Het profetische woord

Hier breekt het Evangelie in al Zijn verlossende en bevrijdende kracht door! Na de donkere tonen van verwijt en gericht jubelt het nu: maar in het laatste der dagen! Voor Micha toekomstmuziek. Het laatste der dagen, de profeten hebben erop gewacht méér clan de wachters op de morgen. Maar zij — ook Micha — hebben de belofte niet verkregen, omdat God wat beters over ons voorzien had.

't Heeft nog ruim zeven eeuwen geduurd, voor het laatste der dagen daar was. Zeven eeuwen hebben de kinderen Gods in het oude Israël het donker ingestaard, hopende op de komst van de Zon der gerechtigheid als wachters op cle morgen.

Maar pas op de Pinksterdag kon Petrus zeggen: dit is het, wat gesproken is door cle profeet: en het zal zijn in de laatste dagen, (zegt God) Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees...

Met Christus' geboorte in Bethlehem ging het laatste der dagen in. Het is goed daar eens over na te denken. Sinds Bethlehem is alweer bijna tweeduizend jaar van het laatste der dagen verstreken! Leven wij niet in het allerlaatste der dagen? Maar wie gelooft dat? Wij hebben hier geen blijvende stad, zegt de apostel. Zoeken wij de toekomende? Zoeken wij dagelijks dat nieuwe Jeruzalem, dat uit cle hemel zal nederdalen, dat edelstenen fondamenten heeft, welker kunstenaar en bouwmeester God is? Staat dat als een motto geschreven op al ons doen en laten: het laatste der dagen? Wij hebben nog maar weinig tijd. De duivel ook. Dat weet hij, béter dan wij. Daarom gaat hij zo vreselijk tekeer. Hij zoekt wie hij kan verslinden', óók onder onze jonge mensen. Zie je het? zie je het gebeuren? om je heen? vlak bij je? In de laatste jaren heeft de geest van verwereldlijking en materialisme steeds meer van onze jonge mensen bij de keel gegrepen. Een enorme scheiding der geejten voltrekt zich onder onze mensen. Het gaat erop of eronder! De Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij nog gelóóf vinden op aarde, bij jou, bij mij? Het is het laatste der dagen! Dat wil zeggen: het einde is vlakbij. Dat wil óók zeggen: het is nóg de heilstijd. Deze twee accenten heeft de uitdrukking „het laatste der dagen" in de Schrift. Eindtijd én heilstijd. We vinden nu in deze verzen van Micha enkele heerlijke profetieën over do Kerk van Christus. Merkwaardig is, dat ook de profeet Jesaja deze profetieën geeft, in bijna gelijkluidende woorden (Jesaja 2). Beiden hebben dezelfde Godsopenbaringen ontvangen. Dat beklemtoont het belang van de zaak. Micha 4 is een „geliefd'' hoofdstuk in onze dagen. Absoluut vrijzinnige predikanten, die overigens volstrekt niet zitten te wachten op Micha's boodschap, veren op bij het lezen van Micha 4. Preekstof! Micha, de pacifist. Zwaarden slaan tot spaden, spiesen tot sikkelen! Kun je mooi over preken, als je van de kansel wilt betogen dat de Amerikanen uit Vietnam moeten!

Maar wie Micha zo wil spannen voor het karretje van zijn politieke overtuiging, steelt het Woord Gods. Niemand heeft het recht te spreken over Micha 4 : 3, die „niets heeft" aan vers 2 en vers 5. Wat we in deze verzen aantreffen, is een profetie van de vrede van Christus' Kerk. Eerst beschrijft Micha (in de taal en de beelden van zijn tijd!) hoe de berg van het huis des HEEREN zal zijn vastgesteld op de top der bergen. Dat was niet van toepassing op de tempelberg van Jeruzalem. Die lag niet op de top der bergen. Maar de Kerk zal liggen op de top der bergen. Over de gehele aarde zal deze berg te zien zijn. Hoe is dit vervuld na de pinksterdag! Hoe is toen ook dit woord vervuld: ele heidenen zullen heengaan en zeggen: omt, laat ons opgaan tot de berg des HEEREN en ten huize van de God Jakobs, opdat Hij ons lere van Zijn wegen en wij in Zijn paden wandelen.....

Hij zal onder grote volken richten. Hoe is ook dit in vervulling gegaan! Er is een beroering gegaan door cle Romeinen, door de Franken, door de Germanen'. Onoverwinnelijke volken zijn geveld door het zwaard des Geests: Gods Woord! Koningen, keizers bogen onder het zachte juk en de lichte last van Christus. Zij bogen onder het gericht Gods en beleden hun zonden. Daar is ook onder ons volk, in ons vaderland een tijd geweest, waarin het Evangelie werd ingedronken, gretig, want er was dorst. Natuurlijk, er was altijd veel kaf onder het koren. Maar is er ooit een donkere tijd geweest als deze, waarin de vraag kan rijzen: is er nog koren onder het kaf? Micha

beschrijft ons de vrede der Kerk. Zitten onder zijn wijnstok en onder zijn vijgeboom, voor de Israëliet het symbool van vrecle en storeloze rust.

Onder Salomo was die toestand bereikt. Het land kende vrede tot aan de verste grenzen. Maar hoe groot is cle vrede van de Kerk onder de meerdere Salomo! Daar is maar niet een vredige toestand, neen, daar is een staat van vrede, want Hij regeert, Wiens Naam is: Vredevorst. Dan is het pas vrede, als Hij binnenkomt en zegt: vrede zij ulieden! Heb je dit uit Zijn mond gehoord? O, dan is er niemand meer die verschrikt, want de mond des HEEREN der heerscharen heeft het gesproken.

Vrede op aarde, zongen de engelen. Dat wil in de éérste plaats zeggen: vrede in de harten van oorlogszuchtige zondaren, van twistzieke vijanden. Alleen zó kan er ook vrede komen horizontaal, tussen de volken, in cle gezinnen, in de kerken. Alle vormen van haat en tweedracht komen hieruit voort, dat ik mij weiger te stellen onder de tucht en de scepter van Jezus, de Vredevorst. Hij kan gebieden de vreed' op aarde en in mijn ziel! Lees Psalm 72 : zó regeert Christus. De bergen zullen vrede dragen!

Fier en gelovig komt het eruit: alle volken zullen wandelen, elk in de naam zijns gods, maar wij zullen wandelen in de Naam des HEEREN onzes Gods, eeuwiglijk en altoos! Laat het de taal van ons hart zijn in deze verworden en razende wereld. Goed, laat ze maar wandelen. Laat ze maar wandelen in de naam van hun goden: Koning Voetbal. Hare Majesteit de Mode. Zijne Koninklijke Hoogheid de Materie. Maar Gods kinderen zullen wandelen in de Naam van Koning Jezus, eeuwig en altoos, en onder Hem zijn zij zalig, zijn zij vrij, want Hij alleen geeft die vrede, die alle verstand te boven gaat.

Weg wereld, weg schatten gij kunt niet bevatten hoe rijk of ik ben! 'k Heb alles verloren, maar Jezus verkoren, Wiens eigen ik ben.

Gespreksvragen:

1) Hoe kan er vrede komen onder de volken?

2) Wat is het verschil tussen de vrede die de wereld geeft, en de vrede die Jezus geeft? (vgl. Joh. 14 : 27)

3) Wat is wandelen in de Naam des HEEREN?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen