Mixi-mensen

Wie ben jij? Wie zijn wij? mixi-mensen! Wat dat betekent? Wel, kijk eens naar de mode: mini - midi - maxi. Mini is te bloot. Midi en maxi zijn te vooruitstrevend, te modern. Het eerste keuren we af, het laatste durven we niet aan. En daarom kiezen we die heerlijke gulden middenweg. Mixi: niet het een, niet het ander maar zo netjes er tussenin. Ga maar na. Niet alleen straks in de mode, maar ook nü. Heel kcnkreet noem ik een paar dingen. Nog enkele weken en de Kerstdagen zijn er weer. Een kerstboom is uit den boze. Daar doen we niet aan mee. Waarom? Ja, waarom! De kerstboom is een heidens ritueel en wij weten toch wel beter. Een kerstboom, dat is voor de mensen die het in de sfeer, in het uiterlijke zoeken: wat gezelligheid en zo. Maar een beetje gezelligheid mag er toch wel zijn. Daarom kopen we wat groene takken en maken zelf leuke kerststukjes. En natuurlijk, de kerstbout mag niet ontbreken. Op zulke feestdagen eet je er eens lekker van! Daartussendoor gaan we drie keer naar de kerk. De kerstboom ontbreekt. Maar hoe vaak ook de kerstzegen? De gulden middenweg — mixi. Tussen haken, wat staat er op onze kerstkaarten die we versturen?

Pak eens een goed kerkelijk weekblad en snuffel de advertenties na. Er is geweldig veel te koop, maar op afbetaling kopen, dat hoort natuurlijk niet. Dat weten de adverteerders ook wel. Daarom zeg je het wat meer bedekt, wat minder kras. Je spreekt niet over kopen-op-afbetaling, maar b.v. over gespreide betaling, gem. bet. regeling ('k weet ook niet precies wat dat betekent, maar het zal er wel op neerkomen dat je niet ineens het hele bedrag hoeft te betalen), gemakkelijke financiering enz. We blijven tegen, maar we doèn het toch. Zo hebben we het aardig gefikst en gemixed.

De maanreizen zijn door velen afgekeurd, radikaal Het is een zich moedwillig in gevaar begeven en een verspilling van geld. Maar de andere kant van de medaille is, dat de sigaren en sigaretten bij honderden, duizenden per dag de lucht in gaan.

Schaadt dat onze gezondheid niet? Brengt dat ons leven niet in gevaar? Ja, we weten het wel, maar ja we steken er toch nog maar eentje op! Laat nou vooral nie-mand zeggen dat het in feite afgoden zijn. Dan presteren we het nog er een mopje over te maken: „die afgoden verbrand ik toch? ". Op diezelfde achterzijde van de maanreis-medaille staat ons gedrag in het verkeer. Hoe dikwijls gaan we met brommer of auto de maximumsnelheid te boven? Waag je daarmee het leven van jezelf en anderen niet? Dikwijls remmen we slechts af bij politie-„gevaar". En hoe zit het dan met ons gehoorzamen aan de overheid? In hoeveel opzichten wordt ons leven niet bepaald door het gezegde: het geweten spreekt, maar het eigenbelang schreeuwt!

Een jongen gaat op een christelijke middelbare school in de stad. Zo onder elkaar wordt er wel geïnformeerd naar de kerk, waar je lid van bent. Wat ben jij? „Gereformeerd" luidt het antwoord (echt gebeurd!). Dat hij tot dat kleine kringetje van de Ger. Gem. behoort, wil hij niet bekennen. En als hij zegt „gereformeerd", spreekt hij daarmee toch geen onwaarheid. Tegelijkertijd houdt hij zich zo heerlijk op de vlakte.

Televisie daar zijn we op tegen. Maar zijn we bij anderen of in een gelegenheid, waar wèl t.v., is, pikken we dan soms graag een graantje mee? Je wilt toch ook wel eens weten wat er te koop is? Helemaal eerlijk of — dubbelzinnig?

Een avondmaalsdienst. We gaan naar kerk (of blijf je thuis? ). de

Een week van voorbereiding is eraan vooraf gegaan. Misschien heb je helemaal niet nagedacht over je eigen persoonlijke verhouding tot God. Maar in d.e kerk houd je goed bij wie wel en niet aangaat. Het is maar goed dat je gedachten niet op je rug te lezen staan, want dan zou het erop lijken dat je alleen over anderen hebt nagedacht, terwijl het toch in de eerste plaats om jou gaat.

Je vecht voor eerlijkheid. Dat verwacht je van je ouders, van je leraren enz. Maar hoe denk je over spieken op school? Heeft dat ineens niets meer met eerlijkheid te maken? Is dat alleen maar sport?

Met Pasen gaan we allemaal naar de kerk, als keurige mensen. Misschien wel helemaal in het nieuw op z'n paasbest.

Maar hebben we in de achterliggende zes lijdensweken alles bij elkaar wel één uur

gedacht aan de zin van het lijden en sterven van de Heere Jezus?

Enzovoort. Vul het zelf maar aan. En dan gaat het er niet om nu anderen eens kritisch te bekijken, maar het gaat alléén om de vraag: is mijn eigen leven niet één grote hutspot? Ben ik ook zo'n mixi-mens?

Ja? Kijk dan niet naar anderen. Zolang je naar de christenen kijkt, zul je nooit tot Christus komen. Maar lees voor jezelf de Bijbel en let dan vooral op datgene, wat de Heere Jezus tot de mensen gezegd heeft en dus ook nü nog tegen jou zegt. Zo alleen kom je tot de kern van een echt christelijk leven , Doe dat iedere dag en bid d.e Heere om genade, opdat Hij op de laatste dag niet tegen je hoeft te zeggen dat je niet koud en niet heet bent geweest, omdat je hele leven in het teken van de lauwheid heeft gestaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen