ZENDING IN CHINA

Het boek over de kleine, dappere vrouw, Gladys Aylward, verscheen eerder onder de titel: „De herberg van het zesde geluk". Het beschrijft de ware gebeurtenissen van een Engels dienstmeisje, dat vasthoudt aan haar roeping om als zendelinge in China te gaan werken. Na veel tegenstand en een moeitevolle reis eerst per trein dwars door Siberië, vervolgens met de boot, bereikt zij

tenslotte haar bestemming: een zendingspost in de bergen van Noord-China, in een ommuurd stadje waar ze een herberg opent voor de muilezeldrijvers, die met hun koopwaar van de ene stad naar de andere trekken. 's Avonds vertelt Gladys dan verhalen uit de Bijbel, /

Als zij op bevel van de mandarijn (soort burgemeester) van de stad zijn „voetinspectrice" wordt, ziet Gladys hierin een prachtige gelegenheid het evangelie verder te brengen.

Ze moet n.1. door de provincie trekken en ervoor zorgen dat alle gebonden kindervoetjes worden losgemaakt.

Op de bijbelschool in Engeland kon Gladys niet zo goed mee, maar zij heeft een kinderlijk geloofsvertrouwen dat in het vervolg van het boek blijkt bergen te kunnen verzetten.

Het is vooral haar levenswandel waardoor mensen verlangend worden om meer te horen van de „levende God die zij in zich draagt". En dan slaat Gladys haar beduimelde Bijbel open en gaat vertellen. Langzamerhand ontstaan kleine christengemeenschappen.

Tijdens de oorlog met Japan is Gladys steeds te vinden bij de slat htoffers om te verbinden en te troosten. Hoewel zij zelf gewond is, trekt ze met 100 kinderen door de bergen naar een plaats waar een tehuis voor oorlogswezen is opgericht. Na veel honger en ontbering komen ze veilig op de plaats van bestemming. Gladys wordt ernstig ziek, maar boven verwachting geneest ze en gaat o.a. onder melaatsen werken.

Een Amerikaans zendeling bezorgt haar geld voor de overtocht naar Engeland. Ze heeft dan twintig jaar in China gewerkt. De schrijver van het boek, die juist stof zocht voor het schrijven van een serie hoorspelen, hoorde van haar terugkeer en bezocht haar. Hoewel Gladys zegt dat het niet belangrijk genoeg is voor een hoorspel,

vertelt zij hem haar verhaal en geeft toestemming tot het schrijven van het boek, ; Het is een boeiend verhaal geworden, mede door de mooie beschrijving van de natuur en de culturele achtergronden.

We verwachten echter in een zendingsverhaal meer nadruk op het wonder van de voortgang van het evangelie en het besef dat de mens slechts instrument is in Gods hand. Dit is het gevolg van het feit, dat de schrijver van het verhaal meer aandacht had voor de persoon van de zendelinge, dan voor de God van de zendelinge en Zijn boodschap, die zij mocht brengen. Wanneer Gladys dit verhaal zelf geschreven had, zou het er stellig anders hebben uitgezien en zouden andere accenten gelegd zijn.

Overigens is het boek de moeite van het lezen zeker waard.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen