Pakistan

Heeft een natuurramp ons iets te zeggen?

De verwoestende cycloon die van 12 tot 13 november Oost-Pakistan teisterde, heeft ongeveer een half miljoen mensen, waaronder vele kinderen en jonge mensen het leven gekost.

Deze natuurramp is de grootste van deze eeuw en voor Pakistan de grootste catastrofe sinds 1876 toen de cyclonen eveneens met groot geweld woedden in de Golf van Bengalen en ongeveer 200.000 slachtoffers eisten.

De recente overstroming waarbij de golven tien meter hoog kwamen, maakte in de Gangesdelta twee en een half miljoen mensen dakloos, terwijl zij alle kleding, keukengerei en dekking missen.

Dit ontwikkelingsland is sedert 1847 toen Brits-Indië onafhankelijk werd een zelfstandige staat. Pakistan weigerde deel uit te maken van de gevormde Unie (thans India) omdat de Moslim-Liga niet wilde samenwerken met het Westen, dat overwegend Hindoe is en gelijke beschermingbood aan moslims en christenen. Deze mohammedaanse staat heeft het momenteel erg moeilijk met de eigen ontwikkeling en moet daarnaast trachten de steeds meer toenemende communistische infiltratie te stuiten. Nu is het weer verschrikkelijk getroffen door een natuurramo.

Moeizaam komt de hulpaktie voor de getroffenen op gang. Voor het uitwerpen van levensmiddelen, dekens en medikamenten ten gunste van de overlevenden in het waterrijke gebied zijn allereerst helikopters nodig. De regering heeft deze echter bij het grootste deel van het leger geconcentreerd in West-Pakistan dat-gescheiden door grondgebied van India duizend kilometer van het getroffen gebied ligt.

Het internationale Rode Kruis werkt vanuit de gewestelijke hoofdstad van Oost-Pakistan: Dacca. Daar wordt echter door allerlei tegenstand bijna niets gedaan om het rampgebied te bereiken en liggen duizenden kilo's goederen opgeslagen waarvan het de vraag is of ze ooit de slachtoffers bereiken.

Door deze ontzettende ramp worden ook wij weer geconfronteerd met de nood van onze naaste, maar ook met de oordelen die God om onze zonden zendt.

Het zondaar-zijn en het zonde-doen stellen ons schuldig voor de Heere. Vaak zien we de zonde slechts als „zwakte" maar de Heere zegt in Zijn Woord dat de zonde schuld inhoudt, die om vergelding roept. Dat blijkt steeds weer uit d.e smartelijke wederwaardigheden van het leven.

Pakistan is zo ver van ons verwijderd, in een ander werelddeel. Wij zijn zo druk met ons werk en onze studie en we horen al zoveel berichten over aardbevingen en rampen dat het ons niet meer opschrikt. In de Bijbel lezen we al dat velen de tekenen van Zijn komst niet meer opmerken, en toch Ook nu weer is het een roepstem die tot ons komt. Daarginds kwam het einde ook veer vele jonge mensen. En wij? Als de Heere ons bezoekt met Zijn oordelen, zijn we d.an voor eeuwig in Hem geborgen, welke rampen ons ook mogen treffen? Zien we in de tekenen der tijden Zijn wederkomst tegemoet?

Laat er ook onder onze jonge mensen veel gebed en offervaardigheid zijn voor de getroffenen. Van ds. Maris (secr. van de I.C.C.C.) vernamen we dat de Internationale Christelijke Handreiking kontakten onderhoudt met Amerikaanse christenartsen die in Oost-Pakistan werken. Deze artsen willen bij de stoffelijke hulp die zij bieden ook op eenvoudige wijze trachten het Evangelie te verkondigen. (Giro 261100 t.n.v. Secr., Intern. Chr. Handreiking, Frederiksplein 24, Amsterdam-2). Ook kunnen er giften en collecten hun bestemming bereiken via het Deputaatschap voor Bijzondere Noden vanuit onze Gemeenten. Gelden voor dit Deputaatschap kunnen worden overgemaakt op giro 34435 van de Coöp. Raiffeisenbank, Oosthaven 38, Gouda. Gaarne vermelding van: Voor kas Bijzondere Noden Geref. Gemeenten (Pakistan).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen