Gedachten rond Pasen
En zie, ik ben Bevend tof in alie eeuwigheid (2)
En iie, ik ben Bevend tof in alie eeuwigheid (2)
De moderne theologie
Waar gaat u heen? vraagt u misschien. Het sterven van Christus, Zijn begrafenis, Zijn opstanding, dat zijn toch feiten voor ons? Houdt dit vast, ondanks alles. Houdt de Schrift vast. Laten we toch voorzichtig zijn met ónze ideeën op de voorgrond te plaatsen.
Met ons redeneren schuiven we zo vaak, heel geraffineerd, ons IK naar voren. Dit kan zelfs godsdienstig, vroom. Redeneren vanuit de bijbel, maar toch ónze mening daar doorheen weven.
Bestudeer Gods Woord. Oefent u daarin. Maar doe het biddend; smeekt om de verlichting des Geestes. Een onuitsprekelijk voorrecht zou zijn: Indien ge met uw moncl zult belijden de Heere Jezus en met UW HART geloven dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zo zult gij zalig worden!
En het geloof is uit het gehoor; werkt door het Woord! Gods Geest
Weet u wat cle tegengestelde weg is? Mijn ideeën, mijn inzichten', mijn verstand botst met de Schrift. Dan is de Schrift niet duidelijk. Ach, 't is ook een oud geschrift; een
menselijk geschrift, zo redeneert men dan. Zou dit, zou dat? Waar komt u terecht? Bij de Schriftkritiek! Waar komt u terecht? Bij de moderne theologie. De God-is-dcocltheologie.
Wat een schril kontrast met het „Ik ben levend tot in alle eeuwigheid".
De moderne theologie is een duivelse leer, één van de meest gevaarlijke aanvallen op de kerk des Heeren. Het beest uit de afgrond mobiliseert z'n legerscharen. Het beest uit de afgrond heeft ook z'n godsdienst, dat is het allergevaarlijkste. Als een vloedgolf worden de ongeloofstheorieën over de kerk uitgestort.
Als de Zoon des Mensen komt, zal Hij nog geloof vinden op de aarde?
Meer dan ooit te voren is het nodig dat de weinigen die nog getrouw zijn, bekleed worden met de wapenrusting Gods. En voornamelijk ook: Het zwaard des Geestes. Ik ben levend in alle eeuwigheid, dit is het grote struikelblok in de moderne theologie. Het lijkt er wel op, alsof we in een nieuwe Renaissance terechtgekomen zijn. De Renaissance van ± 1500 schuift op alle terreinen van wetenschap, kunst, godsdienst e.d. het individu naar voren. De mens is niet langer massa-mens, maar een zelfstandig handelend schepsel. We gaan daar niet verder op in, maar het is verrassend dat deze ideeën in onze tijd weer zeer aktueel zijn, alleen in een' andere „verpakking"' tot ons komen.
Er is niets nieuws onder de zon! De oerzonde, de paradijszonde, IK wil als God zijn Dit is de zonde die uitkomt in de afgoderij van Israël; in het verwerpen van de Messias en door zèlf-doen God trachten te bevredigen; het is de zonde van Arianen, Pelagianen, het is de zonde van de Renaissance, het is de zonde van het Humanisme, de zonde van het Rationalisme; de zonde van de Schriftkritiek; cle zonde van de moderne theologie! Hoor toch wat een taal: — NU is de mens gekomen tot de volwassenheid; nu is hij een zelfbeslissend, vrijhandelend wezen, cle grote medewerker Gods! De kluisters van de traditie, de knellende banden van de conservatieve godsdienst, het strakke kleed van het „oude" geloof, de enghartige belijdenis dat de Schrift Gods Woord is, al deze zijn hinderpalen op de weg naar de volle vrijheid van cle mens.
— De vrije mens, de moderne mens Democratisering op alle fronten; inspraak, medezeggenschap, bezetting van gebouwen e.d.; ze liggen geheel in hetzelfde denkvlak van de mens die in verwaandheid spreekt: Laat ons hunne (d.i. van God en Zijn Gezalfde en Zijn dienaren) banden verscheuren en hunne touwen van ons werpen, (zie kanttekening).
— Het draait alles om de mens. Puur humanistisch:
Het Evangelie moet aangepast worden naar de huidige sociale omstandigheden. Vertaal de boodschap van de Schrift en giet ze in een dusdanige vorm dat ze in deze snel veranderende wereld functioneert!
Medemenselijkheid, je volkomen geven voor het lot van je naaste, sociale bewogenheid, dit is de inhoud van het evangelie.
Wij hebben niet meer te cloen met dezelfde God, Die alles geschapen heeft. De God van onze voorvaderen past niet meer in onze denkwereld. De wereld, de onzichtbare wereld van God is toch voor cle mens onbereikbaar. God heeft Zich vrijwillig teruggetrokken Deïsme!)
Ja, nog krasser taal: God heeft juist de wereld gered, door Zich zelf terug te trekken. Hij heeft Zichzelf veroorloofd te sterven — God is dood. (oude Deïsme!)
— Nu krijgt de mens pas de volle kans; daarom is God heengegaan.
Jezus? Hij is slechts een model, Iemand Die Zijn ware identiteit (zijn werkelijk zijn; dus z'n vrijheid) gevonden heeft.
Nog geraffineerder is een andere opvatting over Christus, waar zo sluw (met een echte satanische listigheid) wat bijbelse, voor ons vertrouwde termen zijn doorgevlochten. Christus is tijdelijk plaatsoekleder, de plaatsvervanger van de mens. De mens is nog op weg naar zijn levensbestemming, nog op weg naar zijn identiteit. De Plaatsvervanger is slechts nodig totdat de mens zelf z'n plaats gevonden heeft. De mens, de mens, de mens
Theologie IS GEEN theologie meer anthropologie en sociologie. maai
De Heilige Schrift? Stel u een vrucht voor, met pit en omhulsel. Dat is de voorstellingswijze van de Heilige Schrift. Het omhulsel wordt bepaald door de tijd waarin we leven. Alweer: de mens bepaalt! En het allerdroevigste is, dat er van de Schrift bijna niets overblijft, de pit wordt ook nog aangetast.
Het is niet een proces van de laatste eeuw; laten we dat niet denken. Dit uithollingsproces is begonnen bij het Rationalisme; het verstand van de mens beoordeelt wat waar of niet waar is. Het begon met twijfel: „Is het ook dat God gezegd heeft ". Het eindigt met zich los te scheuren van God en Zijn Woord.
Nu klinkt de roep: Weg met de tradities,
weg met de „onzichtbare" wereld van God, weg met cle wonderen, die God heeft verricht, weg met het kinderlijk geloof in God; weg met de heilsfeiten als zodanig, ze zijn uit een geheel andere wereld, die niet meer past bij de onze.
Alles wordt nu in het horizontale vlak gedacht. Richt je blik op de wereld, opdat de medemens en niet zoals Paulus zegt: „Zoekt de dingen die boven zijn."
— Pasen? Is het werkelijk gebeurd? Wie zal dat zeggen. Wie kan ons dit aantonen? Niet het feit is belangrijk, maar wat doet het de mens NU. Vooral die laatste uitspraak is levensgevaarlijk; ze staat zo dicht bij wat wij van kindsaf geleerd hebben en tegelijkertijd staat ze er zo vèr van af! — Is het feit van Pasen geen feit, als ik persoonlijk het nut voor mijn ziel er niet van heb? U weet beter: HET FEIT IS FEIT! Maar zeer zeker is het noodzakelijk, dat in mijn leven ook dit feit volle werkelijkheid wordt voor mijn ziel!
Daar hebt ge enkele gedachten over cle moderne theologie. Er zou nog meer te noemen zijn, maar 't is steeds weer hetzelfde: Ik wil als God zijn. De mens in het middelpunt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 april 1971
Daniel | 16 Pagina's