Israël in Nederland?

1971! Het jaar, waarin je misschien van school gaat, waarin je eenentwintig wordt of waarin je je gaat verloven. In ieder geval voor jou een jaar met nieuwe toekomstplannen. Maar misschien voor ons allen ook een jaar van verdergaande ontkerstening, van toenemende saecularisatie? Misschien? Dat is wel zeker!

W ereld.

Kijk eens om je heen: de sex-winkeltjes rijzen als paddestoelen uit de grond. Niemand die het verbiedt. De boeken in de etalages spreken voor zichzelf., Ze liggen er „te kijk" voor iedereen. Dus ook voor kinderen, de volwassenen van straks. Al vroeg raken ze eraan gewend dat sexualiteit en liefde niet meer in één adem genoemd worden. Dat sexualiteit en huwelijk van elkaar losgekoppeld worden. Ja, dat ook homosexualiteit de gewoonste zaak van de wereld zou zijn. Maar wat wil je ook als men niet meer in God gelooft! Alleen in het licht van Zijn Woord kun je het huwelijk als een door Hem gewilde en gewijde instelling zien. Maar valt dat licht weg, dan zak je weg in de diepe duisternis van je eigen normen. Dat wil „men" ook. De mens wil alles zelf in de hand hebben. Zelfs het leven. Kijk maar naar de strijd van de dolle mina's: de vrouw moet het recht hebben te beslissen over de vraag of het in haar gewekte leven zich verder zal ontwikkelen of niet. Overvalt het moederschap haar, dan kan een kliniek zoals in Rotterdam het jonge leven doen ophouden. En voelt een mens zich niet meer tegen het leven opgewassen, dan heeft hij ook daarvoor zelf weer z'n middelen: de hard en soft drugs. Zo probeert hij in een roes, die zelfs de dood tot gevolg kan hebben, te ontkomen aan de harde werkelijkheid van een leven naar eigen normen. En moeten we dan in zo'n wereld van het jaar 1971 zeggen dat de ontkerstening misschien nog verder doorgaat? Dat is toch wel zeker?

Kerk.

We kunnen in onze verwachtingen wat dat betreft niet gauw te pessimistisch zijn, zolang de kerk blijk geeft haar taak niet te verstaan. In veel kerken stemt men in feite in met de moderne ontwikkelingen.

Onder de indruk van wat de wetenschap leert wordt het gezag van de Bijbel steeds meer uitgehold. En verschillende andere kerken zijn zó naar binnen gericht, dat ze alleen maar hun eigen problemen en probleempjes zien, waardoor ze onderling en innerlijk dreigen verscheurd te raken.

Sommige mensen sluiten zich zelfs uit overtuiging af, omdat ze menen dat hun kerk evenals Israël in het O.T. als het uitverkoren volk afgezonderd moet leven: „Mijn volk zal alleen wonen". Een Israël in Nederland! Maar wat blijft er dan over van de woorden van de Heere Jezus: „Gij zult Mijn getuigen zijn" en van Zijn gebed: „opdat zij allen één zijn, opdat de wereld gelove dat Gij Mij gezonden hebt".

Zowel de kerk die met de wereld meepraat als de kerk die alleen naar binnen gericht is, beide laten de wereld in de kou staan. En in dat licht is er van het nieuwe jaar weinig goeds te verwachten. Dan kan het zelfs zijn dat de Heere met Zijn Geest West-Europa en daarmee ook ons land gaat verlaten, omdat Zijn Woord elders in deze wereld (op de zendingsvelden) nog wel wortel kan schieten, maar hier niet meer'.

De kerk heeft de innerlijke gerichtheid beslist wel nodig, maar dan in de zin van de gemeenschap der heiligen. In deze gerichtheid naar binnen steunen de leden elkaar en draagt de een de ander in het gebed en zo zal ze naar buiten kunnen en moeten treden. Getuigend! Dat is de taak van de kerk voor 1971!

Jij en ik.

Wat dat voer jou als (toekomstig) lid van de gemeente en voor ons allemaal betekent? Dat we ons biddend richten cp de kèrn van het christelijk leven. Dan zegt de Heere ook nog in 1971 dat Zijn kracht in onze zwakheid volbracht wordt. Dan krijgen we iedere zondag weer kracht om de nieuwe week in te gaan. En die nieuwe week betekent clan niet alleen ons eigen leven en onze eigen kerk. Maar ook je vriend op school, je collega op je werk, je buurman op je flat. Je moet niet direkt aan grootscheepse akties denken. Die zijn dikwijls te onpersoonlijk., Al wil dat niet zeggen clat je b.v. als jeugdvereniging ook in dit opzicht niet tot aktiviteiten kunt. komen. Maar vooral het persoonlijk kontakt heeft kracht. Geen op een eiland levend Israël in Nederland, maar als leden van Zijn Gemeente vanuit de zondag doen wat je hand en hart vindt om te doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen