jeugdfontein

Zo jongelui, dit keer begin ik met een vriendelijk verzoek. Dus voordat jullie nu verder lezen eerst een mooie kaart gepakt en gereed gelegd. Hebben jullie dat gedaan? Dan ga ik verder. In een sanatorium in Noord-Brabant wordt verpleegd de 11-jarige Kees van Dijke uit Tholen; hij zal daar wel een hele tijd moeten verblijven en krijgt slechts twee keer per maand bezoek. Zouden jullie allemaal hem nu eens een kaart willen sturen? Zijn adres is: Huize „Providentia", Paviljoen 4, Sterksel (N.B.)., Doen jullie het? Bedankt!

Jullie vinden het toch niet erg, dat ik nog even in Tholen blijf? Ik heb n.1. nog een gedicht van Ad Quist. Ik vind het erg mooi:

ZORGEN

't Leven geeft dikwijls reden tot klagen. Zorgen verrijzen zo vaak voor 't oog. Die als we trachten er over te staren. Zich gaan verheffen als bergen zo hoog.

Zorgen zijn echter als nevels, als dampen. Die als gordijnen soms hangen op 't land. De zon aan de hemel trekken zij opwaarts. En schoon is het land.

Staar u niet blind op het voorhang van zorgen. Hoop op de kracht van de dagende zon. Zij zal de sluier van nevels vervagen, Waar zij het duister van de nacht overwon.

Gelukkig hebben jullie nog niet veel zorgen; maar als jullie oud mogen worden dan zullen jullie er zeker ook mee in aanraking komen.

Puzzelen.

Eerst de oplossing van de vorige keer.; De gevraagde 22 antwoorden moesten luiden:1. Terah; 2. Ruth; 3. Ezechiël; 4. Kis; 5. Ada; 6. Abraham; 7. Nathan; 8. David; 9. Esther; 10. Boaz; 11. Elkana; 12. Lazarus; 13. Vastie; 14. Othniël; 15. Obed; 16. Rodé; 17. Daniël; 18. Aquilla; 19., Naftali; 20. Izak; 21. Ezra; 22. Laban.

De beginletters vormen de slagzin: Trek aan de bel voor Daniël. Ik vond dit leuk verzonnen door Conny van Rossum.

En nu puzzel 5. Jullie hebben het al gezien, het is een kruiswoordpuzzel. Hij werd gemaakt door Jan Boone uit Kapelle-Biezelinge, die al meer een puzzel voor ons maakte. Doe je best.

Hier is de omschrijving:

Horizontaal:

1. Heiligdom in de woestijn; 8. offerdier; 9. bitterheid; 10. plaats die verwoest werd; 11 koning die melaats werd; 13. berg in Samaria; 15. ja (Spaans); 16. bolgewas; 17. een woestijn; 20. gebergte in Juda; 21. zoon van Josafath; 23. brandgang in bos; 26. riviertje in N.B.; 27. wintervoertuig; 28. vader van Anna; 29. dominee (afk.) 30. drinkgerei; 32. vader van Hadad; 34. stad waar de Israëlieten eerst verslagen werden. 36. bid en werk (latijn).

Vertikaal:

1. Paulus noemt hem: Mijn oprechte zoon; 2. een losser; 3.; een boom; 4. telwoord; 5. vlek bij Jeruzalem; 6. muzieknoot; 7. priester die een lofzang zong; 10. vrouw van Abraham; 10a. rivier in Rusland; 12. vrouw van Mozes; 14. bemind; 18. deze vogel liet Noach eerst uit de ark gaan; 19. op dit ogenblik; 21. jongensnaam; 22. eikenbos; 23. vader der tentenmakers; 24. hert; 25. afkortingvan aldaar; 26. zoon van Bela (1 Kron. 8); 31., duw; 35. dierengeluid.

Als je de letters van de nummers:6, 4, 8, 33, 35, 11a, 5 en 27 achter elkaar zet krijg je de naam van een stad in Klein-Azië.

Veel succes en binnen veertien dagen krijg ik je oplossing wel; liefst op een briefkaart. Dan beginnen we dit keer ook met een opstel van Alie de Jong uit Stolwijk. Zij vertelt van:

DE RIJKE KOOPMAN.

We begeven ons in gedachten naar de stad Lyon in Frankrijk. Lyon was reeds in de 12e eeuw een rijke, prachtige stad met veel grote statige gebouwen versierd. Zij ligt net op een punt, waar twee belangrijke rivieren samenstromen, n.1. de Saóne en de Rhöne. Geen wonder, dat het in Lyon een en al handel is, daar in die tijd het vrachtvervoer bijna geheel per boot geschiedde. Op een zeer warme dag in het jaar 1180 zien we twee mensen zitten in de tuin van een zomerhuis onder de schaduw van moerbeibomen. Het zijn de koopman Peter en zijn vrouw. Die twee houden erg veel van elkaar, maar toch ligt er zo'n groot verschil in hun levensopvatting. Beiden zijn vroom; ze geven veel aan de kerk en vervullen trouw hun kerkelijke plichten. Dan mag je toch ook wel van het leven genieten, denkt de vrouw.. Zo probeert ze thans ook haar man te overreden. „Peter", zegt ze, „we moesten ons zomerhuis belangrijk vergroten, clan konden we hier de hele zomer wonen". Peter zucht. „Och vrouw", zegt hij, „ons zomerhuis is toch groot genoeg; we kunnen beter wat eenvoudiger gaan leven". „Wat", zegt z'n vrouw, „groot genoeg? We kunnen hier nauwelijks voldoende dienstmeisjes en knechten houden en we behoren toch tot de rijksten van Lyon? Bovendien is er hier geen plaats om grote feesten te geven zoals veel gedaan wordt". Peter zucht nog eens en zegt dan verdrietig: „Och vrouw, ik ben niet rijk, ik ben arm, heel arm, ik ben een groot zondaar". „Kom, kom, Peter", antwoordt zijn vrouw, „je bekijkt het leven van de verkeerde kant; je leeft vroom, je vervult trouw je plichten en je geeft veel aan de kerk. De bisschop zegt toch zelf dat de monniken voor je bidden als je veel aan de kerk geeft. Je behoeft je heus niet ongerust te maken".

„Och, die bisschop", zegt Peter minachtend. Z'n vrouw schrikt, maar gaat toch door om Peter wat te bemoedigen en werkelijk meent ze terrein te winnen. Even later zegt ze: „Je gaat vanavond toch zeker wel mee naar het feest? Dan zal ik morgen de gehele dag tot de heilige maagd bidden". „Nu vrouw, ik zal meegaan voor jou, niet dat ik er zelf behoefte aan heb, want ik kan daar niet vinden, wat ik zoek".

Die avond bevinden ze zich op het grote feest, waar bijna al de rijken van de stad bijeen zijn. Het gaat er luidruchtig aan toe. Er wordt gezongen, gedanst en gedronken. Dan opeens een zware doffe slag. Gerinkel

van brekend kristal. Er wordt gegild. Spoedig zijn er een dokter en een priester. Wat

is er toch gebeurd? Een vriend van Peter werd onwel en viel dood neer.

Peter verliet direct de feestzaal. „Dood", klinkt het in zijn oren, „dood". Ook ik moet sterven en ik kan niet sterven. Totaal verslagen zit hij terneer. Dit duurt weken. Z'n vrouw en vrienden proberen hem wat op te wekken, maar alles tevergeefs.

Peter had vele boeken gelezen van heilige mannen en vrouwen; dure boeken met de hand geschreven, maar hij vond daarin geen bevrediging. Toen kwam er in zijn hart de begeerte om de bijbel te lezen. Hoe hij tot die gedachte kwam wist hij zelf niet, want hij wist heel goed dat de bijbel door het gewone volk niet gelezen mocht worden. Toch werd die begeerte steeds sterker in hem. Hij sprak er over met zijn vriend Stephanus de Ansa, één van de weinige oprechte priesters in Lyon. „Dat is heel goed", zei Stephanus, „maar het zal je niet baten, want de bijbel is in het latijn geschreven en die taal kun jij niet lezen". „Dat is waar", zei Peter, „maar ik ben heel rijk en dan laat ik door knappe mensen de bijbel overschrijven in het Frans", Stephanus was verheugd toen hij dit hoorde. „Wat zal dat fijn zijn als de bijbel in het Frans gelezen kan worden". Stephanus kent een heel knappe priester, die heel mooi kan schrijven., Hij heet Bernhard IJdros. Direct wordt er in het koopmanshuis een kamer voor hem gereed gemaakt. Schrijftafels verschijnen er, papier wordt er gebracht, ganzeveren klaargemaakt en dan beginnen Stephanus en Bernhard aan het grote, gewichtige werk. Dagelijks was ook Peter bij hen. Eindelijk is het grote werk klaar! (Wordt vervolgd.)

Zo, dat was het dan voor dit maal. Allen een hartelijke groet en tot de volgende keer.

C. de Bode,

Ten Ankerweg 40, Tholen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen