JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Hoe beleven wij ais jongeren deze tijd ?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Hoe beleven wij ais jongeren deze tijd ?

4 minuten leestijd

Deze vraag werd onlangs op een jeugdvereniging aan de orde gesteld. Voordat men in groepjes ging om een en ander te bespreken werden ter illustratie van deze tijd. enkele krantenberichten van de laatste weken gelezen.

— Amsterdam. Opnieuw is gisteravond de Amsterdamse binnenstad het toneel geweest van rellen en vechtpartijen. De onlusten kregen een nog grimmiger karakter dan de vorige keren. De gevechten begonnen met het gooien van stenen, stokken, stukken ijzer en planken op politie en militairen Vele etalages werden vernield en geplunderd. Ambulances reden af en aan en brachten zeker twintig personen naar het ziekenhuis. Meer dan twintig personen zijn gearresteerd.

— Rotterdam. Na enkele onrustige dagen in het Rotterdamse havengebied zal vandaag het merendeel van de stakers weer aan het werk gaan. Veel stakers zijn echter zeer verbolgen op de vakbonden die accoord zijn gegaan met een loonsverhoging van ƒ 25, —. Er zal daarom een grote demonstratieve optocht worden gehouden door de „Arbeidersmacht Rotterdamse Haven".

— Wassenaar. 32 jonge Ambonezen bezetten de residentie van de Indonesische ambassadeur. De inwoners worden gegijzeld en een politieagent neergeschoten. Na twaalf uur van spanning en onzekerheid verlieten ze de woning van de ambassadeur, en gaven zich zonder verzet over. In de residentie is men in verband met de komst van president Soeharto op het ergste voorbereid.

De groepjes verspreiden zich. De bespreking komt op gang. Allerlei vragen en opmerkingen komen naar voren: Iemand zegt: Zouden stakingen niet ontstaan omdat iedereen naar meer welvaart streeft? Men wil steeds meer, steeds beter, dat zie je ook bij de stakers. De afhankelijkheid van de Heere komt zo wel in het gedrang, met als gevolg: steeds minder mensen die naar de kerk gaan.

Ja, maar, zo zegt een ander, in de arme landen dan? Brengt armoe en nood ons tot de Heere? En al zou je op deze manier mensen naar de kerk proberen te trekken bevordert dit dan niet het schijngeloof! Nood leert op zichzelf nooit bidden.

God leert bidden door Zijn Geest en Woord. Een volgende vraag die wordt gesteld luidt: Weet men nog wat rust en vrede is? Alles jaagt en vliegt. Geld, roem en eer men jaagt ernaar. Weinigen die bereiken wat ze willen en proberen op andere manieren „interessant" te zijn. Dat zie je in Amsterdam. Het gaat niet om een werkelijk protest tegen het slaapverbod, maar om in de groep mee te doen! Ja, hier komt natuurlijk bij dat er geen gezag meer wordt erkend. Dat begint bij veel jongelui al in het gezin maar ook in de maatschappij.

Een andere stem: Dat is wel zo, maar ga je daar zelf ook niet in mee? Is onze houding ook niet veranderd ten opzichte van onze ouders, leraren op school of je directeur op het bedrijf waar je werkt? Wij staan ook midden in deze tijd al wordt je omdat de onder Gods Woord verkeert nog weerhouden om er zo duidelijk aan mee te doen als de jongelui in Amsterdam. De Heere eist van ons gehoorzaamheid aan hen die over ons gesteld zijn.

Ook, hoe kan het anders, komt de techniek ter sprake. Tegenwoordig hebben we vele technische middelen. Denk aan het snelle vervoer per auto, trein of vliegtuig.

Dat Ambonezen-jongeren uit verschillende delen van ons land een residentie kunnen bezetten is dank zij deze middelen mogelijk. Vroeger kon dat eenvoudig niet. Zo zijn er vele voorbeelden.; De techniek kan een zegen maar ook een vloek zijn.

Maar één stap en je bent van de techniek in de atoomoorlog.

Hoe beleven wij als jongeren deze tijd?

Daar valt veel over te zeggen. Steeds weer schuilt bij ons het gevaar dat we er boven staan. Dit voert ons naar de laatste vraag: Hoe leef je in deze tijd met je naaste? Respecteren we de ander? Staan we open voor zijn problemen en proberen we te helpen waar het nodig is, soms met een enkel woord of eenvoudige daad? 't Lukt toch niet menen sommigen. Steeds weer proberen, meent een ander. Gods Woord zegt hierover dat uit de liefde tot Hem ook de liefde tot onze naaste vloeit. Dan zal, in weike tijd we ook leven steeds onze vraag zijn: Heere, wijst U ons de weg, die Gij wilt dat wij gaan zullen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 september 1970

Daniel | 16 Pagina's

Hoe beleven wij ais jongeren deze tijd ?

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 september 1970

Daniel | 16 Pagina's