HERINNERINGEN AAN KONINGIN WILHELMINA

Deze ingezetene van Apeeldcorn, d.e titel van dit te bespreken boek, is niemand minder dan Koningin Wilhelmina. Zij heeft immers een grcot stuk van haar leven, vooral na haar troonsafstand in 1948, op het bij Apeldoorn gelegen Loo doorgebracht. Veel is reeds over haar geschreven. De oorlogsgeschiedschrijver Prof. de Jong tekende haar onlangs nog als koningin en staatsvrouwe. Een persoonlijk getuigenis gaf zij in „Eenzaam, maar niet alleen." Haar persoonlijkheid is niet weg te denken uit de eerste helft van onze eeuw. De herinneringen aan haar zijn nog levend bij

het merendeel van het Nederlandse volk. Vaak immers werd zij getypeerd als: „Een moeder des Vaderlands."

In dit werkje wordt over haar geschreven door de hofprediker ds. van Berkel, die haar sedert 1929 van nabij leerde kennen. Zijn bedoeling is „om de menselijke en vriendelijke kan^ van haar karakter, zoals deze in haar kontakt met Apeldoorn naar voren is gekomen" te belichten. Dat doet hij op een sympathieke wijze.

Als aanloop behandeld hij de kontakten, die de Oranjes met het Loo en dus met Apeldoorn gehad hebben, sedert de Koning-Stadhouder Willem III. Veel hebben ze ervoor betekend, vooral in kerkelijk en sociaal opzicht. Tot 1928 hadden zij zelfs het recht om predikanten aan te wijzen, die beroepen moesten worden. Op een anecdotische, gezellige manier wordt dit alles naar voren gebracht.

Wilhelmina, de „oude koningin" treedt naar voren als iemand, die zich met alle kerkelijke aktiviteiten bemoeide. Van alles moest zij op de hoogte gesteld worden. Bij alle gebeurtenissen was zij aanwezig.

Enerzijds was zij bang, dat een organisatie als de Wereldraad van Kerken, zou uitgroeien tot een superkerk. Anderzijds wilde zij toch de eenheid gestalte geven, los van alle tradities en kerkelijke regels, in een open Avondmaalsviering.

Aan het einde wordt nog een kort overzicht van haar publikaties gegeven, die opwekten tot „geloof in Christus, die mensen slechts als kanalen gebruikt en naastenliefde.'' Het past ons niet deze uitspraken te bekritiseren, al zouden wij het naar inhoud en vorm anders uitdrukken.

Zij wilde in haar leven — publiekelijk — getuigenis afleggen van Hem, in Wie zij geloofde en van Wie heil te verwachten is. Dit komt tot uitdrukking in dit werkje evenals in andere geschriften van en over haar.

Als opmerkingen moeten wel genoemd worden, dat door een dergelijke anecdotische geschiedschrijving het beeld van haar in het biezonder en de Oranjes in het algemeen te romantisch wordt. De Oranjes waren immers ook mensen met donkere kanten.

In de tweede plaats worclt in dit boek niet vermeld, dat zij belangstelling had voor een organisatie als de I.C.C.C. e.d. „Een ingezetene van Apeldoorn" kan dan bepaald niet op volledigheid bogen. Het is de neerslag van bepaalde ervaringen, die deze bejaarde hofprediker kwijt wil. Als zodanig mogen we hem dankbaar zijn. Het boekje leest erg prettig, is verlucht met 24 foto's en kost niet veel (ƒ 7, 60). Voor vollediger beschrijvingen zij o.a. verwezen naar De Jong en haar eigen boek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen