Het profetische woord

Dit zijn geen gemakkelijk te verklaren verzen. Sommige dingen ziin „zwaar om te verstaan". Je zegt misschien zelfs bij het lezen ervan: een beetje saai, met al die vreemde namen. Maar vergis je niet! Deze verzen zijn niet saai. De profeet stort hier zijn hart uit, geëmotioneerd, geprangd. Hij wordt innerlijk verscheurd van droefheid, omdat hij ziet wat God gaat doen met zijn land, met zijn volk. We moeten niet denken, dat een profeet als Micha de boodschap van Gods oordeel en gericht zómaar doorgaf, zonder dat hij er zelf bij betrokken was. Er zijn wel van die mensen, die de mond vol hebben van de naderende oordelen, die laag hangen; maar je ziet ze nooit huilen, zoals Micha (vs. 8). Als we zo gladjes praten over de zware tijden, de tekenen der tijden, de komende gerichten en de naderende wereldbrand, maaier ondertussen nooit eens in het verborgen voor Gods aangezicht over schreien, dan is het alleen maar zware drukdoenerij. Dan zijn we niet eensgeestes met Micha, de schreiende profeet.

Treuren over Samaria

Een puinhoop, dat zal er overblijven van Samaria. Een steenhoop des velds (vs. G). Let wel: Micha is een Judeeër. En Samaria was de hoofdstad van het tienstammenrijk, van , .Efraim". Nu was juist in Micha's dagen de verhouding tussen Efraim en Juda nogal gespannen. Hoewel beide volken uit Abraham's lendenen waren voortgekomen, was het moord en doodslag tushad met een eeuwige liefde en U gekocht door het dierbare bloed des Lams en dat veel heimwee levendig moge zijn om Hem eenmaal volmaakt te mogen dienen, eeuwig in Zijn gemeenschap.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen