens zeer bewust of laat je alles maar een beetje op z'n beloop in cle gedachtenwaas van een soort noodlot of een oppervlakkig meedobberen met een hogere leiding?

Toen je ouders jou als een baby kregen, droegen zij de verantwoordelijkheid voor je leven. Maar ze voedden je op met het doel dat je deze verantwoordelijkheid steeds meer zelf zou gaan dragen. Want volwassen worden betekent dat je zelf beslissingen gaat nemen, waarbij je ouders hopen dat je dat doet in de lijn van je opvoeding. Maar hoè doe je dat? Soms heb je al gereageerd, dus in feite al een beslissing genomen, voordat je het weet. We zijn namelijk altijd geneigd ons te laten leiden door eigenbelang, egoïsme en allerlei andere verkeerde eigenschappen en gevoelens. Ook ben je gauw geneigd een keus te maken met in je achterhoofd de vraag wat anderen wel van je zullen denken. Ben je daarentegen eerlijk tegenover jezelf, clan zul je vaak tot cle conclusie moeten komen dat je een beslissing moet nemen tegen jezelf in, of dwars tegen cle omstandigheden in, of volkomen tegenovergesteld aan wat de ancler of de anderen van je verwachten. Afgelopen zondag is het Pasen' geweest. Misschien was het wel cle dag van je belijdenis. Ook dat was een beslissing. In feite is Pasen cle beste achtergrond voor al onze beslissingen: de lijdende Heere Jezus, die Zijn leven gegeven heeft, maar ook is opgestaan en nu nog altijd bidt. Als dat gebeuren je leven gaat beheersen, dan neem je je beslissingen anders. Je blijft je nare karaktereigenschappen houden, maar je weet clan door Wie je je in alles moet laten leiden'. Je voelt je verantwoor-

delijkheid beter dan ooit en neemt daarom je beslissingen biddend in het vertrouwen dat je leven onder Zijn leidingstaat. Hier gaat verantwoordelijkheidsgevoel en leiding in elkaar over; niet voor het verstand, maar in het gelóóf.

In datzelfde geloof valt aan het eind van je leven je verantwoordelijkheid weg. Want je staat met lege handend Of beter nog: je staat met je handen vfcl verkeerde daden en beslissingen voor God. Maar de verantwoordelijkheid daarvoor valt weg in het bloed van de Heere Jezus. Wanneer je als kincl van God voor God de Vader mag verschijnen, clan kijkt Hij niet rechtstreeks naar jou, maar door het bloed van de Middelaar heen. Zijn leven staat Borg voor mijn leven. En mijn dood is opgelost in Zijn dood!

S. T. v. M.-V.

hopige harten, alle treurigen te troosten, de treurigen Sions te beschikken dat hun gegeven worde sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid.

En gij, Schaapstoren! Een wonderlijk, moeilijk, maar troostrijk vers. Zeer goed acht ik de verklaring van Kohlbrügge: de Schaapstoren is de toren, gebouwd op de Schaapspoort, die zo werd genoemd omdat door deze poort het offervee werd geleid op het tempelplein. In Micha's dagen heerste in deze poort niet de bedrijvigheid van het zich verdringende offervee, maar de stilte en de dodelijke rust van de onverschilligheid en de verwaarlozing van de tempeldienst des Heeren. Dit smartte de profeet tot in het diepst van zijn hart. Maar nu krijgt hij van de Heere de belofte, dat éénmaal deze Schaapspoort weer de „vorige heerschappij" zal terugkrijgen. Éénmaal zal, als weleer in de bloeitijd van David en Salomo, het offervee weer treden door deze poort. Vervuld is deze belofte, toen het Lam dat der wereld zonden droeg Zijn voetstap zette in de heilige stad. Toen werd de vorige heerschappij, de heerschappij van David en Salomo, overtroffen door Davids grote Zoon, door de meerdere Salomo.

Toen kwam het „koninkrijk der dochteren van Jeruzalem", dat wil zeggen de Heere Christus Zelf, Die de Overste is van alle koningen der aarde, toen kwam Hij tot het „Ofel van de dochter Sions". Wéér zo'n moeilijk woord! Het is niet zo moeilijk als het wel lijkt. „Ofel" is een hebreeuws woord, dat door de Statenvertalers niet is vertaald.: Het betekent „heuvel". En de „dochter Sions" is heel eenvoudig Jeruzalem. Ten oosten van de tempel lag een heuvelgedeelte, dat Ofel heette. In het boek Nehemia komt deze heuvel ook ter sprake, als beschreven wordt hoe de stad wordt gerestaureerd. Welnu, dit Ofel is de berg Sion.

Het is alles nog omsluierd. Er zit iets in, wat een theoloog eens opmerkte: het Oude Testament zegt ons wat Christus is, het Nieuwe Testament zegt ons wie Hij is.

Micha heeft het van vérre gezien, èn omhelsd! Profetische visioenen heeft hij gehad over de komende heerlijkheid van de Schaapspoort, maar het Lam Zelf heeft hij niet gezien. Wél heeft hij geweten en geloofd, dat de Schaapspoort verheerlijkt zou worden, dat het op het óffer aanmoest, dat alleen de besprenging met het bloed der verzoening een vrije en vrijmoedige toegang garandeert tot de troon der genade. Zalig, wie dit verstaat!

Gespreksvragen:

1. Wie mogen troost putten uit deze beloften?

2. Hoe spreekt de Schrift (en waar doet zij dat? ) over a. Christus als Herder. b. Christus als Lam?

3. Wat betekent „die Ik geplaagd had" in vers 6?

A.j M.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 april 1971

Daniel | 16 Pagina's

Verantwoordelijkheid of leiding

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 april 1971

Daniel | 16 Pagina's